فصل بیداری؛بازخوانی اقتدار در تلاقی حماسه و حکمت

دریانیوز//در این روزهای سرنوشت ساز و در تلاقی‌گاه پرالتهاب تقدیر و تدبیر،شکوه ملتی رخ می‌نماید که نبض اراده‌اش را با گامهای زمان تنظیم کرده است.ما در برهه‌ای ایستاده‌ایم که نه جای درنگ،که روزگار نوسازی قدرت و بازآفرینی شکوه ملی است.امروز طنین حضور مردم به عنوان جلوه‌گاه غیرت ملی؛میدان به مثابه‌ بازوی بازدارنده‌ قدرت و دیپلماسی در قامت زبان گویای عزت،بایستی در پیوندی اندام‌وار به هم تنیده شوند.این هم‌آهنگیِ شگرف،نه یک انتخاب گذرا،که ضرورتی بنیادین برای عبور سرافرازانه از پیچ‌های تند تاریخی است.‌شیرازه‌بند این منظومه‌ کثرت‌یافته،نگاه حکیمانه‌ دیده‌بانی است که در غبار حادثه‌ها،افق‌های دوردست را رصد می‌کند.رهبری در این ساحت،نه یک مفهوم ایستا،که جان‌مایه‌ حرکت و قطب‌نمای هدایت است؛همان رشته‌ استواری که توانمندیهای پراکنده را به انتظام اقتدار بدل می‌سازد.ما در امتداد این اشارت،مشق نظمی نو می‌کنیم؛نظمی که در آن،نه خروش نجیبانه‌ صحنه،از منطق میدان پیشی می‌گیرد و نه ظرافت دیپلماسی در گسست از تکیه‌گاه سلحشوری رها می‌شود.در این نقطه‌ حساس،شکوه خروش حسینی با درایت شکیبایی حسنی پیوندی وجودی می‌یابد.ما بر این باوریم که پایداری بر آرمانها،گاه در غریو ایستادگی تجلی می‌یابد و گاه در صبری هوشمندانه که زمینه‌ساز بزرگترین فتوحات تاریخ است.

آنچه امروز از آن به عنوان نرمش قهرمانانه یاد می‌کنیم،نه عقب‌نشینی از سنگر،که مانوری هوشمندانه در شطرنج قدرت است؛شکوهمندترین حرکت تاریخ که در آن،عقلانیت از موضع اقتدار،راه را بر خدعه‌ جهانی می‌بندد.این،تکرار همان هنرمندیِ بی‌بدیل پیشوایانی است که آبرو را سپر بقاء حقیقت کردند تا چراغ نهضت در طوفان زمان خاموش نگردد.‌رسالت امروز ما،پاسداری از مرزهای آگاهی و حقیقت است.در روزگار هجمه‌ روایتهای وارونه،هر یک از ما باید دیده‌بانی امین باشیم تا اجازه ندهیم دستهای نامرئی،میان باور و عمل و میان ملت و حاکمیت شکاف اندازند.همبستگی ما حریم مقدسی است که هیچ غباری نباید بر آینه‌ زلال آن بنشیند.ما پیکره‌ای واحدیم که در رگهایمان هم نجوای صلح عزتمندانه جاری است و هم خروش حماسه‌ بی‌پایان؛چرا که می‌دانیم اعتبار قلم دیپلمات ما بر سر میز مذاکره وامدار خون پاک شهیدان میدان و پشتوانه‌ حضور صمیمانه و باصلابت مردم در صحنه است.
 «تیغ تا در کار باشد دست و بازو لازم است
چون به صیقل نوبت آید صیقلی را همدمی»
پیمودن این مسیر پرفراز،سینه‌ای فراخ و صبوریِ عارفانه می‌طلبد.ما فرزندان تأمل و توکل،در برابر ناملایمات نه زانو می‌زنیم و نه از مدار متانت دوراندیشانه و حلم استراتژیک خارج می‌شویم.استقامت ما از جنس پایداری صخره‌های استوار این خاک و زلالیِ اندیشه‌ علوی است.ایستاده‌ایم تا به جهان ثابت کنیم که در پیشگاه عقلانیت ما هیچ توافقی به قیمت حراج عزت نخواهد بود و هیچ تهدیدی،پیوند ناگسستنی ما را با مقتدایمان سست نخواهد کرد.
 ای هم‌پیمانان بیدار و ای نگاهبانان نجیب عزت ایران‌زمین!
امروز هر گام ما در این خاک پاک،همزمان سجده‌ای است بر آستان وفاداری و ستایشی است در پیشگاه پروردگار.ما با جانی سرشار از یقین و دلی گداخته از عشق به آرمانها،در رکاب رهبری که تبلور آشتی حماسه و حکمت است،ایستاده‌ایم.اینک در آستانه فتحی بزرگ که محصول هم‌افزایی خون،خرد و کلام است،پیمان می‌بندیم که تا آخرین نفس،سد پولادین اراده‌مان را در برابر مکر بدخواهان،استوار نگاه داریم.اگر افق پیش‌ رو با تدبیر گشوده شود و استقامت ما به توافقی عزتمندانه بینجامد،آن را میوه شیرین پایداری جمعی خویش می‌دانیم و اگر کینه‌توزان راه را بر صلح شرافتمندانه ببندند با تکیه بر ایمانِ به حق،که همواره ماندنی است،فصلی نوین در کتاب سلحشوری خواهیم گشود.ما همچون کوه،استوار و همچون رود در جریانیم؛چرا که وارث مکتبی هستیم که در آن،شکست را به حریم تقدیر صابران و صادقان راهی نیست.فردا از آنِ ماست.