دریانیوز//هرمزگان، استانی که موتورِ اقتصادِ کشور است، سالها از بیماریِ «فقرِ زیرساختی» رنج میبرد. در چنین شرایطی، دیدنِ اینکه اتاق بازرگانی به جایِ پنهان شدن پشتِ دیوارهای شیشهایِ تجارت، واردِ میدانِ «مسئولیت اجتماعی» شده، اتفاقی است که نه فقط باید آن را ستود، بلکه باید به عنوان یک «مدلِ نجات» به سراسر کشور صادر کرد.عملکردِ اتاق در سالهای اخیر، ورق را برگردانده است. تزریق ۴۸۰ میلیارد تومان به دانشگاه علوم پزشکی، احداث همراهسراهایی که التیامبخشِ غربتِ خانوادههای بیمار است، خرید تجهیزات حیاتی کرونا در روزهای اوجِ وحشتِ عمومی و نهضتِ مدرسهسازی برای کودکانِ محروم؛ اینها فقط آمار و ارقام نیستند. اینها «اعتبارِ اجتماعیِ» اتاق هستند که در حافظه تاریخی مردم ثبت شده است.
وقتی رئیس اتاق از خریدِ قریبالوقوعِ دو دستگاه آنژیوگرافی پیشرفته سخن میگوید، یا برای راهاندازی بیمارستانهای تخصصی سوختگی و روانپزشکی برنامه زمانبندی میدهد، ما با یک «دیپلماسیِ خیرخواهانه» روبرو هستیم که بسیار کارآمدتر از دیپلماسیهای سیاسی است.اما این سکه روی دیگری هم دارد. قدرتِ بازویِ «اتاق» در خدمترسانی، مستقیماً به قدرتِ مالیِ آن وابسته است. فعالانِ اقتصادی، شرکتهای بزرگ، صنایعِ فولادی و پتروشیمی که در هرمزگان نفس میکشند و از سفرهی این خاک ارتزاق میکنند، باید بدانند که «کارت بازرگانی» آنها فقط یک کاغذ برای ترخیصِ کالا وصادرات نیست؛ این کارت، سندِ تعلق آنها به جامعهای است که در آن سود میکنند.
خطاب به مسئولانِ اجرایی و نظارتیِ استان: زمان آن رسیده که در «پیوستِ مسئولیتهای اجتماعی»، سختگیرانه عمل کنید. منطقِ اقتصادیِ سادهای است؛ هر چقدر تمرکزِ صدور و تمدیدِ کارتهای بازرگانی در اتاقِ هرمزگان تقویت شود، به همان میزان، بازویِ مالیِ اتاق برایِ ساختِ مراکز درمانی، مدرسه و تجهیز مراکزِ درمانی قویتر میشود. نباید اجازه داد ارزشِ افزودهی این کارتها در راهروهای دیگر استانها مصرف شود، در حالی که آلامِ مردمِ هرمزگان در همینجا باقی مانده است.بایستی شرکت ها وبنگاه های اقتصادی فعال در استان کارت بازرگانی شان از اتاق بازرگانی هرمزگان بگیرند وتمدید کنند.تجار و بازرگانان عزیز! شما که «سربازانِ اقتصاد» این دیار هستید، بدانید که خوشنامیِ شما در این اتاق، نه با حجمِ واردات و صادرات، که با میزانِ اثرگذاریِتان بر زندگیِ مردمِ این خطه سنجیده خواهد شد. اتاق بازرگانی هرمزگان امروز به الگویی تبدیل شده که نشان میدهد بخش خصوصی، اگر بخواهد، میتواند از دولت هم چابکتر و دلسوزانهتر عمل کند.این روند، نه یک لطفِ مقطعی، که یک «استراتژیِ بقا»ست.
اگر میخواهیم هرمزگان، استانی باشد که در آن زندگی جریان دارد، باید حمایت از اتاق را به یک «فرهنگِ عمومی» تبدیل کنیم. من به عنوان خبرنگاری که تا امروز بارها شاهدِ قصورهای اداری بودهام، با اطمینان میگویم: اگر این چرخدنده با حمایتِ همه ما و تمرکزِ توانِ اقتصادیِ استان در اتاق هرمزگان بچرخد، در آیندهای نزدیک، دغدغهی تخت وتجهیزات بیمارستانی ودرمانی یا کلاسِ درسِ ناایمن، به تاریخ خواهد پیوست. اتاق بازرگانی هرمزگان، نه فقط یک نهاد اقتصادی، که «امیدِ این استان» است. بیایید با تمرکزِ منابع و تداومِ این حمایتها، این نهالِ خیرخواهی را به درختی تنومند تبدیل کنیم که سایهاش بر سرِ تمامِ محرومانِ این سرزمین باشد. این مسیرِ درست است؛ بقیه، حاشیه است.
ثبت دیدگاه