تنگه هرمز و تکرار نبرد گالیپولی برای آمریکا

دریانیوز//در سپیده‌دم نبرد تاریخی «گالیپولی» در دوران جنگ جهانی اول، امپراتوری بریتانیا با پنداری واهی بر آن بود که تنگه‌ی «داردانل» را به آسانی درمی‌نوردد و عثمانی را به تسلیم وادارد. اما تقدیر، برنامه‌ای دیگر در سر داشت؛ مین‌های دریایی، صولت توپخانه‌های ساحلی و پیچیدگی‌های جغرافیایی، ناوگان انگلیس را به قربانگاهی بدل ساختند و تلفاتی سنگین بر آن وارد آوردند. همانند این واقعه، در نبرد فرضی میان ایران و آمریکا بر سر تنگه هرمز، می‌توان گفت این آبراه استراتژیک می‌تواند به دام مرگ‌باری برای ناوگان‌های مدرن دشمن بدل شود.تنگه هرمز، با پهنای حدود ۳۴ تا ۸۵ کیلومتر و طول حدود ۱۸۰ کیلومتر، یکی از حیاتی‌ترین آبراه‌های جهان است که روزانه میلیاردها دلار نفت و کالا از آن عبور می‌کند. این گذرگاه استراتژیک، به‌راحتی به میدان آزمایش قدرت ایران بدل شده است؛ جغرافیا، سیاست و توانمندی‌های دفاعی کشور، این آبراه را به شکلی کلیدی در معادلات نیروی دریایی تبدیل ساخته‌اند.
۱. جغرافیا، نگهبان و محاصره‌کننده
تنگه هرمز به‌عنوان یکی از باریک‌ترین و حساس‌ترین مسیرهای دریایی جهان، با ویژگی‌های طبیعی‌اش مانند جزایر متعددی، رودخانه‌های پیوسته به دریا و عمق متغیر، هرگونه عملیات تهاجمی را به چالشی غیرقابل تصور بدل می‌کند. این ویژگی‌ها سبب شده است که هرگونه تلاش برای نفوذ به این آبراه با موانع طبیعی و مصنوعی همراه باشد که باید آن را به‌عنوان یک حصار طبیعی در نظر گرفت.
۲. مین‌های دریایی؛ جبهه‌ای مرموز و ویرانگر
ایران، یکی از بزرگ‌ترین زرادخانه‌های مین دریایی در جهان را در اختیار دارد. مین‌هایی با قابلیت حساسیت به بخار، صدا، دما و فشار، قادرند مسیرهای مهم را مسدود و ناوگان مهاجم را در بحرانی سخت قرار دهند. باوجود فناوری، تجهیزات ضد مین روز دنیا، همچنان تعداد زیادی مین هوشمند در آب‌های تنگه پراکنده است که هر لحظه می‌تواند خطری جدی برای ناوگان‌های مدرن آمریکا باشد.
۳. قدرت موشک‌های ساحلی و خلاقیت استراتژیک
ایران، در کنار توان دریایی، به توسعه گسترده سامانه‌های پدافندی و موشکی ساحلی مبادرت کرده است؛ موشک‌هایی که می‌توانند ضدکشتی و نقطه‌زن باشند. قابلیت پرتاب ده‌ها موشک از سواحل و جزایر، این امکان را فراهم می‌آورد که ناوگان دشمن در کمترین زمان ممکن، هدف قرار گیرد و از عبور از این آبراه و نفوذ به دریاهای آزاد باز داشته شود.
۴. نبرد نامتقارن؛ راز موفقیت
در مقابل فناوری برتر نظامی آمریکا، استراتژی دفاعی ایران بر پایه نبردهای نامتقارن استوار است. قایق‌های تندرو مجهز به موشک، پهپادهای انتحاری و تاکتیک‌های غافلگیر کننده، این امکان را برای کشور فراهم می‌کند که در جریان نبرد، انهدام یا خسارت‌های جدی را به ناوگان مهاجم وارد آورد، همان‌گونه که تجربه‌ی تاریخی نبرد گالیپولی نشان داد، جغرافیا و خلاقیت در تاکتیک‌ها می‌تواند برتری‌های فناورانه را خنثی کند.تنگه هرمز، تنها یک گذرگاه آبی نیست؛ بلکه میدان آزمون عزت و توانمندی است که در آن، جغرافیا و تدابیر دفاعی بومی، نقش کلیدی را ایفا می‌کند. همان‌گونه که در نبرد گالیپولی، پرتگاه‌های طبیعی و کمین‌های دریایی، قدرت بریتانیا را در هم شکست، در تنگه هرمز نیز، این عناصر طبیعی و استراتژیک، می‌توانند ناوگان عظیم و پیشرفته آمریکا را به دام بیندازد و شکست
دهد. ایران با تلفیق این عوامل، نه‌فقط این آبراه استراتژیک را به میدان تعرض و آزمایش قدرت بدل کرده است، بلکه آن را به کابوسی استراتژیک برای هر نیروی دریایی بیگانه تبدیل نموده است که قصد عبور و نفوذ در این آبراه حیاتی را دارد.