دریانیوز//هرمزگان سالهاست بارِ جمعیتی رو به رشد، حوادث جادهای، بیماریهای قلبی و مراجعات سنگین درمانی جنوب کشور را بر دوش میکشد، اما ظرفیت تختهای بیمارستانی آن هنوز با واقعیت زندگی مردم این استان فاصلهای نگرانکننده دارد. وقتی در یک استان، بیمار پس از آنژیوگرافی برای پیدا شدن تخت سیسییو معطل میماند، وقتی بیمار بدحال ساعتها و گاه روزها در بخشها چشمانتظار خالی شدن تخت آیسییو است، و وقتی کمبود اتاق عمل ارتوپدی و… روند درمان را کند میکند، دیگر سخن گفتن از «کمبود امکانات» یک عبارت اداری نیست؛ این، شرح مستقیم رنج مردم و تهدید آشکار جان بیماران است.امروز در بیمارستانهای بندرعباس، بهویژه در شهید محمدی، فشار مراجعات از حد معمول فراتر رفته است. پزشک کار خود را انجام میدهد، تشخیص داده میشود، آنژیوگرافی صورت میگیرد، اما حلقه بعدی درمان، یعنی تخت سیسییو، در دسترس نیست. نتیجه روشن است: بیمارستان ناچار میشود روند پذیرش و انجام آنژیوگرافی را آهستهتر کند، نه از سر بیمیلی، بلکه به دلیل محدودیت ظرفیت. این یعنی تأخیر در درمان بیمارانی که هر دقیقه برایشان اهمیت دارد.
از سوی دیگر، کمبود تخت آیسییو به معضلی مزمن تبدیل شده است. بیمارانی که باید بیدرنگ تحت مراقبتهای ویژه قرار گیرند، گاهی در بخشهای دیگر نگه داشته میشوند تا شاید تختی خالی شود. این انتظار، فقط یک تأخیر ساده نیست؛ در مواردی میتواند وضعیت بیمار را وخیمتر کند و حتی جان او را به خطر اندازد. در چنین وضعی، خانواده بیمار علاوه بر اضطراب بیماری، گرفتار فرسایش روحی ناشی از بیپاسخ ماندن نیاز فوری درمان میشوند.کمبود اتاق عمل نیز زنجیره بحران را کامل کرده است. وقتی اتاق عمل کافی وجود ندارد، جراحیها به تعویق میافتد، بیماران مدت بیشتری بستری میمانند و همین اقامت طولانیتر، هم هزینه بیشتری بر دوش بیمار و خانوادهاش میگذارد و هم بار مالی و اجرایی بیشتری به بیمارستان تحمیل میکند. تختی که باید با انجام بهموقع عمل جراحی آزاد شود، اشغال میماند و این یعنی فشاری مضاعف بر کل نظام درمانی استان.در چنین شرایطی، دیگر جای تعارف و وعدهدرمانی نیست. بیمارستان ۲۶۴ تختخوابی نفت ستاره که بهعنوان الحاقی بیمارستان شهید محمدی و از محل مسئولیتهای اجتماعی این شرکت در حال ساخت است، باید هرچه سریعتر تکمیل، تجهیز و وارد مدار خدمت شود.
این پروژه فقط یک ساختمان عمرانی نیست؛ میتواند گرهای حیاتی از بحران کمبود تخت، آیسییو، سیسییو و اتاق عمل در مرکز استان باز کند. هر روز تأخیر در بهرهبرداری، یعنی ادامه همان صفهای فرساینده، همان معطلیهای خطرناک و همان فشار سنگین بر بیماران و کادر درمان.در کنار آن، تکمیل بیمارستان ۵۳۱ تختخوابی بندرعباس و ۱۶۰ تختخوابی میناب نیز باید با جدیت کامل دنبال شود. اگر قرار است وعده مسئولان استان در قالب طرح نهضت سلامت معنا پیدا کند، امسال زمان عمل است، نه تکرار وعده. هرمزگان استانی راهبردی است؛ مردمش سزاوار دسترسی به درمانی در شأن خود هستند. رسیدن به استاندارد تخت بیمارستانی، یک مطالبه تشریفاتی نیست، بلکه حداقل حق مردم برای زنده ماندن و درمان شدن بهموقع است. مسئولان اگر صدای این هشدار را امروز نشنوند، فردا باید پاسخگوی جانهایی باشند که قربانی کمبود ظرفیت درمانی شدهاند.
ثبت دیدگاه