دریانیوز// دکتر عارف فقیه، رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، از افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان، ضرورت ماندگاری نیروهای بومی و کمبود فضای آموزشی می‌گوید. تأمین نیروی انسانی موردنیاز نظام سلامت، تنها با افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو محقق نمی‌شود؛ تربیت پرستارانی توانمند که بتوانند در شرایط حساس درمانی از جان بیماران مراقبت کنند، به کلاس‌های استاندارد، امکانات آموزشی کافی، مراکز مهارت‌آموزی بالینی، استادان توانمند و محیط‌های مناسب برای یادگیری نیاز دارد. این مسئله در هرمزگان، استانی که با کمبودهای انباشته‌شده در حوزه سلامت و نیاز به تأمین نیروی انسانی برای مراکز درمانی جدید روبه‌روست، اهمیتی دوچندان دارد.دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان که فعالیت خود را در بهمن‌ماه سال ۱۳۶۲ با پذیرش ۴۰ دانشجوی پرستاری در مقطع کاردانی آغاز کرد، اکنون یکی از مراکز مهم تربیت نیروی انسانی برای نظام سلامت استان به شمار می‌رود؛ مجموعه‌ای که با گسترش رشته‌ها و افزایش شمار دانشجویان، مسئولیت سنگین‌تری در تأمین نیروی انسانی موردنیاز مراکز درمانی بر عهده گرفته است.با این حال، توسعه آموزش پرستاری بدون توجه هم‌زمان به زیرساخت‌ها می‌تواند کیفیت آموزش را با چالش مواجه کند؛ موضوعی که دکتر عارف فقیه، رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، در گفت‌وگو با روزنامه دریا بر آن تأکید دارد.وی از افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان پرستاری، تلاش برای بومی‌گزینی و ماندگاری نیروها در استان و در عین حال، کمبود فضای فیزیکی و امکانات آموزشی دانشکده سخن می‌گوید؛ کمبودهایی که به اعتقاد او، رفع آنها برای تربیت نیروی انسانی ماهر و ارائه مراقبت استاندارد به بیماران ضروری است.
از پذیرش ۴۰ دانشجو تا تربیت نیروهای موردنیاز نظام سلامت
دکتر فقیه در تشریح تاریخچه دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان می‌گوید: فعالیت رسمی این مجموعه در بهمن‌ماه سال ۱۳۶۲ با پذیرش ۴۰ دانشجوی پرستاری در مقطع کاردانی آغاز شد؛ یعنی پیش از شکل‌گیری دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، آموزش پرستاری در استان پایه‌گذاری شده بود.به گفته وی، در سال ۱۳۶۴ رشته‌های کاردانی مامایی و اتاق عمل نیز به مجموعه آموزشی اضافه شدند و در سال ۱۳۶۶، مقطع کارشناسی پرستاری در این دانشکده راه‌اندازی شد.با توسعه فعالیت‌های آموزشی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، در سال‌های تحصیلی ۱۳۷۱ و ۱۳۷۲ رشته‌های علوم آزمایشگاهی، بهداشت محیط و رادیولوژی نیز به مجموعه رشته‌های آموزشی اضافه شدند. همچنین در سال ۱۳۷۵، کارشناسی ناپیوسته پرستاری و کاردانی مدارک پزشکی در شمار رشته‌ها و مقاطع آموزشی قرار گرفتند.این روند توسعه، بیانگر جایگاه آموزش علوم مرتبط با سلامت در تأمین نیروی انسانی استان است؛ نیرویی که بخش مهمی از خدمات بیمارستانی و مراقبت‌های سلامت جامعه به فعالیت تخصصی آن وابسته است.
رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با اشاره به وضعیت کنونی این مجموعه می‌گوید: در حال حاضر، پنج گروه آموزشی در دانشکده فعالیت می‌کنند و رشته‌های پرستاری، مامایی، تکنولوژی اتاق عمل، هوشبری و فوریت‌های پزشکی از جمله حوزه‌هایی هستند که در تربیت نیروی انسانی موردنیاز نظام سلامت استان نقش دارند.به گفته فقیه، دانشکده در مقاطع کاردانی و کارشناسی بیش از هزار دانشجو دارد و حدود ۵۰ دانشجو نیز در مقاطع کارشناسی ارشد رشته‌های پرستاری داخلی ـ جراحی، پرستاری مراقبت‌های ویژه و مامایی مشغول تحصیل هستند.با اضافه شدن دانشجویان ورودی جدید، شمار دانشجویان این مجموعه افزایش خواهد یافت و احتمالا به ۱۳۰۰دانشجو خواهد رسید؛ افزایشی که ضرورت توجه بیشتر به امکانات و زیرساخت‌های آموزشی را برجسته می‌کند.
عملکرد رئیس دانشکده پرستاری و مامایی در طی یکسال گذشته از انتصاب
وی با اشاره به حمایت های بی دریغ رئیس دانشگاه علوم پزشکی از این دانشکده گفت: تعویض کامل سیستم سرمایش و تهویه هوای مطبوع دانشکده که بیش از سه هزار متر مربع وسعت دارد، جذب حدود ۱۰ نفر عضو هیات علمی جدید در گروه های پرستاری، مامایی ، هوشبری و اتاق عمل و حدود ۱۰ نفر پرسنل اداری جدید،تعامل فعالانه و موثر با حوزه های مختلف شامل معاونت های آموزشی، پژوهشی، درمان، بهداشتی، فرهنگی دانشجویی و معاونت توسعه دانشگاه و همچنین سایر بخش ها مثل مدیریت پرستاری و مترون ها و سوپروایزرهای بیمارستان های آموزشی جهت تسهیل و هماهنگی حداکثری در بحث تربیت نیروی انسانی مورد نیاز کادر بهداشتی و درمانی استان و کشور و مشارکت، تعامل و همفکری کامل و حداکثری بین مدیران دانشکده و اعضای هیأت علمی و دانشجویان را در این مدت شاهدیم.راه اندازی یک کلاس جدید با استفاده از فضای موجود در دانشکده، بهسازی کامل فضای سبز و محوطه بیرونی دانشکده، انعقاد تفاهم نامه همکاری با دانشکده پیراپزشکی و همچنین بیمارستان های شهید محمدی، کودکان و شریعتی و اهتمام ویژه به مبحث حقوق و مزایا و رفاهی پرسنل و اعضای هیأت علمی با حمایت کامل ریاست محترم دانشگاه در یک سال اخیر محقق شده است.
افزایش ظرفیت پذیرش؛ پاسخ به نیاز درمانی هرمزگان
یکی از موضوعات مهم در برنامه‌های آموزشی دانشکده، افزایش ظرفیت پذیرش دانشجوی پرستاری متناسب با نیازهای نظام سلامت استان است.رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با اشاره به کمبود نیروی پرستاری در کشور و استان، می‌گوید توسعه ظرفیت پذیرش دانشجو در شرایطی دنبال می‌شود که چند مرکز بیمارستانی نیز در استان به مراحل نزدیک به بهره‌برداری رسیده‌اند و برای ارائه خدمات به نیروی انسانی متخصص نیاز دارند.وی معتقد است دانشکده پرستاری و مامایی باید سهم مهمی در تأمین نیروی انسانی موردنیاز این مراکز داشته باشد؛ به‌ویژه آنکه پرستاران از ارکان اصلی ارائه خدمات درمانی هستند و کمبود آنان می‌تواند فشار مضاعفی بر کارکنان شاغل و نظام ارائه خدمات سلامت وارد کند.فقیه با اشاره به روند افزایش ظرفیت پذیرش توضیح می‌دهد که درخواست پذیرش دانشجوی پرستاری در سال‌های گذشته در حدود ۲۰ تا ۳۰ نفر بود، اما اکنون ظرفیت مورد درخواست برای دانشکده مرکزی بندرعباس به حدود ۲۰۰ نفر نزدیک شده است.
بر اساس توضیحات وی،در سال جاری در مجموع حدود ۳۲۸ دانشجوی پرستاری برای مراکز آموزشی مختلف استان در نظر گرفته شده‌اند که بیش از ۲۰۰ نفر از آنان در دانشکده مرکزی بندرعباس و سایر دانشجویان در مراکز آموزشی دیگر استان پذیرش خواهند شد.بندرلنگه، میناب و بستک از جمله مراکز مورد اشاره رئیس دانشکده برای توزیع ظرفیت آموزش پرستاری در استان هستند. به گفته وی، بستک نیز امسال برای نخستین بار پذیرش ۲۰ دانشجوی پرستاری را در برنامه دارد.این گسترش ظرفیت، اگر با برنامه‌ریزی مناسب و تأمین امکانات همراه باشد، می‌تواند زمینه تربیت نیروی انسانی بیشتر در داخل استان را فراهم کند؛ نیرویی که بخشی از نیاز بیمارستان‌ها و مراکز درمانی هرمزگان را در سال‌های آینده پوشش دهد.با این حال، افزایش شمار دانشجویان به‌تنهایی پاسخ‌گوی کمبود نیروی پرستاری نیست. فاصله زمانی میان ورود دانشجو و فارغ‌التحصیلی، ضرورت تأمین امکانات آموزشی و بالینی و همچنین مسئله ماندگاری نیروها پس از پایان تحصیل، از جمله موضوعاتی است که باید در برنامه‌ریزی‌های کلان نظام سلامت مورد توجه قرار گیرد.
بومی‌گزینی؛ گامی برای ماندگاری پرستاران در استان
یکی از چالش‌های مهم نظام سلامت در استان‌هایی مانند هرمزگان، تأمین نیروی انسانی و حفظ نیروهای آموزش‌دیده در همان منطقه است. تربیت نیروی متخصص زمانی می‌تواند به شکل پایدار به ارتقای خدمات درمانی منجر شود که امکان جذب و ماندگاری او در مراکز بهداشتی و درمانی استان نیز فراهم باشد.دکتر فقیه در این زمینه از موافقت با افزایش سهم پذیرش بومی دانشجویان پرستاری سخن می‌گوید و آن را اقدامی مهم برای تأمین نیروی انسانی موردنیاز هرمزگان می‌داند.به گفته وی، با پیگیری‌های دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان و پس از رایزنی‌های انجام‌شده، موافقت لازم برای پذیرش ۷۰ درصدی دانشجویان بومی در چارچوب ضوابط مربوط حاصل شده است؛ موضوعی که از نگاه مسئولان دانشکده می‌تواند احتمال ماندگاری فارغ‌التحصیلان در استان را افزایش دهد.وی توضیح می‌دهد که در کنار پذیرش بومی، شیوه‌های پذیرش تعهدی نیز در تأمین نیروی انسانی موردنیاز استان نقش دارند و برآورد دانشکده این است که حدود ۹۱ درصد از پذیرفته‌شدگان، در مجموع از مسیرهای مختلف بومی یا تعهدی وارد این دوره‌ها می‌شوند.
اهمیت این موضوع زمانی بیشتر روشن می‌شود که بدانیم تأمین پرستار برای یک استان، صرفاً به تعداد فارغ‌التحصیلان وابسته نیست؛ بلکه باید میان ظرفیت آموزش، نیاز واقعی مراکز درمانی، شرایط استخدام، امکانات رفاهی و تمایل نیروها به ادامه خدمت در منطقه ارتباطی منطقی برقرار باشد.بومی‌گزینی می‌تواند یکی از ابزارهای مهم در این مسیر باشد، اما ماندگاری نیروی انسانی به عوامل دیگری نیز وابسته است. شرایط کاری مناسب، پرداخت به‌موقع مطالبات، فرصت‌های پیشرفت حرفه‌ای، امکانات رفاهی و تناسب میان حجم کار و تعداد نیروها، از جمله مؤلفه‌هایی هستند که در تصمیم پرستاران برای ادامه خدمت در یک منطقه تأثیر دارند.از این رو، افزایش پذیرش دانشجویان بومی باید با برنامه‌ای جامع برای جذب و نگهداشت آنان همراه شود تا سرمایه‌گذاری انجام‌شده در حوزه آموزش، در نهایت به تقویت پایدار شبکه درمانی هرمزگان بینجامد.
افزایش دانشجو بدون توسعه زیرساخت؛ چالشی جدی
در کنار افزایش ظرفیت پذیرش و گسترش آموزش در مراکز مختلف استان، موضوع کمبود فضای فیزیکی و امکانات آموزشی، یکی از دغدغه‌های اصلی مدیریت دانشکده پرستاری و مامایی است.رئیس دانشکده با اشاره به افزایش شمار دانشجویان و کارکنان می‌گوید فضای فعلی دانشکده برای جمعیتی به‌مراتب کمتر طراحی شده بود، اما اکنون تعداد دانشجویان و نیروهای شاغل در مجموعه به شکل قابل توجهی افزایش یافته است.به گفته وی، در شرایط کنونی، کمبود کلاس‌های درس، فضاهای آموزشی و امکانات موردنیاز استادان از جمله مسائلی است که باید برای رفع آن برنامه‌ریزی شود.فقیه تأکید می‌کند: افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو باید پیش از ورود دانشجویان با پیش‌بینی نیازهای آموزشی همراه باشد؛ زیرا دانشجو به کلاس مناسب، فضای آموزشی استاندارد، تجهیزات کمک‌آموزشی و امکانات لازم برای کسب مهارت‌های بالینی نیاز دارد.این موضوع در رشته‌های علوم پزشکی اهمیت ویژه‌ای دارد.
در بسیاری از رشته‌های دانشگاهی، بخش مهمی از آموزش از طریق مطالعه و حضور در کلاس انجام می‌شود، اما در رشته پرستاری، یادگیری عملی و توانایی اجرای صحیح مهارت‌های مراقبتی نیز بخش جدایی‌ناپذیر آموزش است. دانشجوی پرستاری باید علاوه بر آشنایی با مبانی علمی، مهارت‌های ضروری برای مراقبت از بیمار را نیز فرا بگیرد؛ مهارت‌هایی که در محیط‌های آموزشی استاندارد، مراکز مهارت‌آموزی و بخش‌های بالینی زیر نظر استادان و مربیان به دست می‌آیند.در چنین شرایطی، کمبود فضای فیزیکی و تجهیزات می‌تواند برنامه‌ریزی آموزشی را دشوار کند و فشار بیشتری بر امکانات موجود وارد آورد.البته تأمین زیرساخت صرفاً به ساخت کلاس‌های جدید محدود نمی‌شود. فضای مناسب برای آموزش نظری، مراکز مهارت‌آموزی بالینی، تجهیزات شبیه‌سازی، امکانات فناوری اطلاعات و ابزارهای موردنیاز برای آموزش و پژوهش، همگی بخشی از نیازهای یک دانشکده علوم پزشکی هستند.رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با اشاره به این نیازها، خواستار توجه جدی‌تر مجموعه دانشگاه و سایر نهادهای مسئول به توسعه زیرساخت‌های آموزشی این دانشکده است.وی همچنین بر نقش خیرین و ظرفیت حمایت‌های اجتماعی تأکید دارد و معتقد است مشارکت افراد و نهادهایی که توان کمک به توسعه فضاهای آموزشی را دارند، می‌تواند در رفع بخشی از کمبودها مؤثر باشد.
آموزش پرستاری با چند کلاس و امکانات حداقلی ممکن نیست
یکی از نکات قابل تأمل در سخنان رئیس دانشکده، تأکید بر ضرورت تغییر نگاه به آموزش علوم پزشکی است.به گفته فقیه، دانشکده پرستاری و مامایی نباید صرفاً مجموعه‌ای متشکل از چند کلاس درس و تعدادی صندلی تلقی شود؛ زیرا آموزش دانشجویان علوم پزشکی، به‌ویژه در رشته‌هایی که مستقیماً با سلامت و جان بیماران ارتباط دارند، به مجموعه‌ای از امکانات و استانداردهای مشخص نیازمند است.وی با اشاره به محدودیت‌های بودجه‌ای و دشواری تأمین تجهیزات، از نیاز استادان به امکانات اولیه برای تدریس، پژوهش و انجام فعالیت‌های علمی سخن می‌گوید.رایانه، لپ‌تاپ، چاپگر و سایر تجهیزات اداری و آموزشی، از جمله امکاناتی هستند که به گفته وی، باید برای انجام مناسب فعالیت‌های آموزشی و پژوهشی در اختیار اعضای هیئت علمی قرار گیرند.این نیازها شاید در نگاه نخست، جزئی یا اداری به نظر برسند، اما در عمل بخشی از زیرساخت ضروری برای ارائه آموزش باکیفیت هستند. استاد برای آماده‌سازی محتوای درسی، پیگیری منابع علمی، انجام پژوهش و ارزیابی دانشجویان به امکانات مناسب نیاز دارد و محدودیت در این زمینه می‌تواند بر روند فعالیت‌های علمی اثر بگذارد.فقیه می‌گوید پس از حضور در مسئولیت ریاست دانشکده، نیازها و کمبودهای موجود را بررسی و جمع‌بندی کرده است. به گفته وی، فهرستی از نیازهای مختلف دانشکده تهیه شده که تأمین آنها مستلزم اختصاص منابع مالی قابل توجهی است.وی امیدوار است مدیریت دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان و سایر مجموعه‌های مرتبط در تأمین این نیازها و فراهم کردن زمینه توسعه دانشکده همکاری کنند.آنچه از این مطالبه برمی‌آید، ضرورت نگاه بلندمدت به آموزش نیروی انسانی سلامت است؛ نگاهی که در آن، توسعه ظرفیت پذیرش با توسعه فضای آموزشی، تأمین تجهیزات، تقویت اعضای هیئت علمی و ارتقای کیفیت آموزش همراه باشد.
پرستاری؛ فراتر از مراقبت در بیمارستان
با وجود اهمیت موضوع کمبود نیروی پرستاری، یکی دیگر از محورهای مهم گفت‌وگو با دکتر فقیه، ضرورت اصلاح نگاه عمومی به حرفه پرستاری است.در نگاه بخشی از جامعه، پرستاری عمدتاً با مراقبت از بیماران بستری در بیمارستان شناخته می‌شود؛ در حالی که گستره فعالیت پرستاران بسیار فراتر از محیط بیمارستان است.رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان با تأکید بر این موضوع می‌گوید پرستاران در بخش‌های مختلف نظام سلامت، از بیمارستان‌ها و مراکز بهداشتی گرفته تا مراقبت‌های جامعه‌محور، خدمات مرتبط با سالمندان، آموزش سلامت و مدیریت بحران‌های سلامت، نقش‌آفرینی می‌کنند.پرستاران در بسیاری از مراحل ارائه خدمات سلامت حضور دارند؛ از پیشگیری و آموزش بهداشت گرفته تا مراقبت از بیماران، پیگیری وضعیت آنان و کمک به بازتوانی و بهبود کیفیت زندگی.در شرایط بحران نیز حضور نیروهای پرستاری اهمیت ویژه‌ای دارد. حوادث گسترده، بلایای طبیعی و شرایط اضطراری، نظام سلامت را با نیازهای فوری و پیچیده مواجه می‌کنند و آمادگی نیروی انسانی متخصص یکی از عوامل مؤثر در ارائه خدمات مناسب در چنین موقعیت‌هایی است.از این منظر، آموزش پرستاری صرفاً یک فعالیت دانشگاهی نیست؛ بلکه بخشی از برنامه‌ریزی راهبردی برای حفظ سلامت عمومی و افزایش توان پاسخ‌گویی نظام سلامت به نیازهای جامعه محسوب می‌شود.فقیه با تأکید بر اهمیت دانش پرستاری معتقد است این حرفه باید به‌عنوان یک سرمایه ملی مورد توجه قرار گیرد؛ سرمایه‌ای که ارتقای آن می‌تواند به بهبود کیفیت مراقبت از بیماران، کاهش نابرابری در دسترسی به خدمات و افزایش توان نظام سلامت منجر شود.چنین نگاهی همچنین ضرورت حمایت از آموزش مستمر پرستاران، توسعه پژوهش‌های مرتبط با مراقبت، به‌روزرسانی مهارت‌های حرفه‌ای و فراهم کردن فرصت‌های رشد علمی را برجسته می‌کند.
کیفیت آموزش، مستقیماً با سلامت مردم ارتباط دارد
در حرفه پرستاری، آموزش باکیفیت تنها به موفقیت تحصیلی دانشجو یا اعتبار دانشگاه محدود نمی‌شود. دانش و مهارتی که دانشجو در دوران تحصیل کسب می‌کند، در آینده در محیط واقعی درمان به کار گرفته خواهد شد؛ محیطی که در آن دقت، مسئولیت‌پذیری و رعایت اصول علمی اهمیت حیاتی دارند.خطا در ارائه خدمات درمانی می‌تواند پیامدهای جدی داشته باشد و به همین دلیل، دانشجویان پرستاری باید پیش از ورود به عرصه حرفه‌ای، آموزش نظری و عملی کافی دریافت کنند.رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان نیز بر همین موضوع تأکید دارد و معتقد است اطمینان از کسب دانش و مهارت کافی توسط دانشجویان، مسئولیتی مشترک برای استادان، مدیران آموزشی و مجموعه نظام سلامت است.به باور وی، زمانی می‌توان از تربیت نیروی انسانی موردنیاز استان سخن گفت که فارغ‌التحصیلان، علاوه بر دانش تخصصی، توانایی ارائه مراقبت استاندارد و ایمن به بیماران را نیز داشته باشند.این مسئله، ضرورت ایجاد توازن میان کمیت و کیفیت را یادآوری می‌کند. افزایش ظرفیت پذیرش برای پاسخ‌گویی به نیازهای آینده نظام درمان ضروری است، اما این افزایش باید متناسب با توان آموزشی دانشکده و ظرفیت مراکز بالینی انجام شود.اگر تعداد دانشجویان افزایش یابد، اما امکانات آموزشی و مهارت‌آموزی متناسب با آن توسعه پیدا نکند، فشار بیشتری بر زیرساخت‌های موجود وارد خواهد شد. بنابراین، توسعه پایدار آموزش پرستاری مستلزم تصمیم‌گیری هماهنگ درباره ظرفیت پذیرش، امکانات، استادان و فرصت‌های آموزش بالینی است.
مطالبه‌ای فراتر از دانشگاه
سخنان رئیس دانشکده پرستاری و مامایی دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان، در نهایت به یک مطالبه مشخص می‌رسد: توسعه آموزش پرستاری نباید تنها بر دوش یک دانشکده یا حتی دانشگاه علوم پزشکی باشد.به گفته فقیه، دانشگاه، استانداری، نهادهای مسئول و سایر مجموعه‌هایی که به شکل مستقیم یا غیرمستقیم در توسعه استان نقش دارند، می‌توانند در رفع کمبودهای زیرساختی و حمایت از آموزش علوم پزشکی مشارکت کنند.وی همچنین بر نقش رسانه‌ها در معرفی اهمیت رشته‌های علوم پزشکی، تبیین نیازهای نظام سلامت و جلب توجه افکار عمومی به ضرورت حمایت از آموزش نیروی انسانی تأکید دارد.از نگاه وی، شناخت عمومی از اهمیت پرستاری می‌تواند زمینه توجه بیشتر به این حرفه و ضرورت تقویت مراکز آموزشی آن را فراهم کند.در این میان، مشارکت خیرین نیز می‌تواند بخشی از ظرفیت اجتماعی موردنیاز برای توسعه فضاهای آموزشی را تأمین کند؛ البته مسئولیت اصلی برنامه‌ریزی، تأمین منابع پایدار و تضمین استانداردهای آموزشی همچنان بر عهده نهادهای مسئول است.دانشکده پرستاری و مامایی هرمزگان پس از بیش از چهار دهه فعالیت، اکنون با مرحله‌ای تازه از توسعه روبه‌روست. افزایش ظرفیت پذیرش دانشجویان، گسترش آموزش در شهرهای مختلف استان و تلاش برای تربیت نیروهای بومی، فرصت مهمی برای تقویت نظام سلامت هرمزگان به شمار می‌رود.اما این فرصت زمانی به نتیجه مطلوب می‌رسد که توسعه کمی با ارتقای کیفیت همراه شود و امکانات لازم برای آموزش استاندارد در اختیار دانشجویان و استادان قرار گیرد.
سخن پایانی
هرمزگان برای پاسخ‌گویی به نیازهای درمانی خود، به پرستاران بیشتری نیاز دارد؛ اما مسئله فقط تعداد پرستاران نیست. آنچه اهمیت دارد، تربیت نیروی انسانی ماهر، تأمین امکانات لازم برای آموزش و فراهم کردن شرایطی است که فارغ‌التحصیلان بتوانند با انگیزه و اطمینان در استان خدمت کنند.افزایش ظرفیت پذیرش دانشجو و تقویت بومی‌گزینی، گام‌هایی مهم در این مسیر هستند؛ با این حال، کمبود فضای آموزشی و تجهیزات نباید به حلقه مغفول توسعه آموزش پرستاری تبدیل شود.پرستار آینده باید امروز در محیطی استاندارد آموزش ببیند، مهارت‌های ضروری را به‌درستی بیاموزد و برای مواجهه با شرایط واقعی درمان آماده شود. این موضوع نه صرفاً مطالبه یک دانشکده، بلکه بخشی از مسئولیت نظام سلامت در برابر بیماران و مردم هرمزگان است.سرمایه‌گذاری در آموزش پرستاری، سرمایه‌گذاری در سلامت جامعه است؛ سرمایه‌گذاری‌ای که نتیجه آن در سال‌های آینده، در کیفیت مراقبت از بیماران، توان پاسخ‌گویی بیمارستان‌ها و امنیت خدمات درمانی استان نمایان خواهد شد.
ثبت دیدگاه