دریانیوز//در مسیر توسعه و رفاه اجتماعی، «سلامت» همواره یکی از ستونهای اصلی و غیرقابلجایگزین است. در دو سال اخیر، شاهد هستیم که در استان هرمزگان، شعار «نهضت سلامت» از یک مفهوم انتزاعی به یک واقعیت ملموس و عملیاتی در حال تبدیل شدن است. اگر نگاهی دقیق به روند تغییرات حوزه بهداشت و درمان در استان بیندازیم، با تحولی چشمگیر روبرو هستیم؛ تحولی که ریشه در اقدامات هوشمندانه برای تأمین تجهیزات موردنیاز درمانی و تلاشهای مستمر برای جذب پزشکان متخصص دارد.
این روند صعودی، نشان از آن دارد که هرمزگان در آستانه عبور از بحرانهای قدیمی و رسیدن به استانداردهای مطلوب در حوزه درمان قرار گرفته است. با توجه به وضعیت فعلی، میتوان با خوشبینی اما واقعگرایانه گفت که بخش بزرگی از کمبودهای تاریخی این حوزه در حال برطرف شدن است.با این حال، در مسیر رسیدن به مقصد «خودکفایی درمانی»، موانع و خلاءهای کوچکی وجود دارند که رفع بهموقع آنها، تفاوت میان یک «ساختمان مدرن» و یک «مرکز درمانی کارآمد» را رقم خواهد زد. ما در مرحلهای هستیم که باید دقت کنیم تا «گلوگاههای اجرایی»، سرعت این حرکت پرقدرت را کند نکنند.یکی از حواشی بحثبرانگیز و در عین حال حائز اهمیت، وضعیت بیمارستان ۱۱۲ تختخوابی کودکان بندرعباس است.
این مرکز که با حمایت و مشارکت ارزشمند پالایشگاه نفت بندرعباس در راستای ایفای نقش مسئولیت های اجتماعی ساخته شده و در بهمن ۱۴۰۲ با حضور رئیسجمهور شهید رئیسی افتتاح گردید، نمادی از همافزایی بخشهای دولتی و صنعتی در خدمت مردم است. اما یک پرسش اساسی در میان است: چرا با وجود افتتاح این مرکز، دو بخش حیاتی آیسییو (ICU) با ظرفیت ۶ تخت هنوز بهطور کامل راه اندازی نشدهاند؟ در حالی که کل استان تنها ۱۲ تخت آیسییو کودکان دارد، این تأخیر در تجهیز و فعالسازی بخشهای بیمارستان کودکان، میتواند در شرایط بحرانی، زندگی بیماران کوچک ما را با مخاطره مواجه کند. ظرفیتهای موجود در استان، پاسخگوی نیاز مبرم مراجعین نیست و فعالسازی فوری این بخشها، نخستین وظیفه مسئولان در این حوزه است.
در حوزه زیرساختهای بیمارستانی، امیدهای بزرگی در چشمانداز آینده دیده میشود. طرحهای توسعهای مانند بیمارستان ۲۶۴ تختخوابی نفت (الحاقی به بیمارستان شهید محمدی)، بیمارستان ۵۳۱ تختخوابی بندرعباس و بیمارستان ۱۶۰ تختخوابی میناب، وعده میدهند که تعداد تختها و اتاقهای عمل به استانداردهای کشوری میرسد. اما در میان این پروژههای عظیم، بیمارستان ۲۶۴ تختخوابی نفت با ۹۶ درصد پیشرفت فیزیکی، در آستانه تکمیل است، ولی با یک چالش اداری-فنی روبرو شده است: عدم تعیین تکلیف انشعاب آب و برق. این مسئله ساده اما حیاتی، مانع از انجام عملیاتهای نهایی مانند دیوارپوش و کفپوش شده است.
ما نباید اجازه دهیم پیچیدگیهای انشعابات، یک پروژه پیشران را در چند قدم آخر متوقف کند. علاوه بر این، انتظار میرود از طریق سازوکارهای موجود، از جمله تهاتر با مالیات، فرآیند تجهیز این بیمارستان با سرعت دوچندان انجام شود تا این مرکز مدرن، بهجای ایستادن در وضعیت سکون، به خدمترسانی فعال به مردم بپردازد.اما تجهیزات و ساختمان بدون «نیروی انسانی متخصص»، تنها کالبدهایی بیروح هستند. یکی از بزرگترین خواستههای مردم هرمزگان، پایان دادن به «سفرهای درمان» به خارج از استان است. نیاز مبرم به جذب پزشکان متخصص، بهویژه در رشته جراحی اطفال، بیش از هر زمان دیگری احساس میشود. بسیار ناگوار است که کودکان هرمزگانی برای جراحیهای ساده یا حتی برای خروج جسم خارجی از بدن، مجبور به اعزام به شیراز و…باشند. این مسئله نه تنها بار مالی سنگینی بر خانوادهها تحمیل میکند، بلکه از نظر روانشناختی نیز فرآیند درمان را دشوار میسازد. متخصصان گوش، حلق و بینی در استان باید ظرفیتهای خود را برای این نوع اقدامات ارتقا دهند تا بیمار مجبور به مهاجرت درمانی نباشد.در بخش دیگری از این تحول، شاهد افتتاح ساختمان شیمیدرمانی در بیمارستان کودکان بندرعباس هستیم که چندماه قبل با حضور استاندار و نمایندگان مجلس به بهرهبرداری رسید. طبقات دوم و سوم این ساختمان که برای بستری و پیوند مغز استخوان در نظر گرفته شده، باید در سریعترین زمان ممکن فعال شوند.
بیماران مبتلا به سرطان، در انتظار این امید هستند. همزمان، با توجه به حساسیتهای اجتماعی و سلامت روان در میان نوجوانان، راه اندازی بخش روانپزشکی و روانشناسی در بیمارستان کودکان یک ضرورت انکارناپذیر است. ما به فوقتخصصهای روانپزشکی اطفال در استان نیاز داریم تا با بحرانهایی نظیر خودکشی یا مشکلات رفتاری نوجوانان، علمی و انسانی برخورد کنیم.در حوزه تشخیص و مراقبتهای ویژه نیز، اگرچه گامهای مثبتی مانند انجام اکو قلب کودکان برداشته شده، اما شکایات مردم از ارجاع برخی پزشکان برای انجام نوارمغز (EEG) به مطبهای خصوصی، زنگ خطری است که بایستی موردتوجه قرارگیرد. خدمات تشخیصی باید در دل بیمارستانها و با کیفیت بالا در دسترس همگان باشد. خوشبختانه، با نصب قریبالوقوع دستگاه MRI در بیمارستان کودکان و راه اندازی سنگشکن کلیه در بیمارستان شهید محمدی، مسیر روشنتر از قبل است. همچنین، الحاق ده ها آمبولانس جدید به ناوگان اورژانس، پاسخ به نیاز اساسی در کاهش زمان امدادرسانی خواهد بود.
در پایان، باید تاکید کرد که هدف نهایی تمام این اقدامات — که مورد حمایت و تأکید استاندار، نمایندگان مجلس و رئیس دانشگاه قرار دارد — کاهش مراجعات به خارج از استان و ایجاد یک «چرخدنده سلامت خودکفا» در هرمزگان است. ما نباید اجازه دهیم بیمار هرمزگانی برای آندوسکوپی، جراحی اطفال یا خدمات تخصصی، از مرزهای استان عبور کند. زمان آن رسیده است که تمام خلاءهای ذکر شده، از انشعاب آب و برق گرفته تا تجهیز بخشهای آیسییو و جذب متخصصان، با نگاهی ویژه و با سرعت بخشیدن به تصمیمگیریها، برطرف شود. نهضت سلامت در هرمزگان، از مسیر «ساختمانسازی» به مسیر «خدمترسانی واقعی» عبور کرده است؛ حال وظیفه ماست که این مسیر را تا انتها هموار سازیم.
ثبت دیدگاه