دریانیوز//آبهای خلیج فارس بالا میآید و نسیم ، بوی اشک و ایمان را در کوچ ههای شهرهاو روستاهای هرمزگان میپراکَنَد. این روز، روز قدس است؛ اما نه روز قدسِ تکرارهای هر ساله، بلکه روزی متفاوت که در چهاردهمین روز از حملات آمریکایی صهیونیستی بر پیکر ایران ادامه دارد؛ روزی که از دریا تا کوه، از جنوب تا شمال، صدای واحدی برخاسته: «مرگ بر آمریکا، مرگ بر اسرائیل. »
هرمزگان؛ ساحل قیام
از ساعات ابتدایی صبح، موج جمعیت همچون مد دریا بالا م یآید. پیرمردان ماه یگیر، زنان جنوبب ا چادرهای مشکی و روسر یهای رنگِ آفتاب، جوانانب ندر و کودکان دست در دست پدرانشان، به خیابا نها م یآیند. خیابا نهای بندرعباس، میناب،رودان،بشاگرد، ،بندرلنگه ،حاجی آباد، قشم، کیش، خمیر،پارسیان و جاسک،بستک و…به دریای انسان بدل شد هاند. پلاکاردهایی در باد م یرقصند با نوشت ههایی همچون: «مرگ بر آمریکا ،»«مرگ بر اسرائیل « ،» انتقام خون شهیدان مدرسه شجره طیبه » و…ساح لنشینان خلیج فارس و دریای عمان م یدانند که امسال، روز قدس معنایی دیگر دارد؛ این بار قدس نه فقط دفاع از فلسطین، بلکه دفاع از خودِ انسان است، از کودکان میناب، از معلمان و امدادگرانی که زیر بار موشک ها وپهپادهای دشمن به شهادت رسیدند. امروز، هر شعار در خیابان، فریادی است علیه سکوت جهانی و ب یقانونی
قدر تهای مستکبر.
زخمِ میناب، قلب ملت را شکافت
در میان شعارها، نام «میناب » با بغضی جمعی تکرار م یشود. ۱۶۸ دان شآموز ابتدایی مدرس هی شجره طیبه، که تنها آرزویشان یادگیری و خنده بود، در حملات موشکی دشمن به شهادت رسیدند. این فاجعه، واژ هها را به گریه انداخت و ایران را در اندوه فرو برد؛ نه فقط به خاطر خون ب یگناهی، بلکه به خاطر پیدا شدن چهر هی حقیقی دشمنی که به کودک هم رحم نمیکند.امروز، پدران و مادران شهیدان میناب در میان جمعی تاند؛ تصویر کودکانشان را در دست گرفته و فریاد م یزنند: «ای فلسطین یها، ما دردتان را فهمیدیم؛ ما نیز طعم کودتای خون را چشید هایم. » این همدردی، پیوندی تازه میان سواحل ایران و غزه ساخته است.
پیوندی از جنس خون، ایمان و مظلومیت
مردم در این دو هفته، در برابر آوار موشک و خاکستر ایستادند و عقب ننشستند. حمله به مدارس، بیمارستا نها، مراکز امدادی، اورژانس دریایی، پالایشگا هها،آ بشیری نک نها، بان ک و دو هزار واحد مسکونی، ن هتنها آنان را نترساند، بلکه صدا و اراد هشان را رساتر کرد. وقتی موش کهای دشمن زمین را لرزاندند، مردم جنوب،زمین را با حضورشان استوار کردند.در روز قدس، سربازان و مرزداران در کنارمردم راهپیمایی کردند؛ روحی های وحد تبخش که هر ناظر خارجی را به حیرت واداشت. در بندرعباس و جزایر و….، بانگ تکبیر در ساحل پیچید، و شعار «ما انتقام
خواهیم گرفت » از زبان هزاران نفر، چون موجی از خشم مقدس، تا تهران و مشهد و کرمانشاه طنین انداخت. روز قدس امسال، روز تجلی ملت واحد است.امسال، قدس برای ایرانیان تنها یک مناسبت نبود؛ آیینی از ایستادگی ملی شد. مردم سراسر کشور،از کردستان تا خراسان، از مازندران تا سیستان، یک صدا شدند با مردم جنوب.
تصاویری که رسان هها مخابره کردند، حماس های را نشان م یداد که از هر راهپیمایی دیگری پررن گتر بود – پرچ مها میان دود و آفتاب برافراشته، چهر ههایی در کنار پرچم فلسطین، کودکان با عک سهای شهیدان مدرسه میناب و سربازانی با نگاه مصمم. جهان دید که ایران، حتی در اوج زخم و اندوه، ایستاده است. استادان، کارگران،ماه یگیران، روحانیون، هنرمندان و…، همه با یک پرچم و یک هدف آمده بودند؛ و آن هدف، دفاع از کرامت انسان بود. در چشمان جنوب یها، عزم انتقام م یدرخشید، نه از سر نفرت کور، بلکه از ایمان آگاه به عدالت الهی.
پیام به جهان
اگر دوربی نهای جهان انصاف داشتند، باید چهر هی این ملت را م یدیدند؛ ملتی که در برابر موشک باران، نه به پناهگاه، بلکه به خیابان پناه برد. راهپیمایی روزقدس نه نمایش قدرت نظامی، بلکه نمایش ایمان ملی بود. این تصاویر راهپیمایی ها شاید در شبک ههای جهانی سانسور شوند، اما در حافظ هی تاریخی ملت ثبت م یشوند. جهان بداند، مردمی که در میان هی آتش، برای عدالت راهپیمایی م یکنند، شکس تناپذیرند.
قدس در قلب خلیج فارس م یتپد
آخرین جمع هی ماه مبارک رمضان، نقط هی عطفی در تاریخ جنوب ایران شد. هرمزگان، قلب تپند هی مقاومت، نشان داد که از خشم مقدس مردم نم یتوان گریخت. از میناب تا بندرعباس، از قشم تا لنگه، از سواحل عمان تا تنگه هرمز، همه یکصدا شدند تا جهان بداند: «ایران زنده است، ولایت زنده است، عدالت زنده است. » روز قدس امسال، روزی بود که دریا برخاست و اش کهای مادران شهید با مو جها درآمیخت؛ روزی که قدس با رنگ خون شهیدان مدرس هی میناب معنا گرفت؛ روزی که جهان دریافت، مردمی که در برابر موشک تسلیم نم یشوند، در برابر ظلم هم سکوت نم یکنند. راهپیمایی هرمزگان، نماد ایمان ملت ایران است ایمانی که در گرمای جنوب چکش خورده، در نمک خلیج فارس سخت شده و اکنون چون فولاد، آماد هی ضربه زدن به دشمنان انسانیت است. قدس امروز، نه در بی تالمقدس، بلکه در دل جنوب ایران
م یتپد؛ در صدای کودکانی که هنوز زند هاند، در اشک مادرانی که سکوت نم یکنند و در قد مهای مردمی که با فریاد «لبیک یا خامن های » و «لبیک یا سیدمجتبی »، تاریخ تاز های را رقم زدند.
ثبت دیدگاه