دریانیوز//وقتی بیمار با درد بیماری به پزشک مراجعه می کند؛ نباید با دردِ هزینه و بدهی و زیرمیزی برگردد.بیماری برای هر انسانی سخت است، اما برای خانوادهای که درآمدش کفاف زندگی روزمره را نمیدهد، هزینه درمان میتواند به یک بحران واقعی تبدیل شود؛ بحرانی که گاهی بیمار را میان «درمان شدن» و «نداشتن توان پرداخت» گرفتار میکند.امروز هزینه برخی خدمات ساده و ضروری، آنقدر افزایش یافته که دیگر برای بسیاری از مردم قابل تصور نیست. وقتی هزینه یک عینک تدریجی برای یک بیمار به حدود ۶۰ میلیون تومان میرسد، یعنی هزینه یک وسیله ضروری برای دیدن، بیش از دو برابر حقوق بسیاری از حقوقبگیران است. حالا اگر پدر، مادر و فرزندان یک خانواده همگی نیاز به عینک داشته باشند، این رقم میتواند به ببش از ۱۰۰ میلیون تومان برسد؛ رقمی که برای یک خانواده کمدرآمد، نه هزینه درمان، بلکه یک فاجعه اقتصادی است.
درد دندان نیز داستان دیگری دارد. هزینههای سنگین درمانهای تخصصی دندانپزشکی، بسیاری از خانوادهها را ناچار میکند درمان را ماهها و حتی سالها به تعویق بیندازند. در بندرعباس، کمبود مراکز دولتی برای درمان تخصصی دندانپزشکی، این مشکل را جدیتر کرده است. تکمیل دانشکده دندانپزشکی در پردیس دانشگاه میتواند بخشی از این خلأ را جبران کند و دسترسی مردم، بهویژه اقشار کمدرآمد، به خدمات تخصصی و قابلتحمل را افزایش دهد.اما فشار هزینهها به همینجا ختم نمیشود. دارو، آزمایشگاه، ویزیت، تصویربرداری و امآرآی، هرکدام هزینهای جداگانه بر خانواده تحمیل میکنند. صفهای طولانی برای برخی خدمات تشخیصی مانند ام آر آی در بندرعباس نیز رنج بیمار را بیشتر میکند؛ بیماری که شاید درد دارد، اما باید روزها و هفتهها برای نوبت تشخیص منتظر بماند.
در کنار همه این مشکلات، مسئله مطالبه مبالغ خارج از تعرفه یا همان «زیرمیزی» نیز زخمی است که نمیتوان آن را نادیده گرفت. برای بیماری که توان خرید دارو و پرداخت هزینههای معمول درمان را ندارد، پرداخت مبلغ اضافی ممکن است به معنای انصراف از درمان باشد. این وضعیت برای کودکان یتیم، بیماران بیبضاعت و خانوادههای محروم، دردناکتر است. هیچ بیماری نباید احساس کند چون پول کافی ندارد، از درمان مناسب محروم خواهد شد.البته جامعه پزشکی، پزشکان شریف و ایثارگری دارد که حتی بیماران محروم را رایگان درمان میکنند و برخی هم با نهادهای حمایتی تفاهمنامه همکاری دارند. این انسانهای بزرگ باید دیده شوند و خدماتشان به جامعه معرفی شود؛ چراکه تخلف عدهای نباید فداکاری پزشکان متعهد را زیر سؤال ببرد.
راه حل، هم نظارت جدی بر هزینهها و مقابله با دریافتهای غیرقانونی است و هم توسعه خدمات دولتی، تقویت بیمهها، کاهش صفهای تشخیصی و تکمیل زیرساختهای درمانی.فراموش نکنیم سخن ماندگار رهبر شهیدمان را: بیمار نباید غیر از رنج بیماری، رنج دیگری داشته باشد.این جمله فقط یک شعار نیست؛ یک مسئولیت انسانی است.بیمار باید برای درمان به مراکزدرمانی برود، نه اینکه از ترس هزینه درمان، از درمان فرار کند.
موضوع دیگر اینکه بدلیل عدم پرداخت بدهی مراکز درمانی و… توسط بیمه ها، برخی خدمات با بیمه به بیماران ارائه نمی شود و آزاد است و فشار مضاعفی بر بیماران وارد می شود. از طرفی دیگر مراکز درمانی تامین اجتماعی نیز تمامی خدمات را به بیمه شدگان شان ارائه
نمی دهند و بیماران تامین اجتماعی برای درمان و تامین دارو، آزمایش خدمات تشخیصی و…. از مراکزشان با مشکل مواجهند.
ثبت دیدگاه