دریانیوز//با شروع فصل گرمای طاقتفرسا در بندرعباس، در حالی که شهروندان در تلاش برای مقابله با دمای بالای هوا هستند، یک معضل اجتماعی و شهری دیگر، لایههای زیرین زندگی روزمره ما را تحت فشار قرار داده است. اگر در هر محلهای از شهر قدم بزنید، با صحنهای مواجه میشوید که هم از نظر نظم شهری و هم از نظر امنیت روانی و اقتصادی، جای تامل و هشدار دارد: «اشغال خیابانها توسط تعمیرگاهها و کولرسازها». بسیاری از محلات شهر بندرعباس از طلائیه تا کمربندی، شاه حسینی، آیت الله غفاری و… درمحاصره تعمیرگاه هایی هستند که پیاده روها را تصرف و پر از گریس و روغن و… کرده اند.خیابانهای اصلی و فرعی محلات بندرعباس، بهجای آنکه شریانهای حرکت ایمن خودروها و مسیر عبور آرام پیادهها باشند، به قطعاتی از یک «بازار کارگاهی بیمرز» تبدیل شدهاند. در اطراف تمام محلات، شاهد هستیم که تداخل فعالیتهای تعمیرگاهی، کولرسازی و فروش قطعات یدکی با فضای عمومی شهر، به یک امر عادی و پذیرفتهشده تبدیل شده است؛ اما این «عادیسازی»، در واقع یک بحران است که زیر پوست شهر در حال شکلگیری است.
اشغال حق شهروندان؛ پیادهرو که دیگر راه پیاده رفتن نیست!
اولین و ملموسترین آسیب، تصاحب فضای عمومی است. تعمیرگاهها و کولرسازها، نه تنها پیادهروها را در اختیار گرفتهاند، بلکه با قرار دادن خودروهای در حال تعمیر و ابزارآلات خود، حتی حداقل یک لاین و گاهی دولاین از شاهراههای شهری را هم بلعیدهاند. این یعنی شهروند، راننده و پیاده، هر دو قربانی این بینظمی هستند. پیادهروی در محلهای که تعمیرگاه در آن مستقر است، یعنی ریسک برخورد با روغنهای ریخته شده، حرکت ناگهانی خودروهای در حال تست و آسیب دیدن از ابزارهای پراکنده. این یعنی حق طبیعی شهروند برای داشتن خیابانی منظم، از میان رفته است.
بحران «تعمیرکار یا قطعهفروش؟»؛ جیب رانندگان در تیررس
اما فراتر از بحث فیزیکی و شهری، یک بحران اقتصادی و اخلاقی در این میان جریان دارد. در این بازارِ بینظم، مرز میان «تعمیرکار ماهر» و «فروشنده قطعه» به شدت کمرنگ شده است. رانندگانی که در شرایط سخت اقتصادی، با کمبودهای معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، با افرادی روبرو میشوند که گاهی به جای عیبیابی دقیق، راهکار سادهی «تعویض قطعه» را پیش میکشند. تشخیصهای نادرست و تعویض بیمورد قطعات، نه تنها هزینههای سنگین مالی بر دوش خانوادهها میگذارد، بلکه باعث میشود خودروی راننده با هزینهای گزاف، باز هم در وضعیت نامطمئن باقی بماند.علاوه بر این، فقدان نظارت بر تعرفهها، باعث شده است که برخی از این مراکز، بدون هیچ ضابطه و استانداردی، هر مبلغی را که میخواهند مطالبه کنند. وقتی هیچ مرجع یا نظام صنفی مشخصی بر دستمزدها و قیمت خدمات نظارت نکند، در واقع میدان برای سوءاستفاده از بیاطلاعی مردم باز میشود.ضرورت دارد تعمیرگاه هایی که برخی از خودروهای خاص مانند تندر و… را تعمیر می کنند، نرخنامه دستمزدها را در معرض دید نصب کنند.
ده سال انتظار؛ وعدههایی که در گرما سوختند!
نکته تلخ ماجرا اینجاست که بحث انتقال این مراکز به خارج از شهر و ایجاد شهرکهای صنعتی یا صنفی متخصص، بیش از یک دهه است که مطرح شده و بارها وعده داده شده است. اما با گذشت سالها، نه تنها این مراکز منتقل نشدهاند، بلکه با رشد روزافزون جمعیت و خودروها، تعداد آنها نیز افزوده شده است. این یعنی ما با یک «بنبست مدیریتی» روبرو هستیم؛ جایی که وعدههای اصلاحی، در برابر فشار واقعیتهای محلی و عدم اجرای قانون، شکست خوردهاند.
فراخوان برای اقدام فوری؛ نظارت، نه فقط شعار!
ما امروز از مسئولان شهری، شهرداری، پلیس اماکن و دستگاههای نظارتی میپرسیم: این فعالیتها با چه مجوزی و تحت چه نظارتی انجام میشود؟ اگر این مراکز مجوز رسمی دارند، چرا اجازه اشغال فضای عمومی و ایجاد ترافیک و راهبندان را دارند؟ و اگر فاقد مجوز هستند، چرا این حجم از فعالیت غیرقانونی در قلب محلات شهر در چشمبرهمزدن افزایش مییابد؟ زمان آن رسیده است که از حالت «مدیریت واکنشی» به سمت «مدیریت پیشگیرانه» حرکت کنیم. انتقال این مراکز به خارج از شهر نباید یک وعده سیاسی یا اداری باشد، بلکه باید یک «برنامه عملیاتی» با زمانبندی مشخص باشد. همچنین، ایجاد سیستم نظارتی دقیق بر قیمت قطعات، دستمزدها و کیفیت خدمات، تنها راه بازگرداندن اعتماد مردم به بازار تعمیرات است.بندرعباس با تمام زیباییها و پتانسیلهایش، لایق خیابانهایی است که در آنها نظم، امنیت و احترام به حقوق شهروندان حرف اول را میزند. نباید اجازه داد، خیابانهای شهر، به کارگاههای باز و بینظمی تبدیل شود که هم سلامت شهر را تهدید میکند و هم آرامش روانی و اقتصادی مردم را.
ما منتظر اقدامات ملموس هستیم، نه گزارشهای اداری!
ثبت دیدگاه