“باید برخاست”

دریانیوز//این هفته، خیابان‌های ایران فقط مسیر عبور جمعیت نیست؛ صحنه ثبت یک حافظه تاریخی است. در شهرهای مختلف کشور، مراسم وداع، تشییع و تدفین «رهبر شهید» برگزار می‌شود؛ آیین‌هایی که نه فقط در رسانه‌های داخلی، بلکه زیر ذره‌بین رسانه‌های منطقه‌ای و جهانی قرار گرفته است.جهان، این روزها فقط یک تشییع را تماشا نمی‌کند؛ جهان دارد واکنش یک ملت را می‌بیند. ملتی که در میانه فشار، تحریم، جنگ روایت‌ها و التهاب منطقه، حالا در برابر دوربین‌های دنیا ایستاده تا نشان دهد ترور، الزاماً به فروپاشی اراده ملی ختم نمی‌شود.واقعیت این است که تشییع شخصیت‌های سیاسی در دنیا همیشه یک مراسم صرفاً عاطفی نیست؛ یک «پیام سیاسی» هم هست.

دشمنان ایران هم دقیقاً به همین قاب‌ها خیره شده‌اند؛ به میزان حضور مردم، به شعارها، به نظم مراسم، به چهره‌ها و حتی به سکوت‌ها. در چنین بزنگاهی، هر تصویر می‌تواند تبدیل به یک روایت جهانی شود.شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی از برگزاری صدها مراسم در سراسر کشور خبر داده؛ از آیین‌های وداع و نماز لیله‌الدفن گرفته تا پویش‌های قرآنی، اجتماعات مردمی، ویژه‌برنامه‌های دانش‌آموزی، مراسم مساجد و پوشش گسترده رسانه‌ای. اما آنچه این هفته را متفاوت می‌کند، فقط تعدد مراسم‌ها نیست؛ «معنای» این حضورهاست.در سیاست، گاهی تشییع‌ها از سخنرانی‌ها مهم‌تر می‌شوند. چرا؟ چون دوربین‌ها در تشییع، احساس واقعی جامعه را شکار می‌کنند، نه متن‌های از پیش نوشته‌شده را.

امروز رسانه‌های خارجی تلاش خواهند کرد از میان میلیون‌ها تصویر، روایت مطلوب خود را بیرون بکشند؛ یکی بر سوگواری تمرکز می‌کند، دیگری بر خشم، آن یکی بر پیام‌های سیاسی و برخی هم دنبال نشانه‌های شکاف می‌گردند. این طبیعت جنگ رسانه‌ای است؛ جایی که حتی اشک مردم هم تبدیل به داده تحلیلی می‌شود.از همین رو، مسئولیت رسانه‌های داخلی سنگین‌تر از همیشه است. خبرنگار فقط ثبت‌کننده جمعیت نیست؛ حافظ حافظه تاریخی یک ملت است. هر قاب، هر گزارش، هر تیتر و هر روایت، بعدها سند قضاوت تاریخ خواهد شد.این روزها، ایران در حال عبور از یک آزمون بزرگ رسانه‌ای و اجتماعی است؛ آزمونی که در آن، هم دشمن مترصد خطاست و هم افکار عمومی جهان نظاره‌گر واکنش ایرانی‌هاست. شاید مهم‌ترین پیام این مراسم‌ها همان شعاری باشد که برای این ایام انتخاب شده است: «باید برخاست» . برخاستن، فقط ایستادن در خیابان نیست؛ یعنی نپذیرفتن رخوت، فراموشی و انفعال. یعنی تبدیل سوگ به آگاهی، احساس به انسجام و خاطره به مسئولیت.این هفته، ایران فقط عزادار نیست؛ ایران در حال روایت خویش است.