دریانیوز//گاهی یک گزارش خبری فقط برای اطلاعرسانی منتشر نمیشود؛ گاهی یک گزارش، در واقع هشداری است که باید پیش از وقوع حادثه شنیده شود. گزارش روزنامه دریا درباره «تابلو برق در انتظار حادثه» از همین جنس بود؛ گزارشی که در ۷ مردادماه امسال درباره وضعیت نگرانکننده یک تابلو برق در محله بیستمتری شاهحسینی، کوچه حدیث ۳۳ بندرعباس منتشر شد.در آن گزارش، از تابلویی سخن گفته شد که عملاً تجهیزات اصلی خود را از دست داده و به محفظهای برای عبور سیمهای برق تبدیل شده است؛ سیمهایی که بنا بر گزارش، بدون حفاظ مناسب در معرض آسیب قرار دارند. فرسودگی تیرهای چوبی نگهدارنده ترانس، احتمال ورود آب در زمان بارندگی، دسترسی آسان افراد و کودکان به تابلو و سابقه قطعی برق و سوختگی سیمها، مجموعهای از هشدارهایی بود که نمیشد به سادگی از کنار آنها عبور کرد.
اکنون سؤال ساده اما جدی این است: پس از انتشار آن گزارش، برای رفع این نقطه خطر چه اقدامی انجام شده است؟
اگر پاسخ این است که مشکل برطرف شده، انتظار میرود مسئولان شرکت توزیع نیروی برق هرمزگان جزئیات اقدامات انجامشده را به مردم اعلام کنند؛ اما اگر همچنان این وضعیت پابرجاست، سکوت و تعلل دیگر قابل توجیه نیست.موضوع فقط یک تابلو برق فرسوده نیست. پای جان مردم در میان است.گزارش پیشین هشدار داده بود که این تابلو در مسیر عبور روانآب قرار دارد و در زمان بارندگی، آب در اطراف آن جمع میشود. از سوی دیگر، پس از عملیات تعمیراتی نیز بنا بر گزارش، تابلو به شکل ایمن و استاندارد در محل خود نصب نشده بود. ترکیب برق، آب، سیمهای بدون حفاظ و یک تابلو در دسترس عموم، همان زنجیرهای است که میتواند یک نقص ساده را به حادثهای جبرانناپذیر تبدیل کند.
زنگ خطر را پیش از حادثه بشنویم
هرمزگان استانی است که شرایط اقلیمی خاص آن، از گرما و رطوبت گرفته تا شوری هوا و بارندگیهای گاه شدید و ناگهانی، فشار مضاعفی بر تجهیزات شبکه برق وارد میکند. خود گزارش روزنامه دریا نیز بر همین مسئله تأکید کرده و فرسودگی سریعتر تجهیزات در چنین شرایطی را یادآور شده است. تجربه بارندگیهای سال آبی گذشته نیز نشان داده که هرمزگان میتواند در مقاطع کوتاه شاهد بارشهای قابلتوجه باشد؛ بهطوری که سازمان هواشناسی اعلام کرده بود بارش استان در مقطعی حدود ۷۰ درصد فراتر از نرمال بوده است.بنابراین حتی بدون تکیه بر پیشبینیهای بلندمدت و قطعی، احتمال بارشهای شدید و روانآب باید برای نقاط حادثهخیز یک هشدار جدی تلقی شود. حالا تصور کنید بار دیگر بارندگی شدیدی در بندرعباس رخ دهد و آب در اطراف همین تابلو جمع شود. اگر سیمها در معرض آب قرار بگیرند، اگر بدنه فلزی تابلو برقدار شود، اگر تیر فرسوده تابآوری خود را از دست بدهد یا اگر اتصال کوتاه دیگری رخ دهد، آن زمان دیگر نمیتوان گفت «از خطر بیخبر بودیم».
اتفاقاً مشکل اصلی همین است همه از خطر خبر داریم. مردم محل خبر دارند. رسانه هشدار داده است. مسئولان مربوطه نیز از موضوع بیاطلاع نیستند. پس اگر حادثهای رخ دهد، پرسش افکار عمومی این خواهد بود که چرا با وجود اطلاع قبلی، اقدام پیشگیرانه انجام نشد؟
هزینه پیشگیری، بسیار کمتر از هزینه حادثه است
تعویض یک تابلو برق، اصلاح سیمکشی، نصب حفاظ استاندارد، ایمنسازی محل، اصلاح مسیر روانآب و تعویض تیرهای فرسوده، هرچقدر هم هزینه داشته باشد، در برابر هزینههای انسانی و اجتماعی یک حادثه ناچیز است.مسئولان صنعت برق هرمزگان بهخوبی میدانند که بسیاری از حوادث، ناگهانی به وجود نمیآیند؛ نشانههای آن از مدتها قبل وجود دارد. یک سیم فرسوده، یک تیر کج، یک تابلو بدون تجهیزات، یک درِ قابل دسترس یا یک نقطه آبگرفتگی، هرکدام به تنهایی شاید کوچک به نظر برسند، اما کنار هم میتوانند یک فاجعه بسازند. از کارکنان عملیاتی و نیروهای اتفاقات برق که در گرمای طاقتفرسای هرمزگان برای رفع خاموشیها و مشکلات شبکه تلاش میکنند، باید قدردانی کرد؛ اما قدردانی از نیروهای عملیاتی نباید به معنای نادیده گرفتن ضرورت پیشگیری و نوسازی زیرساختها باشد.اکنون توپ در زمین شرکت توزیع نیروی برق هرمزگان است.مردم محله بیستمتری شاهحسینی انتظار معجزه ندارند؛ انتظار دارند یک نقطه خطرناک شناساییشده، ایمن شود.انتظار ندارند پس از وقوع حادثه، مسئولان در محل حاضر شوند؛ انتظار دارند پیش از حادثه در محل حاضر شوند.
بارندگی بعدی ممکن است چند هفته، چند ماه یا حتی زودتر از آن اتفاق بیفتد. اما خطر همین حالا وجود دارد. این بار زنگ خطر را صدای حادثه به صدا درنیاورده؛ صدای هشدار مردم و رسانه است. امیدواریم مسئولان توزیع برق هرمزگان پیش از آنکه این هشدار به خبر تلخ یک برقگرفتگی، آتشسوزی، سقوط تجهیزات یا خسارت به شهروندان تبدیل شود، برای رفع این نقطه حادثهخیز اقدام کنند. زیرا وقتی پای جان مردم در میان است، «بعداً» همیشه دیر است.
ثبت دیدگاه