دریانیوز//در استانی مثل هرمزگان، آب دیگر فقط یک «خدمت عمومی» نیست؛ آب، مرز میان تدبیر و بیتدبیری است. با این حال هنوز هم در کوچهها و مقابل خانهها، صحنهای تکراری دیده میشود: برخی شهروندان شیلنگ به دست، بیمحابا آب را روی خودرو، حیاط و پیادهرو روانه میکنند؛ انگار نه انگار که همین قطرهها، برای بسیاری از مردم این سرزمین، حکم زندگی دارد وساکنان برخی روستاها وحتی محلات شهرها، رویای شان داشتن این آب تصفیه شده در لوله های شان بصورت ۲۴ساعته است که برخی مناطق همچنان باتانکر آبرسانی می شود و برخی مناطق از آب آبشیرینکن استفاده می کنند. اما این شیوه هدررفت آب توسط برخی ها، این فقط یک عادت غلط نیست؛ این شکل عریان اسراف است، آن هم در استانی که هر لیتر آبش باید با حساب و کتاب مصرف شود.اما حقیقت تلختر اینجاست که همه بار این فاجعه را نمیتوان فقط بر دوش مصرفکننده انداخت. از یک سو، شهروندی که با شیلنگ آب شرب خودرو میشوید، در حال خیانت به منافع عمومی است؛ از سوی دیگر، شبکهای فرسوده و پوسیده، بیصدا و پنهان، حجمی بهمراتب بیشتر از آب را میبلعد. اینجاست که ماجرا از یک تخلف فردی فراتر میرود و به یک ضعف ساختاری میرسد؛ ضعفی که سالها انباشته شده و امروز نتیجهاش را در هدررفت گسترده آب میبینیم.
طبق اظهارات مدیرعامل شرکت آب و فاضلاب هرمزگان در سال گذشته ،بیش از ۲۰۰ هزار کیلومتر شبکه توزیع آب در استان وجود داشته که بیش از ۳۵ درصد آن فرسوده است. همین یک عدد کافی است تا عمق بحران روشن شود. وقتی بیش از یکسوم شبکه توزیع فرسوده باشد، دیگر هدررفت آب فقط حاصل بیمبالاتی مردم نیست؛ این یعنی زیرساخت، خود به یکی از متهمان اصلی تبدیل شده است. بدتر آنکه این فرسودگی سالبهسال در حال افزایش است و اگر امروز برای آن چارهای اندیشیده نشود، فردا باید هزینهای چندبرابر پرداخت.واقعیت این است که مقابله با هدررفت آب، با نصیحت و بنر و شعار به تنهایی پیش نمیرود. همانقدر که باید با مصارف غیرضروری و رفتارهای نادرست برخورد فرهنگی و حتی بازدارنده داشت، به همان میزان نیز باید بازسازی شبکه فرسوده آب در اولویت جدی قرار گیرد. نمیشود از مردم خواست صرفهجویی کنند، اما همزمان هزاران مترمکعب آب از لابهلای لولههای ترکخورده و شبکههای فرسوده هدر برود. این دوگانه، اعتماد عمومی را هم فرسوده میکند. موضوع دیگر اینکه این فرسودگی شبکه توزیع آب باعث شده است تا بدلیل شکستگی مداوم لوله ها، در برخی مناطق و محلات، به خانه های ساکنان آسیب وارد شده و دیوار خانه ها خراب شده و ممکن است خانه ها برسر ساکنان تخریب شوند. در کوچه بعثت۲ محله آیت الله غفاری بندرعباس این مشکل وجود دارد و پیگیری چندین ساله برای رفع مشکل و تعویض کامل لوله بی تاثیر بوده و برخی از دیوارهای ساکنان آسیب دیده اند و امکان تخریب این خانه های فرسوده و قدیمی و کاهگلی وجود دارد .
در این میان، ضرورت دارد اعتبارات دولتی در این حوزه به شکل محسوسی افزایش یابد. بازسازی شبکه آب هرمزگان دیگر یک پروژه عمرانی معمولی نیست؛ یک ضرورت حیاتی است. در کنار دولت،نهادهای انقلابی، صنایع، بنگاههای اقتصادی، اتاق بازرگانی و حتی خیرین نیز باید به میدان بیایند و شرکت آبفا را در نوسازی شبکه فرسوده یاری کنند. استانی که بار تولید، تجارت و صنعت را بر دوش میکشد، نمیتواند با شبکهای از گذشته و تلفات امروز اداره شود.از سوی دیگر، تقویت اکیپهای اتفاقات آب نیز اقدامی ضروری و فوری است تا شکستگیها در کمترین زمان ترمیم شود و نشتها قبل از تبدیل شدن به بحران، مهار شوند. آب را نمیتوان با تعارف مدیریت کرد. باید با اسراف خانگی برخورد کرد، با فرسودگی شبکه جنگید و با تعلل اداری هم تسویهحسابی جدی داشت. هرمزگان بیش از هر چیز به یک تصمیم روشن نیاز دارد: پایان دادن به عادتهای پرهزینه و خرابیهای پرخسارت. چون در ماجرای آب، هر تأخیر، خودش نوعی اتلاف است.
ثبت دیدگاه