دریانیوز//گفتگو در ساده ترین معنای خود یعنی ساختن پلی میان دو نفر بر پایه اعتماد و احترام که این مهم فرصتی گرانبها است که بدانیم در ذهن و قلب دو طرف چه میگذرد. گفتگو اصولاً ریشه در شنیدن عمیق و همدلی صادقانه دارد و در حقیقت با این مهم می توانیم یاد بگیریم که از خودخواهیها دست کشیده، پیشداوریها را کنار گذاشته و جهان را از یک دریچه نگاه اصولی بنگریم. در حقیقت گفتگو ستون اصلی حیات انسانی در خانه, در محیط کار و اجتماع است که بدون آن پتانسیلهای وجودی انسانها در پشت دیوارهای سکوت و تنهایی حبس و هیچگاه شکوفا نمی شدند.
یک گفتگوی خوب و هدفمند نیازمند هوشیاری, آمادگی و تمرین است بدین معنا که در گفتگو واژگان با دقت و حساسیت انتخاب شده و از شفافیت لازم برخوردار باشند، بنحوی که مخاطب آنها را به آسانی و راحتی درک نماید. فلسفه اساسی گفتگو شنیدن و بیان حرف دل آن هم از جنس دل و هوش هیجانی تا بتوانیم از پس کلمات، عبارات درون مایه پنهان و نیازهای ناگفته ی مقابل را نیز درک کنیم. در گفتگو وقتی احترام متقابل و تواضع فکری بر فضای گفتگو حاکم باشد طرفین به جای اثبات حقانیت خود در پی تفاهم، همدلی و رسیدن به یک نگاه مشترک و عقلانی خواهند بود و بدین سان است که گفتگو از یک تبادل ساده به یک ابزار توانمند برای حل مسئله و تصمیم گیریِ درست تبدیل می گردد.
برای داشتن چنین تجربه ی نابی در زندگی رعایت چند اصل ساده اما بنیادین مانند نیت صادقانه، حضور کامل ذهنی در لحظه ی گفتگو، قدرت پرسشگری، سکوت بهموقع برای تأمل و ژرف اندیشی و در نهایت رعایت حریم ادب و اخلاق گفتاری باید رعایت شوند. اگر این اصول ساده رعایت نشوند گفتگو یا به یک بحث بینتیجه و فرسایشی تبدیل خواهد شد چرا که قصد و هدف نهایی گفتگو ادراک متقابل طرفین می باشد . گفتگو در فضای خانواده حکم یک پناهگاه امن و آسوده را دارد چرا که وقتی اعضای خانواده با یکدیگر صادقانه صحبت می کنند اعتماد در بین آنها حاکم شده و فرزندان احساس امنیت، پذیرفته شدن و ارزشمندی را با تمام وجود حس خواهند کرد. چنین گفتگوهایی باعث میشود بحرانهای زندگی در عوض قهر، قضاوت و سرزنش با همفکری, مدارا و همدلی مدیریت و خانه به کانون آرامش و همدلی تبدیل می شود.
اما چنانچه این فرهنگ در خانه رنگ ببازد، سردی و بیتفاوتی جایگزین صمیمیت شود که بی شک سوء تفاهم ها روی هم انباشته و تنهایی در خانواده حاکم می شود و فاصله ی میان نسلها هر روز عمیق و عمیق تر می شود. یقینا در آن صورت خانه به جای محل امن، آرامش و آسایش به کانون استرس و سکوت تبدیل خواهد شد و سلامت روانی اعضا را به خطر میاندازد.باید گفتگو در حوزه فردی، خانوادگی و اجتماعی مورد بررسی قرار گیرد . در حوزه فردی گفتگو راهی است برای شناخت شخصیت بهتر خود, پالایش درون، مدیریت هوشمندانه ی احساسات و عواطف است .
گفتگو در حوزه خانواده ابزاری برای ساختن پیوندهای محکم و میزان تابآوری عاطفی اعضا و در حوزه اجتماعی پایه ای مستحکم برای پذیرش تفاوتها دیدگاهها, احترام به نظرات مخالف و گذار از برخوردهای هیجانی به سمت گفتگوی عقلانی و خرد جمعی است . گفتگوی مؤثر در حقیقت از دل همین سه حوزه درهمتنیده بستری برای بسط تمدن, توسعه مدنی و صلح اجتماعی فراهم میآورد. نتیجه اینکه گفتگو یک مهارت کلامیِ و غیر کلامی ، یک سبک زندگی و یک نگاه فلسفی به جهان پیرامون است. رویکردی که با شکستن حصارهای انزوا، بیتفاوتی و خودمحوری به ما یاری میرساند تا به جای دوری و قهر و فاصله در کنار هم جامعه ای خردمند، آرام، همدل و انسانی تر بر پایه اخلاقیات بسازیم. گفتگو چه در خلوت فردی، خانواده و اجتماعی باشد هنر مقدسی است که انسان را از انزوای سکوت به شکوه هم افزایی اجتماعی میرساند تا شایسته ی نام انسان اجتماعی گردد.