دریانیوز//در جریانات اخیر و در گیرودار جنگی که با قواعد و پروتکلهای بینالمللی بیگانه است، درسهای تلخی گرفتیم؛ درسهایی که اگر امروز به آنها عمل نکنیم، فردا هزینهای بسیار سنگینتر با خون و جان مردم خواهیم پرداخت.در وقوع درگیریهای اخیر، شاهد بودیم که دشمن آمریکایی صهیونیستی، با بیرحمی تمام، نه تنها اهداف نظامی، بلکه تمامی خطوط قرمز بشریت را زیر پا گذاشت. وقتی ۱۶۸ دانشآموز و معلم در مدرسه «شجره طیبه» میناب، در حالی که در امنیت کلاسهای خود بودند، به خاک و خون کشیده شدند، معنای «جنگ بدون قانون» برای ما روشن شد. دشمن ماکه مدارس، مراکز درمانی و حتی مراکز امدادی،ورزشی،مسکونی،تجاری،مذهبی وفرهنگی و… را هدف قرار میدهد، دشمنی نیست که بتوان با قواعد سنتی و تدافعی کلاسیک با او برخورد کرد. او هدفی دارد: «فلج کردن جامعه از درون».یکی از حساسترین گلوگاههای جامعه در زمان بحران، زنجیره تأمین دارو و تجهیزات پزشکی است. در جنگهای اخیر، حملات هدفمند به برخی شرکتهای دارویی و انستیتو پاستورایران، نشان داد که دشمن میداند چگونه میتواند با ضربه به زیرساختهای سلامت، وحشت و بیثباتی را در میان خانوادهها گسترش دهد. اگرچه خوشبختانه شهرکهای موشکی ما در برابر این حملات ایستادگی کردند و آسیبی ندیدند ومخفی ماندند، اما آسیب به بخش سلامت میتواند به سرعت سیستم را از کار بیندازد.بنابراین، اکنون زمان آن رسیده است که نگاه ما به زیرساختهای استراتژیک تغییر کند. ما نیاز مبرم به ایجاد «شهرکهای دارویی و پاستور زیرزمینی و مستحکم»داریم.
تولید دارو نباید در ساختمانهای سطحی و آسیبپذیر باشد که با یک موشک یا پهپاد، امنیت سلامت ملی به خطر میافتد. دارو، سلاحِ بقای ماست؛ و سلاح باید در سنگر باشد، نه در معرض دید دشمن. این تفکر نباید تنها به بخش سلامت محدود شود؛ تمام بخشهای استراتژیک کشورباید بر اساس منطق «پنهانسازی و استحکام زیرزمینی» بازطراحی شوند تا توان تهاجم دشمن به حداقل برسد.در کنار این ضرورتهای دفاعی، باید به یک «جنگ خام» دیگر نیز توجه کرد: جنگ در جادهها. ما هر روز با مرگ و میر دهها نفر به دلیل نقص فنی، ناایمنی و کیفیت پایین خودروها روبرو هستیم. این یک آسیب ساختاری است که قدرت دفاعی و روانی ملت را تحلیل میبرد. با توجه به توانمندی اثباتشده وزارت دفاع و نیروهای مسلح در تولید سلاحها، پهپادها و ماشینآلات جنگی پیچیده، یک پیشنهاد استراتژیک مطرح است: سپردن تولید خودروهای استاندارد و باکیفیت به توان تجهیزات دفاعی کشور. ما نیازمند خودرویی هستیم که استانداردهای ایمنی آن، بطور کامل اجرایی شود تا از جان مردم محافظت کند وبا کوچکترین ضربه به آهن پاره و چرخ گوشت تبدیل نشود. اگر نیروهای مسلح که در سختترین شرایط، تکنولوژیهای دفاعی را تولید میکنند، وارد چرخه تولید خودرو برای دفاع از جان مردم در جاده ها شوند، نه تنها از مرگ و میر بیدلیل در جادهها جلوگیری میشود، بلکه امنیت جابجایی شهروندان نیز به بخشی از امنیت ملی تبدیل خواهد شد.زمانِ تدابیرِ انفعالی گذشته است. امروز، امنیت یعنی پیشبینیِ بیرحمی دشمن و ساختن زیرساختهایی که حتی در دلِ تاریکترین حملات، پایداری زندگی را تضمین کنند. ما باید از امروز، سنگرهای زندگی خود را بسازیم.
ثبت دیدگاه