دریانیوز//در عصر حاضر که فناوری و ضریب نفوذ هوش مصنوعی خط قرمز میان استقلال و انزوا را تعیین می نماید و به ضربان قلب امنیت، اقتصاد و دیپلماسی جهانی تبدیل شده است. لذا ورود به این عرصه ملی و بین المللی سنگ بنای بقا و اقتدار هر ملتی محسوب می شود. در حقیقت هوش مصنوعی شاخه ای پیشرفته از علوم رایانه و سیستمهای شناختی است که با بهرهگیری از الگوریتمهای یادگیری ماشین، پردازش داده ها و باز تولید فرآیندهای فکری انسان، توانایی استدلال، حل مسئله، یادگیری خودکار و اتخاذ تصمیمات بهینه را در ماشینها ایجاد و به عنوان یک فناوری تحول آفرین امکان بهینه سازی فرآیند ها، خودکار سازی وظایف و شخصی سازی خدمات را فراهم میسازد.ضرورت اساسی هوش مصنوعی در دنیای امروز پیش از هر چیز در مهار انفجار اطلاعات و تحلیل کلان دادهها نهفته است، ابزاری که کوهی از داده های خام سازمانی، مالی و رفتاری را در چند ثانیه به بینشهای قابل اقدام تبدیل می نماید. در کنار این قابلیت نقش حیاتی آن در تصمیمات دقیق و مبتنی بر شواهد قرار دارد که با پیش بینی الگوها و کاهش خطای انسانی ریسک تصمیم های کلان مدیران را در شرایط عدم قطعیت به حداقل میرساند. افزون بر این هوش مصنوعی نقشی انقلابی در تحول حوزه آموزش، سلامت، اقتصاد، اجتماع و …ایفا می نماید.
با وجود مزایای عمیق این عنصر کلیدی فناورانه غیبت آن در حوزه اجتماعی پیامدهای مخربی نظیر تعمیق شکاف طبقاتی و دیجیتال، ناتوانی در پیشبینی زودهنگام آسیبهای اجتماعی (مانند اعتیاد و فقر)، افت کیفیت زندگی شهری به دنبال داشته است. این محرومیت اساسی موجب ناکار آمدی در مدیریت بحرانها و توزیع حمایتهای معیشتی، حاکمیت بوروکراسی فرسایشی بر نهادهای حمایتی، رها شدگی اقشار آسیب زا مانند سالمندان شده و در یک کلام گسترش اخبار جعلی و تضعیف سرمایه و اعتماد اجتماعی میان مردم و نهادهای حاکمیتی میشود.به طور کلی غفلت از هوش مصنوعی در عرصه بینالمللی کشور را به انزوا در حوزه های مختلف می کشاند و با آسیب پذیری شدید در برابر جنگهای سایبری و شناختی قدرت بازدارندگی آن را فرو میریزد. این وضعیت با انفعال در دیپلماسی، خروج از زنجیره تجارت جهانی، وابستگی، استعمار نوین ملل برای یکدیگر، تشدید فرار مغزها و خلع سلاح در برابر بحرانهای زندگی همراه شده و در نهایت کشور را به یک پیروی کننده محض از رژیمهای حقوقی و قواعد دیکته شده توسط قدرتهای مسلط فناوری بدل میسازد.در مجموع هوش مصنوعی قطب نمای اصلی قدرت، امنیت و توسعه در جهانِ امروز است. غفلت از این فناوری حیاتی بهای سنگینی چون انزوا، فروپاشی، باز دارندگی، تعمیق شکافهای اجتماعی و از دست رفتن استقلال ملی را به همراه خواهد داشت. از این رو گذار از انفعال به کنشگری فعال، سرمایهگذاری ساختاری روی زیرساختهای هوش مصنوعی و توانمندسازی نیروی انسانی، راهبردی فوری برای تضمین بقا و اقتدار کشور در تراز جهانی است.














ثبت دیدگاه