دریانیوز//افزایش سریع اجاره بها وبه دنبال آن بالا رفتن مبلغ ودیعه در شهر بندرعباس، عملاً بسیاری از خانوادهها را با یک مانع جدی عدم توان پرداخت روبه رو کرده است. این روزها در شهر بندرعباس، مسئله «مسکن » از یک نیاز ساده به یک دغدغه دائمی و گاهی طاقت فرسا تبدیل شده است. افزایش سریع اجاره بها و به دنبال آن بالا رفتن مبلغ ودیعه، عملاً بسیاری از خانواده ها را با یک مانع جدی عدم توان پرداخت روبه رو کرده است.اگر زمانی اجاره خانه فقط با تلاشی متناسب با درآمد ماهانه قابل مدیریت بود، امروز اما بخش قابل توجهی از درآمد خانوارها صرف هزینه های مسکن می شود؛ هزینه هایی که نه تنها رشد کرد هاند، بلکه با شرایط اقتصادی فعلی ه مخوان نیستند. در واقع مشکل صرفاً «گرانی » نیست؛ مشکل اینجاست که سرعت افزایش هزینه مسکن از توان واقعی مردم جلو زده و نتیجه آن، شکل گیری نوعی ناپایداری اجتماعی در محلات است.بندرعباس شهری با ظرفی تهای اقتصادی قابل توجه است؛ اما این ظرفی تها وقتی به زندگی روزمره مردم گره میخورد، باید در قالب فرصت شغلی پایدار، درآمد قابل اتکا و سیاست های حمایتی دیده شود.
وقتی جامعه با رکود درآمدی، کاهش قدرت خرید و نگران یهای معیشتی دست وپنجه نرم میکند، انتظار می رود هزینه های ضروری زندگی از جمله مسکن حداقل در چارچوبی منطقی و قابل پیش بینی تغییر کند.با این حال، بازار اجاره و ودیعه در حال حاضر به گون های عمل می کند که بسیاری از مستأجران عملاً امکان تمدید قرارداد یا جابه جایی ایمن را از دست می دهند.یکی از پیامدهای مهم این وضعیت، تبدیل مسکن به کالای دست نیافتنی برای اقشار متوسط و ک مدرآمد است. در چنین شرایطی، خانواده ها ناچار می شوند یا از محل پ سانداز هزینه کنند که به زودی ته می کشد، یا کیفیت زندگی را پایین بیاورند و در نهایت به حاشیه نشینی، کاهش امنیت روانی و حتی تغییر سبک زندگی رضایت دهند.این فشار تنها مالی نیست؛ اثر اجتماعی و امنیتی هم دارد، هرچه اجاره و ودیعه بالاتر م یرود، آرامش و ثبات خانواده ها کمتر می شود، واقعیت این است که حل بحران مسکن صرفاً با «دعوت به صبر » ممکن نیست.
لازم است به جای رویکردهای کوتا همدت، تصمی مگیر یهای جدی و چندلایه شکل بگیرد؛ از نظارت مؤثر بر بازار اجاره و کاهش سوداگری گرفته تا سیاس تهای حمایتی واقعی برای مستأجران، تسهیل دسترسی به مسکن از مسیرهای قانونی و برنامه ریز یشده، و همزمان تقویت تولید و عرضه مسکن متناسب با توان مردم.اگر هدف توسعه شهری باشد، باید به یاد داشته باشیم که «امنیت مسکن » پایه امنیت اجتماعی است. بندرعباس اگر قرار است شهری امن و قابل زیست باشد، باید کاری کند که خانواده ها برای داشتن یک سرپناه ساده، ماه ها و حتی سا لها درگیر بحران مالی نشوند. امیدواریم صدای این نگران یها شنیده شود و برای کاهش فشار اجاره و ودیعه، راهکارهای عملی و قابل اجرا در دستور کار قرار گیرد نه فقط در حد اطلاعیه، بلکه با اثر واقعی بر زندگی مردم.
ثبت دیدگاه