از پهپادهای دشمن تا بحران سوخت صیادان

دریانیوز//در حالی که جهان به چشم‌های ما، هرمزگان را دروازه استراتژیک و امنیت دریایی می‌بیند، اما نگاهی به چشمان خسته و پینه بسته صیادان این استان، روایت دیگری از واقعیت را بازگو می‌کند. صیادان هرمزگان، تنها معیشت‌داران نیستند؛ آن‌ها خط مقدم دفاع از حاکمیت و امنیت ملی در پهنه دریا هستند. مردانی که در میان طوفان‌ها و حتی در مواجهه با تهدیدات امنیتی و حملات پهپادی دشمنان، نه تنها عقب نمی‌نشینند، بلکه با جان خود از مرزهای آبی کشور پاسداری می‌کنند.صیادان در ماه‌های اخیر از پهپادهای دشمن در امان نمانده اند و شهدا و مجروحان صیاد زیادی را در این مدت در خلیج فارس داشته ایم. اما حقیقت تلخ این است که این قهرمانان، در جبهه دوم یعنی «خشکی»، با بی‌توجهی و بحران‌های ساختاری دست‌وپنجه نرم می‌کنند.

بسیار مایه‌ی تأسف است که صیادی که در دریا با خطر مرگ و تهدیدات خارجی روبروست، در ساحل باید با چالش‌های بدیهی و ناشی از سوءمدیریت دست‌وپنجه نرم کند. بحران سوخت برای صیادان و همچنین تراکتورهای ساحلی، که تنها وسیله‌ی انتقال تجهیزات و محصول از دریا به خشکی هستند، یک معضل ساده نیست؛ این یک گسست در زنجیره تولید و بی توجهی به کرامت کاری صیاد است. چگونه انتظار می‌رود کسی که در میان امواج از پهپادهای دشمن هم در امان نیست، در ساحل برای دریافت سوختِ ابزار کارش، با گلوگاه‌های اداری و کمبودهای توزیعی روبرو باشد؟ صیادان با چالش‌های چندجانبه‌ای روبرو هستند: از صدور مجوزهای صید برای صیادان مستحق گرفته تا کاهش و قطعی سوخت که حقوق واقعی این قشر را می‌بلعد. تأکید اخیر رئیس کل دادگستری هرمزگان مبنی بر اینکه «صیانت از حقوق قانونی صیادان و صاحبان مشاغل بومی، خط قرمز دستگاه قضایی است»، گامی مثبت و امیدوارکننده در جهت نظارت بر اجرای قانون است. صیادان نباید برای صیادی با مشکل سوخت مواجه شوند.

وظیفه سازمان شیلات، نهادهای اجرایی و حاکمیت این است که این «خط قرمز» را به یک واقعیت ملموس در زندگی روزمره صیاد تبدیل کنند. صیادان هرمزگان منتظر وعده‌های زمانی نیستند؛ آن‌ها منتظر صدور مجوز، توزیع عادلانه سوخت و امنیت شغلی در برابر چنگال فقر و بی‌توجهی هستند. اگر امروز از صیاد حمایت نکنیم، فردا نه تنها سفره مردم از ماهی و میگو تهی خواهد شد، بلکه امنیت دریایی که این مردان نگهبان آن هستند، با آسیب جدی مواجه خواهد شد.
باید بدانیم که امنیت دریا، از ساحل آغاز می‌شود؛ و ساحلی که در آن سوخت برای صیادان و تراکتورهای فعال در ساحل و برای انتقال قایق های صیادی نیست و مجوز برای صیادان وجود ندارد و سوخت صیادان قطع می شود، نمی‌تواند تکیه‌گاه امنی برای امنیت ملی باشد. صیادان از شرایط،موجود بسیار گلایه مند ونگرانند و معیشت شان در مخاطره قرار گرفته است . مسئولان اگر برای تأمین ادوات صید و… حمایتی از آنها نمی کنند ، سوخت شان را کم و قطع نکنند.صیادان نیاز به حمایت دارند. به بهانه قاچاق سوخت نباید ترو خشک با هم بسوزند.