دریانیوز//روز، هشتمین سالگرد کوچ مردی است که نامش با «دریا» گره خورده است؛ شادروان حاج ایوب دبیرینژاد، بنیانگذار روزنامه دریا.هشت سال از رفتن او گذشته، اما راهی که آغاز کرد همچنان ادامه دارد؛ راهی که از دل دغدغه مردم هرمزگان شکل گرفت و مقصدش چیزی جز شنیدهشدن صدای مردمی نبود که سالها در حاشیه ماندهاند. حاج ایوب دبیرینژاد، پیش از آنکه صاحب یک رسانه باشد، خود را در برابر مردم مسئول میدانست. سابقه حضور در جبهههای دفاع مقدس، جانبازی و برادر شهید بودن، بخشی از زندگی او بود؛ اما میراثی که برای هرمزگان بر جای گذاشت، تنها به این عناوین محدود نمیشود. او ربع قرن پیش، «دریا» را پایهگذاری کرد تا رسانهای برای مردم باشد؛ رسانهای که صدای روستاییان، حاشیهنشینان، کارگران، صیادان، کشاورزان، جوانان بیکار و همه کسانی باشد که شاید تریبونی برای بیان مشکلاتشان نداشته باشند.«دریا» در ابتدا هفتهنامه بود. چند سال بعد سه شماره در هفته منتشر شد و سرانجام به روزنامهای روزانه تبدیل شد؛ اما آنچه در این مسیر تغییر نکرد، یک باور بود: رسانه باید در کنار مردم بایستد.
دغدغه اصلی، از همان ابتدا مطالبهگری بود؛ دفاع از حقوق مردم و انعکاس مشکلاتی که گاه در میان هیاهوی تصمیمها و پروژهها گم میشد. «دریا» تلاش کرد توسعه را فقط در آمار افتتاح کارخانهها و پروژههای بزرگ نبیند؛ بلکه بپرسد سهم مردم از این همه ظرفیت و ثروت چیست؟هرمزگان استانی است که دریا دارد، بندر دارد، نفت و گاز و صنایع بزرگ دارد، معادن و بنگاههای اقتصادی فراوان دارد و یکی از مهمترین دروازههای تجارت کشور محسوب میشود؛ اما در کنار این همه ظرفیت، هنوز مردمانی هستند که با فقر، بیکاری، محرومیت، مشکلات مسکن، کمبود امکانات آموزشی و درمانی و دشواریهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند.
این تناقض بزرگ، همان پرسشی است که «دریا» از نخستین روزهای انتشار تا امروز با خود حمل کرده است: چرا استانی با این همه ظرفیت، هنوز برای بخشی از مردمش به معنای واقعی کلمه توسعهیافته نیست؟صدای صیادی که با مشکل سوخت مواجه است، کشاورزی که با کمبود آب دستوپنجه نرم میکند، روستایی که از امکانات اولیه محروم است، حاشیهنشینی که سالها چشمانتظار ساماندهی محلهاش مانده، خانوادهای که از تأمین هزینه تحصیل فرزندش عاجز است و جوانی که با وجود تحصیلات دانشگاهی شغلی پیدا نمیکند، برای «دریا» صدایی آشناست.این روزنامه تلاش کرده و میکند که این صداها را به گوش مسئولان برساند؛ نه برای سیاهنمایی، بلکه برای آنکه توسعه زمانی معنا پیدا میکند که اثر آن در زندگی مردم دیده شود.امروز، هشت سال پس از درگذشت بنیانگذار «دریا»، این مسیر با مدیریت آقای یعقوب دبیرینژاد، فرزند ارشد آن مرحوم، ادامه دارد. او پس از پدر سکان هدایت روزنامه را برعهده گرفت و همزمان در شورای شهر بندرعباس نیز مسئولیتی اجتماعی و شهری را دنبال میکند؛ حضوری که میتواند در امتداد همان نگاه باشد: کمک به شهر و شهروندان و پیگیری مطالبات مردم.
البته راه رسانه، راه آسانی نیست. مطالبهگری هزینه دارد و دفاع از حقوق مردم گاهی به معنای ایستادن در برابر جریانهایی است که ترجیح میدهند برخی مشکلات دیده نشود. اما رسانهای که قرار است کنار مردم باشد، نمیتواند نسبت به دردهای آنان بیتفاوت بماند.«دریا» نیز خود را از این قاعده مستثنی نمیداند.ما همچنان باور داریم که محرومیت نباید عادی شود؛ فقر نباید به سرنوشت محتوم مردم تبدیل شود و داشتن دریا، بندر، صنعت و ثروتهای بزرگ، نباید صرفاً در آمارها و گزارشها باقی بماند. مردم هرمزگان حق دارند سهم خود را از توسعه ببینند و لمس کنند.امروز در هشتمین سالگرد درگذشت حاج ایوب دبیرینژاد، یاد بنیانگذار «دریا» را گرامی میداریم؛ مردی که رسانه را برای مردم خواست و برای مردم بنا کرد.هشت سال از رفتنش گذشته است، اما عهدی که او با مردم بست، هنوز پابرجاست.«دریا» همچنان صدای مردم هرمزگان است؛ صدای آنان که کمتر دیده میشوند، کمتر شنیده میشوند و بیشتر از همه به یک تریبون نیاز دارند.راه دشوار است، اما تا زمانی که این صدا شنیده شود، این عهد ادامه خواهد داشت.
ثبت دیدگاه