دریانیوز//توسعه زیرساختهای درمانی در هرمزگان طی سالهای اخیر، بهویژه در قالب نهضت سلامت، امیدهای تازهای را در میان مردم استان ایجاد کرده است. تجهیز مراکز درمانی، تقویت ناوگان اورژانس، افزایش خدمات تخصصی و فوقتخصصی و پیشرفت پروژههای بزرگ بیمارستانی، نشان میدهد که مسیر ارتقای نظام سلامت استان با جدیت دنبال شده است. با این حال، واقعیت مهمی که نباید در سایه افتتاحها و گزارشهای عمرانی پنهان بماند، بحران کمبود نیروی انسانی در حوزه بهداشت و درمان است؛ بحرانی که اگر برای آن چارهای فوری و ساختاری اندیشیده نشود، میتواند بخش مهمی از دستاوردهای اخیر را با چالش روبهرو سازد.اظهارات معاون درمان دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان در گفتوگو با روزنامه «دریا»، تصویری روشن از ابعاد این مسئله ارائه میکند. بر اساس این سخنان، کمبود نیرو صرفاً محدود به یک رده شغلی یا یک بخش درمانی نیست، بلکه از پزشکان متخصص و فوقتخصص تا کادر پرستاری، نیروهای خدماتی و حتی بیماربر را دربرمیگیرد. اهمیت این موضوع از آن جهت دوچندان است که در حوزه درمان، هر خلأ انسانی میتواند مستقیماً بر کیفیت خدمات و سلامت مردم اثر بگذارد.در شرایطی که پروژههای مهمی همچون بیمارستان ۵۳۱ تختخوابی بندرعباس، پروژه ۲۶۴ تختخوابی الحاقی بیمارستان شهید محمدی و بیمارستان ۱۶۰ تختخوابی میناب در آستانه بهرهبرداری قرار دارند، تأمین نیروی انسانی به مسئلهای حیاتی تبدیل شده است. این پروژهها حاصل سالها پیگیری، صرف اعتبارات کلان و تلاش مجموعههای مختلف مدیریتی در استان و کشور هستند. اما روشن است که بهرهبرداری واقعی از تختهای جدید، بدون حضور پزشک، پرستار، کادر پشتیبان و نیروی خدماتی ممکن نخواهد بود. بیمارستان، تنها با ساختمان و تجهیزات معنا پیدا نمیکند؛ نیروی انسانی ماهر و متعهد، روح نظام درمان است.
از این منظر، ضروری است که برای دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان مجوزهای لازم جهت جذب بخشی از نیاز فوری نیروی انسانی بهصورت شرکتی و قراردادی صادر شود. در صورتی که محدودیتهای بودجهای یا اداری، صدور مجوزهای استخدام رسمی را با تأخیر مواجه کرده است، نباید امکان استفاده از راهکارهای موقت و قانونی نیز مسدود بماند. جذب نیروی شرکتی و قراردادی میتواند بخشی از فشار موجود بر بیمارستانها و مراکز درمانی را کاهش دهد و زمینه بهرهبرداری مؤثر از ظرفیتهای تازه ایجادشده را فراهم کند. این اقدام، نه جایگزین استخدام پایدار، بلکه پاسخی فوری به یک ضرورت فوری است.با این حال، نگاه کوتاهمدت بهتنهایی کافی نیست. هرمزگان برای عبور پایدار از بحران کمبود کادر درمان، نیازمند برنامهای منسجم در حوزه تربیت نیروی بومی است. بخشی از این مسئولیت متوجه آموزشوپرورش، بخشی متوجه دانشگاهها و بخشی نیز متوجه نهادهای سیاستگذار در سطح ملی است. توسعه هنرستانهای بهیاری، هدایت تحصیلی دانشآموزان مستعد به رشتههای سلامت، افزایش ظرفیتهای آموزشی مرتبط و تقویت بومیگزینی در رشتههای مورد نیاز، از جمله اقداماتی است که باید با جدیت دنبال شود. اگر امروز برای تربیت نیروی انسانی استان برنامهریزی نشود، در سالهای آینده نیز همین چرخه کمبود، فرسودگی و مهاجرت تکرار خواهد شد.در کنار تربیت نیرو، موضوع جذب و ماندگاری نیز اهمیت اساسی دارد.
واقعیت این است که خدمت در هرمزگان، به دلیل شرایط اقلیمی، هزینه بالای زندگی، مشکلات مسکن و فشار کاری سنگین، با بسیاری از استانهای برخوردار قابل مقایسه نیست. بنابراین نمیتوان انتظار داشت نیروهای متخصص و فارغالتحصیلان رشتههای درمانی، بدون وجود مشوقهای مؤثر، در آزمونهای استخدامی شرکت کنند یا پس از جذب، در استان ماندگار شوند. طراحی بستههای حمایتی شامل تسهیلات مسکن، وام ودیعه، افزایش ضرایب پرداختی، امتیازات رفاهی، حمایتهای مالیاتی و توجه به سختی کار مناطق گرمسیری، باید به عنوان بخشی از سیاست جذب و نگهداشت نیروی انسانی در استان مورد توجه قرار گیرد.همچنین لازم است قوانین و مقررات مربوط به جابهجایی نیروها، تعهدات خدمتی و ماندگاری نیروهای استخدامشده در استانهای کمتر برخوردار با دقت بازنگری شود. هرمزگان نباید به محل تربیت و تجربهاندوزی نیروهایی تبدیل شود که پس از چند سال، با استفاده از خلأهای قانونی به استانهای برخوردارتر منتقل میشوند. عدالت اقتضا میکند که در کنار حق فردی نیروها، حق مردم استان برای برخورداری از خدمات درمانی پایدار نیز دیده شود.امروز درمان هرمزگان در نقطهای قرار دارد که نیازمند تصمیمی ویژه، سریع و واقعبینانه است.صدور مجوز جذب نیروی شرکتی و قراردادی، تقویت آموزشهای مرتبط در مدارس و دانشگاهها، ایجاد مشوق برای حضور فارغالتحصیلان در آزمونهای استخدامی و فراهم کردن شرایط ماندگاری کادر درمان، مجموعه اقداماتی است که میتواند مسیر آینده سلامت استان را تضمین کند. توسعه درمان در هرمزگان نباید در مرحله ساخت و تجهیز متوقف بماند؛ این مسیر زمانی به نتیجه میرسد که نیروی انسانی کافی، آموزشدیده و ماندگار در کنار این زیرساختها قرار گیرد.
ثبت دیدگاه