دریانیوز// منطقه جنوبی ایران با دسترسی به خلیج فارس و دریای آزاد و برخورداری از منابع غنی نفت و گاز، جایگاه راهبردی کشور را در غرب آسیا تقویت کرده است. وجود جزایر سهگانه ابوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک اهمیت ژئوپلیتیکی ایران را افزایش داده و همواره موجب فشار و ادعا از سوی برخی کشورهای حاشیه
خلیج فارس شده است. این جزایر ظرفیت بالایی برای تقویت توان دفاعی، گردشگری و بازرگانی ایران دارند . در بستر تاریخ پرفراز و نشیب خلیج فارس، جزایر سهگانه (بوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک) همواره بهعنوان بخشی جداییناپذیر از قلمرو جغرافیایی و سیاسی ایران شناخته شدهاند. بررسی اسناد تاریخی، نقشههای کهن و متون جغرافیایی نشان میدهد که حاکمیت ایران بر این سرزمینها نه یک ادعای مدرن، بلکه تداومی از هزاران سال حضور و مدیریت مستقیم است. این جزایر که در جنوبیترین نقطه استان هرمزگان و در نزدیکی تنگه هرمز قرار دارند، تنها یک مجموعه جغرافیایی نیستند، بلکه نمادی از حاکمیت تاریخی و نظامی ایران در منطقهای حساس محسوب میشوند و به عنوان یکی از مهمترین نقاط استراتژیک در خلیج فارس، نقشی حیاتی در امنیت ملی، اقتصاد و حاکمیت ایران ایفا میکنند. تاریخ حاکمیت ایران بر جزایر سهگانه به قرنها پیش بازمیگردد، جایی که نام این جزایر در متون کلاسیک جغرافیایی و دریانوردی ثبت شده است.
یکی از معتبرترین اسناد، کتاب «الفوائد فی اصول علم البحر و القواعد» اثر ابن ماجد، دریانورد مشهور قرن دهم هجری است. ابن ماجد که خود از بومیان بندرعباس و از نخبگان دریانوردی آن دوران بود، در توصیف مسیرهای دریایی خلیج فارس، نام «تنب» را بهصورت مکرر به کار برده است. این نامگذاری که ریشهای کاملاً فارسی دارد و به معنای «تپه» یا «تَل» در گویشهای جنوبی است، نشاندهندهی شناخت دقیق و مالکیت فرهنگی ایرانیان بر این جزایر است.در متون جغرافیدانان مسلمان و اروپایی از قرنهای میانه تا دوران مدرن، این جزایر همواره در نقشههای رسمی بهعنوان بخشی از استان هرمزگان و تحت حاکمیت پادشاهان ایران معرفی شدهاند. هیچیک از این اسناد، حتی در دورههایی که قدرتهای استعماری اروپایی در منطقه حضور داشتند، حاکمیت ایران بر این جزایر را به چالش نکشیدهاند. در واقع حاکمیت ایران بر جزایر سهگانه بوموسی، تنب بزرگ و تنب کوچک ریشه در دوره امپراتوریهای ایلامی، ماد، هخامنشی، اشکانی و ساسانی دارد.
جزایرسهگانه ؛ دژ دفاعی طبیعی
از نظر جغرافیایی اصولاً خلیج فارس دارای یک دریای عمیق نیست و جالب آن كه عمیقترین قسمت آن نیز كه برای كشتیرانی و بهویژه حملونقل کشتیهای بزرگ برای تجارت مناسب است در محدوده متعلق به ایران واقع شده است و بر همین اساس در مورد كشتیرانی در خلیج فارس و اهمیت جزایر بوموسی، تنب بزرگ و كوچک در این میان باید اشاره كرد كه به علت عمق كم آب در تمام نقاط تنگه هرمز كه از راس مسندم تا بندرعباس ادامه دارد، کشتیهای بزرگ قادر به عبور نبوده و مجبور
هستند از ناحیه محدودی كه معادل پانزده كیلومتر است و عمق آب جهت عبور آنها كافی است، حركت کنند. موقعیت جغرافیایی این جزایر، آنها را به یک دژ دفاعی طبیعی و غیرقابلنفوذ تبدیل کرده است. ایران با حاکمیت بر تنگه هرمز، «نبض» خلیج فارس را در دست دارد و جزایر سهگانه بهعنوان نگهبانان این تنگه عمل میکنند.
این جزایر سهگانه بخشی از یک سیستم دفاعی پیچیده هستند که شمال تنگه هرمز را پوشش میدهند.به گفته کارشناسان این جزایر بهعنوان یک مانع طبیعی در برابر تهدیدات خارجی عمل کرده و عمق دفاعی کشور را افزایش میدهند چراکه این جزایر نهتنها برای ایران، بلکه برای کل منطقه خلیج فارس دارای اهمیت استراتژیک هستند. موقعیت آنها در عمق آبهای خلیج فارس و در داخل کریدورهای تردد بینالمللی کشتیها، امکان نظارت دقیق بر جریانهای دریایی را فراهم میکند.
ظرفیتهای اقتصادی و گردشگری
جزایر سهگانه پتانسیلهای عظیمی برای توسعه اقتصادی و گردشگری دارند. با توجه به موقعیت استراتژیک و طبیعت بکر این جزایر، میتوان آنها را به قطبهای مهم اقتصادی و گردشگری تبدیل کرد. توسعهی این جزایر میتواند به رشد اقتصادی استان هرمزگان کمک شایانی نماید. ایجاد بنادر، مناطق آزاد و توسعهی زیرساختهای گردشگری در این جزایر میتواند تجارت منطقهای را تقویت کند و اشتغالزایی قابلتوجهی ایجاد نماید. همچنین، موقعیت این جزایر در نزدیکی تنگه هرمز، آنها را به نقطهای کلیدی برای تجارت و بازرگانی بینالمللی تبدیل میکند.جزایر سهگانه نماد حاکمیت ملی ایران و تضمینکننده امنیت انرژی در منطقه هستند. این جزایر با ترکیب مستندات تاریخی، اهمیت نظامی و پتانسیلهای اقتصادی، نشان میدهند که چگونه یک نقطه جغرافیایی میتواند به یک دارایی استراتژیک تبدیل شود. حفظ و توسعهی این جزایر نهتنها برای امنیت ملی ایران، بلکه برای ثبات و امنیت منطقه خلیج فارس حیاتی است.
ادامه دارد …
ثبت دیدگاه