دریانیوز//مهراز راه رسیده است؛ اما خاموشیها هنوز دست از سر هرمزگان برنداشتهاند.قرار بود با عبور از روزهای اوج گرما و کاهش مصرف برق در بسیاری از نقاط کشور، نگرانیها درباره خاموشیها نیز کاهش پیدا کند. حتی چند هفته پیش وزیر نیرو از پایان قطعیهای برق خبر داده بود؛ با این حال، آنچه شهروندان هرمزگانی در روزهای آغازین مهر تجربه میکنند، روایت دیگری است؛ خاموشیهایی که همچنان ادامه دارد و زندگی روزمره مردم را با اختلال مواجه میکند.در هرمزگان، قطعی برق فقط خاموش شدن چند لامپ و پنکه وکولر نیست. اینجا برق که میرود، زنجیرهای از مشکلات یکی پس از دیگری آغاز میشود. آب بسیاری از خانهها با پمپ به طبقات میرسد و با قطع برق، آب هم از دسترس خارج میشود. اینترنت دچار اختلال وقطع میشود، آنتن تلفن همراه در برخی مناطق ضعیف یا قطع میشود و ارتباطات مردم با مشکل مواجه میشود. یعنی یک خاموشی ساده، عملاً چند خدمت ضروری را همزمان از مدار خارج میکند.این مسئله در شرایطی اهمیت بیشتری پیدا میکند که مدارس هرمزگان در حال حاضر مجازی است.
دانشآموزی که باید در کلاس آنلاین حاضر شود، معلمی که باید تدریس کند و خانوادهای که باید بستر آموزش مجازی را فراهم کند، نمیتوانند با خاموشیهای مکرر برنامه آموزشی خود را پیش ببرند. وقتی برق قطع میشود و اینترنت و ارتباطات هم تحت تأثیر قرار میگیرد، آموزش مجازی عملاً به چالشی جدی تبدیل میشود؛ آن هم برای دانشآموزانی که ممکن است در مناطق محروم و کمبرخوردار زندگی کنند و امکانات جایگزین محدودی داشته باشند.خاموشیها فقط خانه و مدرسه را هم تحت تأثیر قرار نمیدهند. ادارات، بانکها، کسبوکارها و مراکز خدماتی نیز با هر قطعی برق، بخشی از فعالیت خود را از دست میدهند. حتی در همین روزنامه، خاموشی یعنی توقف کار رایانهها، اختلال در صفحهآرایی و ساعتها معطلی بیشتر همکاران برای تکمیل صفحات و ارسال بهموقع آنها به چاپخانه. در شرایطی که هر دقیقه برای انتشار یک روزنامه اهمیت دارد، قطعی برق میتواند زنجیره تولید و انتشار خبر را مختل کند.
برای خانوادههایی که بیمار، سالمند یا کودک خردسال در خانه دارند نیز خاموشی در گرمای هرمزگان مسئلهای ساده نیست. هنوز گرمای هوا به اندازهای هست که تحمل چند ساعت بیبرقی را برای بسیاری از خانوادهها دشوار کند. از سوی دیگر، قطع و وصل مکرر برق نگرانی از آسیب دیدن وسایل برقی و تحمیل هزینههای اضافی به خانوارها را نیز افزایش میدهد.در خیابانها هم ماجرا ادامه دارد. خاموش شدن چراغهای راهنمایی در چهارراهها میتواند ترافیک ایجاد کند و نظم عبور و مرور را بر هم بزند. بنابراین آثار خاموشی از داخل خانهها فراتر میرود و به خیابان، مدرسه، اداره، بازار و رسانه میرسد.هرمزگان استانی گرم، صنعتی و راهبردی است و نمیتوان نسخه خاموشی آن را مانند همه نقاط کشور دید.
حتی اگر در بخشهایی از کشور با خنک شدن هوا مصرف برق کاهش یافته باشد، انتظار طبیعی مردم این است که شرایط اقلیمی و زیرساختی هرمزگان نیز در تصمیمگیریها مورد توجه جدی قرار گیرد.بهویژه در شرایط جنگی و حساس کنونی، حفظ آرامش جامعه و تأمین پایدار خدمات حیاتی اهمیت دوچندان دارد. مردم انتظار امتیاز ویژه ندارند؛ انتظار دارند برق، آب، ارتباطات و دیگر خدمات ضروری زندگی تا حد امکان پایدار باشد.مهر باید فصل بازگشت نظم و رونق باشد، نه ادامه خاموشیهایی که آرامش خانهها، آموزش دانشآموزان، فعالیت ادارات و کسبوکارها و حتی روند انتشار روزنامه را مختل میکند.اگر وعده پایان خاموشیها داده شده است، اکنون زمان آن است که این وعده در هرمزگان نیز در عمل دیده شود. مردم این استان بیش از هر چیز به پاسخ روشن و اقدام عملی نیاز دارند؛ زیرا برق فقط روشنایی نیست، نبض زندگی است.