دریانیوز//مسکن اگرچه حق قانونی و طبیعی هر شهروندی است ، اما بدلیل ضعف در عملکرد دستگاه های متولی و نفوذمافیای مسکن و دلالان ، این حق از بسیاری از شهروندان در بندرعباس سلب شده است و شرایط خانه دار شدن وحتی اجاره خانه برای بسیاری از شهروندان روز به روز وخیم تر می شود و نمی توانند در شهری مانند بندرعباس ، سرپناه مناسبی را به راحتی حتی اجاره کنند تا چه برسد به خریدملک . مالکان هم مرتب اجاره ها و ودیعه های مسکن را افزایش می دهند که مستاجران زیادی درمانده شده اند ونه توان پرداخت ودیعه های سنگین را دارند و نه می توانند براحتی اجاره پرداخت کنند وبرخی دست به سوی مراکز خیریه و نیکوکاری دراز می کنند و شرمنده خانواده خودشان هستند. هزینه برق هم از طرفی دیگر افزایش سرسام آور یافته و سایر هزینه ها نیز سیرصعودی دارند و خانواده ها وبخصوص چندفرزندی ها فشار بیشتری را بایستی متحمل شوند. در این یک دهه گزارش ها و یادداشت ها و سرمقالات زیادی را به موضوع مسکن اختصاص دادیم. اما در شهری مانند بندرعباس عزم چندانی برای رفع بحران مسکن وجود ندارد و شرایط روزبه روز بحرانی تر می شود. دولت و نهادهای انقلابی ، خیرین مسکن ساز و صنایع در راستای ایفای نقش مسئولیت های اجتماعی شان برای کاهش دغدغه مسکن خانواده های محروم و چندفرزندی و زوج های جوان بایستی همت کنند تا این بحران فروکش کند.
از طرفی دیگر بایستی طرح نهضت ملی مسکن در بندرعباس باجدیت بیشتری اجرا شود تا هم مردم به خانه دار شدن امیدوار شوند و هم مستاجران بتوانند خانه های مناسبی را با قیمت کم اجاره کنند و بحران مسکن در قطب تجارت کشور که قطب فقر وفلاکت و محرومیت نیز می باشد، فروکش کند.اگر طرح نهضت ملی مسکن بندرعباس همان ۵سال قبل در بندرعباس شروع شده بود و درمسیراجرا کارشکنی وسلیقه گرایی نمی شد و طبق برنامه دولت سیزدهم جلو می رفت و دو سه سال قبل ۱۵هزار واحد در شمال بلوار شهید رجایی بندرعباس ساخته و به مردم تحویل داده شده بود ؛بطور حتم این سالها بحران مسکن در این شهر بندری فروکش کرده بود و در این سالها نه خریدمسکن و خانه دار شدن مردم به رویای دست نیافتنی تبدیل شده بود و نه مستاجران برای یافتن خانه اجاره ای مناسب خون به جگر می شدند. مردم حتی برای اجاره کردن خانه با مشکل مواجهند و اجاره ها از درآمد بسیاری از خانواده ها پیشی گرفته و برخی مجبورند خانه اشتراکی اجاره کنند وبرخی به محلات حاشیه ای شهر رفته اند و آنجا هم اجاره ها افزایش یافته است. متاسفانه برخی از زندگی ها بخاطر مشکل مسکن در این سالها به خط پایان رسید و متولیان مسکن را بیدار نکرد. قانون اخذمالیات از خانه های خالی هم اجرایی نشد .
اما مهمترین عاملی که می تواند بازار مسکن و اجاره را کنترل کند، افزایش تولید و اجرای سریعتر طرح نهضت ملی مسکن است که در این سالها فقط وعده و وعیدشنیده شد و سرعت اجرای این طرح همچنان لاک پشتی است. اگر همان چهار پنج سال قبل این طرح در داخل شهر بندرعباس اجرایی شده بود و به شهرک علوی نبرده بودند که با اعتراضات گسترده ، یکسال بعد به داخل شهر منتقل شد و یک سال بعدش هم زمین مورد نیاز در شمال بلوار شهیدرجایی واگذار شد واگر همان زمان هم اراضی به ثبت نام کنندگان واگذار شده بود تا خودشان بصورت ویلایی بسازند، بطور حتم تاکنون هزاران خانواده خانه دار شده بودند وحسرت به دل نمی ماندند . حق این مردم وفادار به نظام و مدافع کشور این نیست که بدلیل بی برنامگی ونفوذمافیای مسکن ،همچنان رنج داشتن سرپناه را داشته باشند. متاسفانه بنظر می رسد برخی نمی خواهند طرح نهضت ملی مسکن بندرعباس که روز به روز سهم آورده ثبت نام کنندگان درحال افزایش است،به سرانجام برسد و مردم خانه دار شوند و مستاجران در خانه های اجاره ای مناسب زندگی کنند و رضایت شهروندان افزایش یابد.
ثبت دیدگاه