حدیث روز
امام علی (ع) می فرماید : هر کس از خود بدگویی و انتقاد کند٬ خود را اصلاح کرده و هر کس خودستایی نماید٬ پس به تحقیق خویش را تباه نموده است.

افزونه جلالی را نصب کنید. Tuesday, 15 September , 2026 ساعت تعداد کل نوشته ها : 7831 تعداد نوشته های امروز : 10 تعداد اعضا : 13 تعداد دیدگاهها : 177×
از جاسک تا قله‌های علمی  مقاله «تربیت موحد» برنده رتبه ملی شد
14 سپتامبر 2026 - 8:27
شناسه : 45393
بازدید 170
3
دریانیوز// ساره حسینی‌پور، استاد و پژوهشگر مدرسه علمیه بندر جاسک، با ارائه مقاله‌ای با موضوع «پرورش کودکان موحد و راهکارهای عملی مادرانه»، موفق به کسب رتبه در بخش مقالات کوتاه هجدهمین جشنواره ملی پژوهشی «بانوی کرامت» شد.
ارسال توسط : نویسنده : مهدی میرزازاده منبع : روزنامه دریا
پ
پ

دریانیوز// ساره حسینی‌پور، استاد و پژوهشگر مدرسه علمیه بندر جاسک، با ارائه مقاله‌ای با موضوع «پرورش کودکان موحد و راهکارهای عملی مادرانه»، موفق به کسب رتبه در بخش مقالات کوتاه هجدهمین جشنواره ملی پژوهشی «بانوی کرامت» شد. جشنواره ملی پژوهشی بانوی کرامت به‌عنوان یکی از رویدادهای علمی و پژوهشی برجسته جامعه زنان حوزوی کشور، هر ساله در قالب‌های گوناگون از جمله کتاب، مقاله، پژوهش های پایانی ، پایان نامه ، مقاله علمی برگزار می‌شود و فرصتی است برای شکوفایی توانمندی‌های پژوهشی طلاب و تقویت روحیه علمی و اندیشه ورزی در میان بانوان حوزه‌های علمیه سراسر کشور.

آثار ارسالی به این جشنواره طی فرایندی چندمرحله‌ای شامل انطباق‌سنجی، ارزیابی اجمالی و تفصیلی و داوری نهایی، توسط داوران متخصص بررسی می‌شوند و آثار برتر در هر قالب معرفی و تجلیل می‌گردند.در این میان، مقاله خانم حسینی‌پور که با محوریت اخلاق و تربیت نگاشته شده و به ارائه راهکارهای کاربردی و مادرانه در تربیت فرزندان موحد می‌پردازد، توانست در ارزیابی داوران مورد توجه قرار گیرد و در بخش مقالات کوتاه به مقام برتر دست یابد.

در ادامه، متن کامل مقاله را با هم می‌خوانیم؛ پرورش کودکان موحد ؛ چهار راهکار عملی مادرانه در روزگاری که کودکان از نخستین سال‌های زندگی با حجم گسترده‌ای از پیام‌های رسانه‌ای، الگوهای مصرف‌گرایانه و ارزش‌های مادی مواجه‌اند، حفظ باورهای اصیل دینی به یکی از جدی‌ترین دغدغه‌های مادران تبدیل شده است. پرورش کودکان موحد تنها به آموزش مفاهیم اعتقادی محدود نمی‌شود، بلکه فرآیندی عمیق، تدریجی و مبتنی بر تجربه‌ی زیسته است؛ فرآیندی که در آن کودک، خداوند را نه به‌عنوان مفهومی انتزاعی، بلکه به‌عنوان حقیقتی زنده و حاضر در زندگی خود می‌شناسد.

تربیت توحیدی زمانی ماندگار می‌شود که با عاطفه، امنیت روانی و الگوی رفتاری مادرانه همراه باشد. این مقاله می‌کوشد با نگاهی علمی ـ کاربردی، 4 راهکار عملی و مادرانه را برای نهادینه‌سازی توحید ناب در ذهن و دل کودک ارائه دهد.

پرورش توحیدی؛ چرا امروز ضروری است؟
پرورش توحیدی در عصر حاضر ضرورتی تربیتی و هویتی است، نه صرفاً یک انتخاب اعتقادی. کودک امروز در معرض الگوهایی قرار دارد که موفقیت، قدرت و شادی را جدا از معنویت تعریف می‌کنند. اگر توحید به‌صورت عمیق و عقل‌پذیر درونی نشود، باورهای دینی در برابر نخستین چالش‌های فکری یا اجتماعی دچار تزلزل خواهند شد.مطالعات حوزه روان‌شناسی دین نشان می‌دهد کودکانی که خداوند را به‌عنوان منبع امنیت، محبت و معنا می‌شناسند، از ثبات هیجانی و قدرت تصمیم‌گیری بالاتری برخوردارند (مجله روان‌شناسی خانواده، شماره ۸). از این رو، تربیت توحیدی باید از خانه و با محوریت مادر آغاز شود؛ جایی که نخستین تصویر کودک از جهان و خالق شکل می‌گیرد.

راهکار اول: وحدانیت در قصه‌ها (ایجاد عشق به خالق)
یکی از رایج‌ترین خطاها در آموزش مفاهیم دینی، معرفی خداوند صرفاً با مفاهیمی چون تکلیف، حساب و تنبیه است. در حالی‌که کودکان موحد پیش از آن‌که خدا را بشناسند، باید او را دوست بدارند. قصه‌گویی، مؤثرترین ابزار برای ایجاد این پیوند عاطفی است.قرآن کریم در آیه ۳۱ سوره آل‌عمران، محور رابطه با خداوند را محبت معرفی می‌کند؛ مفهومی که برای کودک تنها از طریق تجربه‌ی احساسی قابل درک است. مادر می‌تواند با روایت داستان‌هایی از طبیعت، نظم آفرینش و زیبایی‌های جهان، مفهوم وحدانیت و مهربانی خالق را به‌صورت غیرمستقیم منتقل کند.

امیرالمؤمنین (ع) می‌فرمایند: «عبادت، به زیادی نماز و روزه نیست، بلکه به تفکر در آفرینش خداست» (الکافی، ج۲، ص۵۵). این روایت نشان می‌دهد قصه‌گویی درباره خلقت، مقدمه‌ای برای تفکر توحیدی است.تحقیقات آموزشی نیز تأیید می‌کند که قصه‌گویی عاطفی، ماندگاری مفاهیم انتزاعی مانند توحید را در حافظه بلندمدت کودک افزایش می‌دهد (مقاله روان‌شناسی تربیت، ۱۴۰۰).

راهکار دوم: تمرین حضور خدا در لحظات روزمره (تربیت اخلاقی)
توحید زمانی به رفتار تبدیل می‌شود که کودک احساس کند خداوند در تمام لحظات زندگی حاضر است، نه فقط در زمان عبادت. تربیت اخلاقی در بستر توحید، یعنی تبدیل «نظارت بیرونی» به «خودکنترلی درونی».آیه ۴ سوره مجادله با بیانی ساده این حضور دائمی را یادآور می‌شود: «او با شماست، هر کجا که باشید.» مادر می‌تواند در موقعیت‌های روزمره، این مفهوم را به زبان کودکانه بازگو کند؛ بدون تهدید و سرزنش.

برای مثال، هنگام بروز یک خطای رفتاری، پرسش درباره رضایت خداوند، اثر عمیق‌تری از توبیخ مستقیم دارد (مقاله تربیت اسلامی، ۱۳۹۸). امام صادق (ع) نیز می‌فرمایند: «هر کس رابطه خود با خدا را اصلاح کند، خدا رابطه او با مردم را اصلاح می‌کند» (بحارالأنوار، ج۷۱، ص۱۵۱). این بیان، اساس توحید عملی در زندگی خانوادگی است؛ جایی که رفتار مادر، مهم‌ترین الگوی کودک محسوب می‌شود.

راهکار سوم: تقویت بعد علمی و پرسشگری (تفکر توحیدی)
تفکر توحیدی بر پایه عقلانیت و پرسشگری شکل می‌گیرد، نه تقلید کورکورانه. کودکی که اجازه طرح سؤال درباره آفرینش، نظم جهان و علت پدیده‌ها را دارد، در آینده در برابر شبهات اعتقادی مقاوم‌تر خواهد بود.مادران نباید از پرسش‌های کودک هراس داشته باشند، بلکه لازم است آن‌ها را به فرصتی برای تعمیق ایمان تبدیل کنند. پاسخ‌دهی غیرمستقیم، هدایت ذهن کودک به تفکر و پیوند دادن نظم جهان با حکمت خالق، از روش‌های مؤثر در این مسیر است (کتاب توحید برای کودک، ص۷۰).بر اساس یافته‌های علوم تربیتی، کودکانی که به تفکر تحلیلی تشویق می‌شوند، درک عمیق‌تری از مفاهیم دینی و اخلاقی پیدا می‌کنند و ایمان آن‌ها پایدارتر است (برک، ۲۰۱۸).

راهکار چهارم: الگوسازی رفتاری در بن‌بست‌های زندگی (توکل عملی)
یکی از مؤثرترین راه‌ها برای درونی کردن توحید، مشاهده‌ی واکنش مادر در لحظات دشوار و دغدغه‌های زندگی است. تربیت توحیدی پیش از آنکه گفتاری باشد، رفتاری است. مادر باید «توکل» را نه به عنوان یک واژه، بلکه به عنوان یک «راهبرد حل مسئله» به کودک نشان دهد.محتوای اجرایی: زمانی که با مشکلی روبرو می‌شوید (مثلاً گم شدن یک وسیله یا نگرانی از یک اتفاق)، به جای اضطراب، با صدای بلند بگویید: «ما تمام تلاشمان را می‌کنیم، اما ته دلمان آرام است چون خدا مراقب ماست و بهترین راه را جلویمان می‌گذارد».

این رفتار، «ایمان به ربوبیت» را در ضمیر ناخودآگاه کودک نهادینه می‌کند. این راهکار بر پایه نظریه « یادگیری اجتماعی آلبرت باندورا (۱۹۷۷)» است که تأکید می‌کند کودکان بیش از آنکه از شنیده‌ها بیاموزند، از مشاهده‌ی الگوهای عاطفی والدین در مواجهه با استرس، الگوبرداری می‌کنند. «طبق این نظریه، کودکان مانند اسفنجی هستند که رفتارهای محیطی، به ویژه واکنش‌های عاطفی والدین را جذب کرده و از طریق «الگوبرداری» درونی می‌کنند.» (روانشاسی رشد، لورابرک(2018))همچنین در متون دینی، «رضا به قضا» بالاترین سطح تربیت توحیدی معرفی شده است (مصباح الشریعه، ص ۵۰۴).

سخن آخر
پرورش کودکان موحد یک پروژه کوتاه‌مدت نیست، بلکه مسیری آگاهانه، پیوسته و مادرانه است. مادری که توحید را در قصه، رفتار، گفتار و شیوه زندگی خود جاری می‌سازد و الگوسازی درست انجام می دهد، فرزندی تربیت می‌کند که در برابر فشارهای فرهنگی و مادی‌گرایانه، از درون استوار است.این چهار راهکار عملی، زمینه‌ساز تربیت نسلی خواهد بود که خداوند را نه از سر ترس، بلکه از سر شناخت و محبت انتخاب می‌کند؛ نسلی که آرامش، مسئولیت‌پذیری و معنویت را در کنار هم تجربه می‌کند.

ثبت دیدگاه

  • دیدگاه های ارسال شده توسط شما، پس از تایید توسط تیم مدیریت در وب منتشر خواهد شد.
  • پیام هایی که حاوی تهمت یا افترا باشد منتشر نخواهد شد.
  • پیام هایی که به غیر از زبان فارسی یا غیر مرتبط باشد منتشر نخواهد شد.

برای ارسال دیدگاه شما باید وارد سایت شوید.