دریانیوز//در تاریخ توسعه خدمات درمانی و بهداشتی در هرمزگان و شهر بندرعباس، نام برخی از پزشکان فراتر از یک متخصص عمل کرده و به نمادی از تعهد، انسانیت و همبستگی تبدیل شده است. زنده‌یاد دکتر علی مصباح یزدی، جراح عمومی و ارتوپدی که بیش از سه دهه از عمر پربرکت خود را وقف خدمت به مردم محروم جنوب کشور کرد، یکی از همین چهره‌های ماندگار است.دکتر علی مصباح در سال ۱۳۰۲ در خانواده‌ای مذهبی و اصیل در محله کوی اولیا یزد متولد شد. پدرش از چهره‌های متدین و شناخته‌شده به نام شیخ حسین فقیری بود. او پس از پایان تحصیلات دبیرستان در زادگاه خود، راهی تهران شد و ابتدا مدرک کارشناسی شیمی را از دانشگاه تهران دریافت کرد. اما به توصیه پدر و با علاقه‌ای که به درمان و التیام درد دیگران داشت، دوباره در کنکور شرکت کرد و این بار وارد دانشکده پزشکی دانشگاه تهران شد. وی پس از طی دوره‌های تخصصی زیر نظر اساتید برجسته آن دوران، از جمله پروفسور میر، موفق به اخذ تخصص در رشته جراحی عمومی و شکسته بندی شد.برنامه اولیه او خدمت به زادگاهش یزد بود، اما به دلیل فعالیت‌های سیاسی و مبارزاتی علیه رژیم پهلوی، وزارت بهداشت وقت او را به بندرعباس تبعید و منتقل کرد.
او در اوایل سال ۱۳۳۸ ، راهی بندرعباس شد تا دوران خدمت سخت و فداکارانه‌اش را در میان مردم محروم این خطه آغاز کند.چندی هم به کرمان رفت اما پس از مدتی کوتاه خدمت در آن جا ،با پیگیری‌ها و درخواست‌های مکرر مردم هرمزگان، بار دیگر به جنوب بازگشت و تا آستانه انقلاب اسلامی با تمام توان به درمان بیماران پرداخت.نام او با مدیریت بخش‌های درمانی و بیمارستان‌های اولیه بندرعباس (همچون بیمارستان شریعتی) گره خورده است.یکی از تلخ‌ترین و در عین حال حماسی‌ترین فرازهای زندگی حرفه‌ای دکتر مصباح، در دوران خدمت او در بندرعباس رخ داد؛ زمانی که تنها پسر جوانش در سانحه واژگونی اتوبوس در مسیر یزد به بندرعباس جان خود را از دست داد. با وجود اندوه سنگین و طاقت‌فرسای از دست دادن فرزند، به دلیل کمبود شدید پزشک جراح در آن دوران در بندرعباس، او با قلبی شکسته اما مسئولیتی انسانی، به اتاق عمل رفت و ده‌ها تن از مجروحان همان حادثه را معالجه و نجات داد.
این واقعه تا ابد نام او را به عنوان پزشکی که انسانیت را بر درد شخصی ترجیح داد، در اذهان ثبت کرد.دکتر مصباح پس از سال‌ها خدمت خالصانه در اوایل انقلاب بازنشسته شد. از ویژگی‌های بارز شخصیتی او خیرخواهی و مسئولیت‌شناسی بود؛ به‌طوری‌که حتی در وصیت‌نامه خود بر ساخت و تجهیز یک دبستان دخترانه در بندرعباس تأکید کرد تا چراغ دانش را در کنار سلامت روشن نگه دارد.سرانجام این پزشک گمنام، دانشمند و خدوم، در ۱۷ آبان ۱۳۹۴ در زادگاهش یزد دار فانی را وداع گفت. پیکر پاک او پس از تشییع در جوار امامزاده جعفر (ع) یزد آرام گرفت. یاد و خاطره این مرد بزرگ که بندرعباس را خانه دوم خود و محرومان را خانواده خود می‌دانست، همواره در دل مردمان جنوب و یزد زنده و جاودان خواهد ماند.
ثبت دیدگاه