دریانیوز//روز چهلم؛ وقتی اراده ملت، معادلات جهان را تغییر داد. چهل روز از آغاز جنگی میگذرد که دشمنان ایران یعنی آمریکای جنایتکار و رژیم کودک کش صهیونیستی با غرور و توهم آغاز کردند. آنان گمان میکردند میتوانند با فشار نظامی، عملیات روانی و جنگ ترکیبی، ملت ایران را به عقبنشینی وادار کنند. تصورشان این بود که جمهوری اسلامی در برابر فشارهای گسترده اقتصادی، رسانهای و نظامی تاب نخواهد آورد و در مدت کوتاهی مجبور به تسلیم خواهد شد. اما آنچه در این چهل روز رخ داد، نه تنها این محاسبات را برهم زد، بلکه معادلات منطقهای و حتی جهانی را دگرگون کرد.
در چهلمین روز این نبرد تاریخی، خبر پذیرش اصول دهگانه جمهوری اسلامی ایران از سوی آمریکا، نشانهای آشکار از همین تغییر معادلات است. قدرتی که خود را سالها قدرت بلامنازع جهان میدانست، اکنون ناچار شده است اصولی را بپذیرد که در مرکز آن، حقوق ملت ایران، استقلال کشور و پایان سیاستهای فشار و تجاوز قرار دارد.آنچه آمریکا را به این نقطه رساند، نه صرفاً قدرت نظامی ایران، بلکه ترکیبی از اراده ملی، انسجام داخلی و مقاومت منطقهای بود. دشمن تصور میکرد میتواند با ضربهای سریع، ایران را دچار بیثباتی کند؛ اما پاسخ قاطع رزمندگان ایران و محور مقاومت، همراه با حضور پرشور مردم در صحنه، نشان داد که این ملت در بزنگاههای تاریخی چگونه از سرزمین و آرمانهای خود دفاع میکند.
پذیرش اصولی همچون تضمین عدم تجاوز، استمرار کنترل ایران بر تنگه هرمز، پذیرش غنی سازی، رفع همه تحریمهای اولیه و ثانویه، خاتمه تمامی قطعنامههای شورای امنیت و شورای حکام، پرداخت خسارت ایران، خروج نیروهای رزمی آمریکا از منطقه و توقف جنگ در همه جبههها از جمله علیه مقاومت اسلامی قهرمان لبنان ، تنها یک توافق دیپلماتیک ساده نیست؛ اینها نشانههای عقبنشینی راهبردی دشمن در برابر قدرتی است که در چهار دهه گذشته بهتدریج ساخته شده است. در واقع، آنچه امروز شاهد آن هستیم، نتیجه سالها ایستادگی و سرمایهگذاری ملی در حوزههای امنیتی، دفاعی و علمی است.با این حال، باید توجه داشت که مسیر پیش رو هنوز به پایان نرسیده است. مذاکراتی که از روز جمعه در اسلامآباد آغاز خواهد شد، مرحلهای حساس برای تبدیل دستاوردهای میدانی به نتایج حقوقی و سیاسی پایدار است. تجربه تاریخی به ما آموخته که در مواجهه با قدرتهای بزرگ، بهویژه آمریکا، همواره باید با هوشیاری و بیاعتمادی سازنده حرکت کرد. پذیرش اصول از سوی واشنگتن یک گام مهم است، اما تثبیت آن در قالب توافقات الزامآور بینالمللی نیازمند دقت، تدبیر و استقامت است.
در چنین شرایطی، نقش مردم همچنان تعیینکننده باقی میماند. حضور گسترده ملت در خیابانها و میدانها طی هفتههای گذشته، نه تنها پشتوانهای برای رزمندگان در جبههها بود، بلکه پیام روشنی به جهان مخابره کرد: ایران کشوری است که قدرت آن تنها در تجهیزات نظامی خلاصه نمیشود، بلکه ریشه در اراده و اتحاد مردمی دارد که در لحظات سرنوشتساز کنار نظام و کشور خود میایستند.از همین رو، تا زمان نهایی شدن جزئیات این توافق تاریخی، تداوم این همبستگی و حضور مردمی اهمیت ویژهای دارد. دشمنان ایران در طول تاریخ بارها نشان دادهاند که به تعهدات خود وفادار نیستند و تنها زبان قدرت را میفهمند.
بنابراین، همانگونه که مسئولان کشور نیز تأکید کردهاند، این مذاکرات ادامه همان میدان است؛ میدانی که پشتوانه اصلی آن ملت ایران است.چهل روز پیش، دشمن با امید به شکست ایران جنگ را آغاز کرد. امروز اما همان دشمن ناچار شده است شروط ایران را مبنای مذاکره قرار دهد. این تحول بزرگ، بیش از هر چیز نشان میدهد که در دنیای امروز، کشوری میتواند عزت و امنیت خود را حفظ کند که بر توان داخلی، وحدت ملی و اراده سیاسی خود تکیه داشته باشد.آنچه اکنون در حال شکلگیری است، صرفاً پایان یک جنگ نیست؛ بلکه آغاز مرحلهای تازه در تثبیت جایگاه ایران به عنوان قدرتی تأثیرگذار در منطقه و جهان است. مرحلهای که اگر با همان هوشیاری و انسجام ادامه یابد، میتواند آیندهای متفاوت برای ایران و منطقه رقم بزند.
ثبت دیدگاه