پنیر چدار یا گودا؟ کدام برای شما مناسب‌تر است؟

تفاوت طعم پنیر چدار و گودا و ویژگی های بافت آنها

گودا روی زبان لیز می‌خورد. این مدل هلندی ذاتا ملایم است و ته‌مزه‌ای شبیه به خامه شیرین و گاهی آجیل خام دارد. وقتی آن را خالی می‌خورید، رطوبت بالای آن باعث می‌شود سریع در دهان پخش شود. بافت آن نرم و کره‌ای است.

چدار داستان دیگری دارد. این مدل بریتانیایی، کمی خشک‌تر و شکننده‌تر است. طعم آن تیز، نمکی و گاهی کمی خاکی است. هرچه چدار بیشتر بماند، کریستال‌های نمک در بافت آن بیشتر حس می‌شود و طعم آن تندتر می‌شود.

پیدا کردن بهترین نوع پنیر چدار کار سختی نیست اگر بافت آن را بشناسید. مدل اصیل زیر دندان کمی خرد می‌شود و حالت لاستیکی ندارد.

گودا حتی در سنین بالا هم حالت کرمی خود را حفظ می‌کند. برای ساندویچ‌های سرد که قرار نیست پنیر حرارت ببیند، بافت نرم گودا حس بهتری موقع جویدن ایجاد می‌کند. چدار بیشتر برای زمان‌هایی است که می‌خواهید طعم لبنیات از زیر مزه‌های دیگر مثل سس خردل یا پیاز کاراملی خودش را نشان دهد.

سن پنیر چطور روی رفتار آن تاثیر می گذارد

محصولات لبنی هم مثل ترشی، با گذشت زمان تغییر رفتار می‌دهند. چدار جوان رطوبت بیشتری دارد و برای برش زدن راحت‌تر است. با گذشت شش ماه تا یک سال، رطوبت خود را از دست می‌دهد. طعم آن همان چیزی می‌شود که اصطلاحا به آن تند می‌گویند.

گودا در ماه‌های اول تولید، پوشش قرمز رنگ و بافتی شبیه به کره سفت دارد. زمان خرید پنیر گودای با کیفیت، همیشه به میزان سفتی بافت آن دقت کنید. مدل‌های خیلی نرم نشان‌دهنده زمان استراحت کوتاه هستند و طعم آن‌ها هنوز به بلوغ نرسیده است.

پنیر گودا برای همبرگر بهتر است یا چدار

همبرگر خانگی روی چدن داغ، آزمون سختی برای هر ورقه‌ای است. گوشت گوساله طعم سنگینی دارد و محصولی که انتخاب می‌کنید باید بتواند همزمان با این طعم رقابت کند و بافت مناسبی هم بسازد.

بیایید رفتار این دو را روی همبرگر مقایسه کنیم:

• ذوب شدن روی گوشت: گودا به محض برخورد با بخار گوشت، فرم خود را از دست می‌دهد و مانند یک سس غلیظ روی گوشت می‌خوابد. چدار کمی بیشتر مقاومت می‌کند و معمولا فقط لبه‌های آن روی گوشت خم می‌شود.

• ترکیب طعم‌ها: طعم تند چدار به راحتی از زیر طعم دودی گوشت و سس کچاپ بیرون می‌آید. گودا بیشتر نقش یک متعادل‌کننده را دارد و اجازه می‌دهد مزه خود گوشت غالب بماند.

• بافت نهایی: اگر دوست دارید موقع گاز زدن به ساندویچ، ورقه کمی کش بیاید، گودا گزینه شماست. چدار کشسانی پایینی دارد و بیشتر طعم‌دهنده است تا حجم‌دهنده.

بیشتر سرآشپزها برای چیزبرگر کلاسیک آمریکایی چدار را ترجیح می‌دهند. طعم نمکی آن با گوشت ترکیب خوبی می‌سازد.

بررسی قدرت ذوب شدن پنیر چدار و گودا در پیتزا

دمای فر پیتزا معمولا از ۲۵۰ درجه سانتی‌گراد بالاتر می‌رود. در این دما، پنیری مثل چدار اگر به تنهایی روی سطح خمیر قرار بگیرد، روغن می‌اندازد و بافت آن خشک و شکننده می‌شود. چدار برای کش آمدن ساخته نشده است. حضور آن در پیتزا فقط برای تقویت مزه است، نه ساختار.

گودا به دلیل داشتن رطوبت و چربی متفاوت، زیر حرارت فر رفتار ملایم‌تری دارد. این محصول به خوبی ذوب می‌شود و سطح رویی آن به رنگ طلایی مایل به قهوه‌ای درمی‌آید، بدون اینکه روغن اضافی پس بدهد.

ترفند سرآشپزهای حرفه‌ای این است که هرگز از چدار به عنوان لایه اصلی روی پیتزا استفاده نمی‌کنند. آن‌ها مخلوطی از موزارلا و گودا را برای پوشش اصلی در نظر می‌گیرند تا هم کشسانی و هم بافت خامه‌ای داشته باشند. سپس مقدار کمی چدار رنده شده را فقط برای ایجاد لکه‌های نارنجی و طعم تندتر روی کار می‌پاشند.

کدام مدل برای میز مزه و پذیرایی مناسب تر است

آماده کردن تخته مزه برای مهمان‌ها، نیاز به تنوع رنگ و بافت دارد. شما نمی‌توانید فقط از یک مدل بافت استفاده کنید. گودا با آن روکش قرمز یا زرد رنگش، همیشه جذابیت بصری بالایی روی تخته چوبی دارد. برش‌های مثلثی گودا در کنار انگور، سیب ورقه‌شده و گردو، ترکیب کلاسیکی است که تقریبا همه آن را دوست دارند.

چدار به خاطر بافت خشک‌تر، بهتر است به شکل مکعب‌های کوچک برش بخورد. برش‌های ریز در کنار کراکرهای نمکی، بادام زمینی و تکه‌های بیکن یا سالامی، ترکیب بسیار خوش‌مزه‌ای می‌سازد.

اگر قصد دارید فقط یک مدل تهیه کنید، گودا ریسک کمتری دارد. مزه ملایم آن با ذائقه بیشتر افراد سازگار است. چدار به خاطر طعم تند و تیزش، مخصوص کسانی است که به دنبال مزه‌های قوی‌تر روی زبان خود هستند.

ارزش غذایی و میزان کالری پنیر چدار در مقایسه با گودا

برای کسانی که برنامه غذایی مشخصی دارند، اعداد روی بسته‌بندی اهمیت زیادی دارد. هر دو محصول جزو لبنیات پرچرب محسوب می‌شوند، اما تفاوت‌های ریزی در مواد تشکیل‌دهنده آن‌ها وجود دارد.

جدول زیر وضعیت این دو را در هر ۱۰۰ گرم نشان می‌دهد:

چدار به خاطر بافت متراکم‌تر و رطوبت کمتر، کالری و چربی بالاتری دارد. گودا کمی سبک‌تر است و پروتئین قابل قبولی هم دارد.

برای افرادی که به لاکتوز حساسیت دارند، چدار کهنه انتخاب بهتری است. در فرآیند تولید و استراحت طولانی‌مدت، بیشتر قند شیر از بین می‌رود. اگر فقط کالری روزانه برایتان مطرح است، گودا حجم بیشتر و کالری کمتری به شما می‌دهد.

تاثیر چربی روی پخت و پز

چربی موجود در بافت، همان چیزی است که به غذاهای شما حالت مخملی می‌دهد. وقتی می‌خواهید سس برای ماکارونی یا دیپ برای سیب‌زمینی درست کنید، چدار به دلیل چربی بالاتر، سس غلیظ‌تری به شما می‌دهد. البته باید مراقب باشید حرارت شعله خیلی زیاد نباشد. حرارت بالا باعث می‌شود چربی چدار جدا شده و سس شما دو فاز شود. اتفاقی که ظاهر غذا را خراب می‌کند. گودا در سس‌ها راحت‌تر حل می‌شود و بافت یکدستی به جا می‌گذارد.

راهنمای انتخاب بهترین پنیر ورقه ای برای مصرف خانگی

خرید محصولی که در یخچال خانه خشک نشود و موقع مصرف حالت پلاستیکی نداشته باشد، دغدغه بسیاری از خانواده‌هاست. خیلی اوقات ورقه‌هایی که می‌خریم، یا روی گوشت آب نمی‌شوند یا طعمشان کاملا مصنوعی است.

موقع انتخاب، به لبه‌های ورقه نگاه کنید. لبه‌ها نباید خشک یا ترک‌خورده باشند. ورقه مرغوب بافت نرمی دارد و وقتی آن را تا می‌کنید، نباید سریع از وسط بشکند. نرم بودن نشان‌دهنده رطوبت استاندارد است.

بسته‌بندی هم بسیار مهم است. ورقه‌هایی که وکیوم استانداردی ندارند، خیلی زود بوی سایر مواد داخل یخچال را به خود می‌گیرند. مدل‌هایی را انتخاب کنید که بین ورقه‌های آن‌ها لایه محافظ وجود دارد تا موقع جدا کردن پاره نشوند.

بالاخره کدام طعم باید در سبد خرید بعدی شما باشد؟

بارها شده بعد از امتحان کردن ده‌ها مدل مختلف، هنوز از کیفیت ساندویچ‌های خانگی‌تان راضی نبودید. مشکل معمولا از مهارت آشپزی نیست. مشکل پنیری است که روی حرارت رفتار درستی از خود نشان نمی‌دهد یا مزه آن در میان مواد دیگر گم می‌شود. تهیه یک ماده اولیه باکیفیت و استاندارد، نصف مسیر آشپزی را برای شما طی می‌کند.

اگر به دنبال کشسانی عالی و طعم ملایم برای پیتزا و ساندویچ‌های سرد هستید، گودا را امتحان کنید. اما اگر می‌خواهید طعم اصیل و تندتری زیر دندان حس کنید، چدار پیشنهاد اول است.

برچسب ها : پنیر چدار یا گودا,خرید پنیر گودای با کیفیت,بهترین نوع پنیر چدار,تفاوت طعم پنیر چدار و گودا