از میناب تا قاب ماندگار؛ غروب سرباز استوار صحنه‌ها

در رثای زنده یاد کوروش زارعی (۱۳۵۱ – ۱۴۰۵)؛ بازیگر، کارگردان و مدیر هنرهای نمایشی
دریانیوز//مرگ بعضی هنرمندان تنها پایان یک زندگی نیست، بلکه خاموشی بخشی از حافظه جمعی مردمی است که سال‌ها با نقش‌ها، صداها و آرمان‌هایشان زیسته‌اند. روز یکشنبه ۱۷ آبان ۱۴۰۵، جامعه هنری کشور در سوگ هنرمندی نشست که صحنه تئاتر را نه صرفاً شغلی برای گذران زندگی، بلکه «خانه اصلی» و رسالتی برای انتقال ارزش‌های قدسی و انسانی می‌دانست. کوروش زارعی، بازیگر نقش ماندگار «لاوی» در سریال یوسف پیامبر و مدیر باسابقه هنرهای نمایشی، پس از دوره‌ای تحمل عوارض ناشی از عارضه مغزی، در ۵۴ سالگی دار فانی را وداع گفت.
 ریشه در خاک خلیج؛ مشعل‌داری از ۱۳ سالگی
کوروش زارعی اول مهر ۱۳۵۱ در میناب استان هرمزگان متولد شد. علاقه او به صحنه از ۱۳ سالگی و با اجراهای دانش‌آموزی آغاز شد. او در همان دوران راهنمایی با ایفای نقش در نمایش «یر غیب» (نوشته محسن مخملباف) موفق به دریافت جایزه بازیگری شد و مسیری بی‌بازگشت را به سوی دنیای نمایش آغاز کرد. زارعی در دوران دبیرستان گامی فراتر گذاشت و نمایش «گل و جهله» را کارگردانی کرد؛ اثری که رتبه دوم جایزه کانون ملی منتقدان ایران را به دست آورد. او با اخذ مدرک کارشناسی هنرهای نمایشی نشان داد که ریشه‌های جنوب کشور توانایی خلق پرشورترین جریان‌های هنری را در سطح ملی دارند.
 کارنامه‌ای فراتر از یک نقش تلویزیونی
اگرچه مخاطبان عام تلویزیون، چهره و صدای او را بیشتر با شخصیت «لاوی»، برادر بزرگ و باایمان حضرت یوسف (ع) در سریال پربیننده فرج‌الله سلحشور به یاد می‌آورند، اما کارنامه او بسیار گسترده‌تر و ریشه‌دارتر بود.
• بازیگری در قاب تصویر: حضور در مجموعه‌های شاخصی چون «مختارنامه»، «کیمیا» (در نقش متفاوت سرهنگ خسروی، ساواکی بلندپایه) و «آنام» و همچنین نقش‌آفرینی در فیلم‌های سینمایی حماسی مانند «روز رستاخیز» و «امپراطور جهنم» بخشی از کارنامه تصویری اوست.
• تأخت بر صحنه تئاتر: زارعی بازی در نمایش‌های ماندگاری مانند «خاک سبز»، «شام غریبان»، «خورشید کاروان»، «بر دار شدن حسین بن منصور حلاج» و «رویاهای خلیج فارس»را در کارنامه داشت. او همچنین در مقام کارگردان آثار درخشانی چون «کانال کمیل»، «راکب»، «بانوی بی‌نشان» و «ماه معصوم» را روی صحنه برد.
• پرچمداری در عرصه بین‌المللی: اجرای نمایش «آینه» به کارگردانی او در فستیوال جاده ابریشم آلمان (سال ۲۰۰۰ میلادی) با استقبال گسترده و تقدیر هنرمندان اروپایی همراه شد.
 مدیریت متعهد؛ احیای تئاتر بچه‌های مسجد
بخش دیگری از زیست حرفه‌ای زارعی در عرصه مدیریت فرهنگی بومی و مردمی گذشت. او از سال ۱۳۹۵ که مسئولیت مرکز هنرهای نمایشی حوزه هنری را بر عهده گرفت، تمرکز اصلی خود را بر سه محور حیاتی معطوف ساخت:
– احیا و گسترش جریان تئاتر بچه‌های مسجد و کشف استعدادها از دل شهرستان‌ها و مناطق کم‌برخوردار.
– نهادینه‌سازی تئاتر آیینی و عاشورایی از جمله راه‌اندازی و دبیری همایش بزرگ تئاتر پیاده‌روی اربعین (روایت راهیان) در مسیر نجف تا کربلا و اجرای نمایش در مناطق بحرانی همچون حلب و دمشق.
– ارتقای رویدادهای ملی که اوج آن دبیری چهل‌ویکمین جشنواره بین‌المللی تئاتر فجر در سال ۱۴۰۱ بود.
همکارانش او را مصداق بارز هنرمند متعهد و پایبند به اصول می‌دانستند؛ مردی که حتی در دوران مدیریت و مسئولیت‌های اجرایی نیز ارتباطش را با صحنه، قلم و تمرینات تئاتری قطع نکرد.
 میراث ماندگار فرزند میناب
با رفتن کوروش زارعی، تئاتر ایران یکی از اصیل‌ترین و ثابت‌قدم‌ترین چهره‌های خود را از دست داد. او تا آخرین روزها دغدغه تئاتر شهرستان‌ها و گروه‌های جوان را داشت. هرچند پرده اجرا افتاد و این هنرمند متعهد به خانه ابدی کوچ کرد، اما مسیر روشن او در تجلی هنر قدسی، دینی و مردمی در حافظه تاریخی تئاتر این سرزمین همواره جاری خواهد ماند.