دریانیوز//بندرعباس، قلب تپنده اقتصاد دریایی ایران و دروازه اصلی واردات کشور، متأسفانه برای ساکنانش بدل به یکی از گرانترین و پرهزینهترین نقاط ایران شده است. تورم افسارگسیخته در این شهر نه تنها در آمارها، بلکه در تک تک جزئیات زندگی روزمره مردم، از خرید چند کیلو میوه تا پرداخت اجاره مسکن، خود را با شدت تمام نشان میدهد.بر اساس گزارشهای رسمی مرکز آمار ایران، استان هرمزگان در شاخص تورم نقطهای (تغییر قیمت نسبت به ماه مشابه سال قبل)، رتبهای بالاتر از میانگین کشوری دارد. این وضعیت به این معناست که سبد مصرفی خانوارها در بندرعباس، سریعتر از سایر نقاط کشور گران میشود و قدرت خرید مردم با سرعت بیشتری از دست میرود.
* علل ساختاری گرانی،تناقض بندرعباس
چرا شهری که مرکز واردات است، باید گرانترین باشد؟ دلایل این گرانی ساختاری و مزمن هستند: وابستگی شدید به واردات و نوسانات ارزی: بندرعباس مستقیماً در معرض نوسانات نرخ ارز و اختلالات زنجیره واردات قرار دارد. هرگونه افزایش قیمت در مبدأ یا تغییرات ارزی، بلافاصله و با شدت بیشتری در این شهر منعکس میشود و اثر دومینویی مخربی بر جا میگذارد.ضعف تولید بومی و هزینههای انتقال: بهدلیل شرایط اقلیمی خاص، بسیاری از مواد غذایی و کالاهای مصرفی باید از استانهای مرکزی وارد شوند.
این امر مستلزم تحمیل هزینههای سنگین حملونقل و سوخت به قیمت نهایی کالا است.پارادوکس قیمت و توزیع معیوب: بزرگترین تناقض این است که کالاها پس از ورود، برای توزیع به انبارهای خارج از استان فرستاده میشوند و سپس با احتساب مجدد هزینه حملونقل، گرانتر به خردهفروشیهای خود بندر بازمیگردند. نتیجه این انبارداری و توزیع معیوب این است که مردم بومی باید بسیاری از اجناس را گرانتر از شهرهای دوردست خریداری کنند.
* تأثیرات ویرانگر بر زندگی مردم، از اجاره تا انرژی
تورم بندرعباس یک فشار دائمی بر معیشت روزمره است.موقعیت تجاری و حضور شرکتهای بزرگ باعث حباب سوداگری در بازار مسکن شده است. ورود گسترده جمعیت مهاجر کاری، تقاضا را بهشکلی غیرطبیعی افزایش داده و هزینههای مسکن و اجارهبها را به سطوح نجومی رسانده است که بار سنگینی بر دوش اقشار متوسط و کارگر است.بهدلیل گرمای طاقتفرسای هوا، هزینههای برق و انرژی برای استفاده دائمی از سیستمهای سرمایشی، به طور قابلملاحظهای افزایش مییابد و فشار مالی مضاعفی را ایجاد میکند.
بندرعباس، با وجود ظرفیتهای عظیم اقتصادی، بهای سنگینی را بابت تورم میپردازد. این شهر تصویری است از عدم تعادل ساختاری، جایی که حقوقها و درآمدهای ثابت توان خود را برای خرید کالاهای اساسی از دست دادهاند و مردم به دلیل فروپاشی روانی بازار، دیگر حتی از گرانیهای نجومی تعجب نمیکنند. این شرایط، ضربهای است بر کرامت و آسایش میلیونها خانواده و یک حقالناس بزرگ بر گردن مسئولان.