Site icon روزنامه دریا

پیاده‌رو؛ حقِ پایمال‌شده عابران در بندرعباس

دریانیوز//پیاده‌رو، ساده‌ترین و ابتدایی‌ترین حق شهروندی است؛ مسیری امن برای تردد کودکان، سالمندان، زنان باردار و همه کسانی که نمی‌خواهند جان‌شان را به دست تصادف و بی‌قانونی بسپارند. اما در بندرعباس، این حق سال‌هاست که زیر چرخ موتورسیکلت‌ها، سپر خودروها، مصالح ساختمانی و بساط صنوف مزاحم له شده است؛ تا جایی که عابر پیاده ناچار است برای چند متر راه رفتن، به خیابان پناه ببرد و در کنار خودروهای عبوری، جانش را به خطر بیندازد.نگاهی کوتاه به بیشتر پیاده‌روهای شهر، تصویری نگران‌کننده پیش چشم می‌گذارد؛ تعمیرکارانی که پیاده‌رو را کارگاه شخصی خود کرده‌اند، صنوف مزاحمی که بساط‌شان تا وسط مسیر عابر پهن شده، سازندگان املاکی که با نخاله و مصالح ساختمانی، راه مردم را بسته‌اند و هیچ نظارتی هم در کار نیست. از سوی دیگر، پیاده‌روهایی که باید امن و هموار باشند، یا خاکی رها شده‌اند یا سنگفرش، موزاییک و آسفالت‌شان شکسته و فرسوده است؛ مسیری ناهموار که هر لحظه می‌تواند به زمین خوردن عابر، به‌ویژه سالمندان و کودکان، منجر شود.مشکل به این‌ها ختم نمی‌شود. پارک خودرو و موتورسیکلت روی پیاده‌رو، به یک عادت نهادینه‌شده تبدیل شده و حتی در برخی نقاط، قایق و تجهیزات دریایی هم بی‌محابا مسیر تردد مردم را مسدود کرده‌اند.

نتیجه روشن است: عابر پیاده مجبور می‌شود وارد خیابان شود؛ جایی که نه حق تقدم دارد و نه امنیت و هر لحظه ممکن است حادثه‌ای تلخ رقم بخورد.در این میان، اقدام دادستان بندرعباس در هفته گذشته برای برخورد با موتورسیکلت‌هایی که در پیاده‌روی ساحل پارک شده بودند، اقدامی قابل تقدیر و امیدبخش است؛ اقدامی که نشان داد قانون هنوز می‌تواند به نفع مردم اجرا شود، اگر اراده‌ای برای آن وجود داشته باشد. اما انتظار افکار عمومی این است که این برخورد، مقطعی و محدود به یک نقطه خاص نباشد. پیاده‌روهای شهر، از ساحل تا محلات مرکزی و حاشیه‌ای، همگی نیازمند همین نگاه قاطع و میدانی هستند. برخی از پیاده روها پر از روغن سوخته و گریس است و عابران می افتند و آسیب می بینند.امروز وقت آن رسیده که دادستانی، شهرداری، شورای شهر و دستگاه‌های مسئول کف شهر بیایند؛ «بازدید پیاده» کنند، وضعیت را با چشم ببینند و صدای اعتراض عابران را بشنوند. پیاده‌رو ملک شخصی هیچ صنف، سازنده یا راننده‌ای نیست. این مسیر، حق مردم است و بازپس‌گیری آن، نه لطف مسئولان، که وظیفه قانونی و اخلاقی آنان است. شهری که در آن عابر پیاده امنیت نداشته باشد، شهری سالم و انسانی نیست؛ و بندرعباس، شایسته وضعیتی بسیار بهتر از این است

Exit mobile version