کشاورزان به خاک سیاه می نشینند

دریانیوز//آینده کشاورزی زیر فشار هزینه‌ها؛ زنگ خطری است که باید شنیده شود. افزایش ناگهانی و چندبرابری هزینه‌های نهاده‌های کشاورزی، به‌ویژه کودهای شیمیایی، امروز به مهم‌ترین تهدید پیشِ‌روی تولیدات کشاورزی کشور تبدیل شده است؛ تهدیدی که اگر جدی گرفته نشود، پیامدهای آن نه‌تنها بخش کشاورزی، بلکه کل زنجیره امنیت غذایی ملی را دچار آسیب خواهد کرد.در روزهای اخیر، قیمت رسمی ودولتی کودهای شیمیایی با افزایشی پنج تا هفت‌برابری مواجه شده؛ افزایشی که به‌وضوح فاصله میان قیمت دولتی و قیمت آزاد را شدیدتر کرده است. تجربه نشان داده هر جا قیمت دولتی جهش می‌کند، بازار آزاد از آن پیشی می‌گیرد و همین مسئله باعث می‌شود بسیاری از بهره‌برداران خرد و متوسط که استخوان‌بندی اصلی کشاورزی کشور هستندتوان خرید نهاده‌های حیاتی را از دست بدهند. این فقط یک افزایش قیمت ساده نیست؛ این یک تغییر ساختاری در هزینه تولید است و اثرش مستقیم و سریع.کود، بذر، سم، پلاستیک گلخانه‌ای، گونی، سبد و لوازم برداشت محصول، همگی این روزها افزایش قیمت را تجربه می‌کنند. این یعنی کشاورز با یک «تورم تجمیعی» روبه‌رو است؛ تورمی که نه به‌صورت تدریجی، بلکه به‌صورت ضربه‌ای خود را نشان داده و سرمایه در گردش بسیاری از تولیدکنندگان را ناتوان کرده است. نتیجه روشن است: کاهش سطح زیر کشت، کاهش مصرف کود، استفاده از نهاده‌های کم‌کیفیت و در نهایت کاهش عملکرد.

وقتی تولید داخلی کاهش یابد، خودبسندگی وخودکفایی محصولات کشاورزی از دست می‌رود. خلأ تولید داخلی معمولاً با افزایش واردات یا کمبود کالا جبران می‌شود و هر دو وضعیت، فشار مستقیم بر سفره مردم خواهد گذاشت. کاهش عرضه یعنی افزایش قیمت و افزایش قیمت یعنی کشاورز ناراضی، مصرف‌کننده ناتوان و بازاری که به‌جای ثبات، دچار نوسان دائمی می‌شود.از سوی دیگر، کاهش عملکرد، صادرات را نیز تحت‌تأثیر قرار می‌دهد. صادرات زمانی معنا دارد که تولید داخلی بیش از نیاز بازار داخل باشد. وقتی محصول کمتر تولید شود، اولویت به مصرف داخلی می‌رسد و صادرات عملاً تعطیل می‌شودو در غیاب صادرات، ارزآوری بخش کشاورزی از بین می‌رود؛ بخشی که می‌توانست یکی از منابع پایدار ارز غیرنفتی باشد.راه‌حل چیست؟ راه‌حل در حمایت هدفمند و حساب‌شده از تولیدکننده است. افزایش قیمت نهاده‌ها بدون ایجاد نظام حمایتی معادل رها کردن کشاورز در وسط میدان هزینه‌هاست.

حمایت الزاماً به معنی یارانه مستقیم نیست؛ می‌تواند تأمین به‌موقع نهاده، تثبیت قیمت، تسهیلات ارزان‌قیمت، خرید تضمینی واقعی و حتی کاهش هزینه‌های جانبی باشد. آنچه مهم است فراهم کردن شرایطی است که کشاورز با «اطمینان» تصمیم بگیرد، نه با ترس از آینده.کشاورزی ستون امنیت غذایی کشور است؛ ستونی که اگر در فشار هزینه‌ها ترک بخورد، ترمیم آن بسیار دشوار خواهد بود. امروز زمان تصمیم‌گیری هوشمندانه و آینده‌نگرانه است؛ فردا ممکن است دیر باشد.در سال های گذشته و حتی امسال برخی از کشاورزان برای فروش محصولات کشاورزی از جمله پیاز و… با مشکل مواجهند و هزینه های شان تامین نمی شودومتضرر شده ومجبور می شوند محصولات را در زمین کشاورزی رها کنند که امسال باافزایش قیمت کود و‌…، بطور حتم بیشتر کشاورزان برای کشاورزی کردن با مشکل مواجه خواهند شد واگر دولت در تغییر قیمت ها تجدید نظر نکند، سال ۱۴۰۵ به سال بحران تولیدمحصولات کشاورزی تبدیل می شود و در یک کلام با این تصمیم دولت، کشاورزان به خاک سیاه می نشینند.