دریانیوز//پنج سال از آغاز طرح نهضت ملی مسکن در کشور می‌گذرد؛ پنج سالی که برای بسیاری از متقاضیان بندرعباسی نه با کلید خانه، بلکه فقط با پیامک‌های جدید برای واریز «سهم آورده» سپری شده است. قرار بود مسکن ملی، راهی برای خانه‌دار شدن اقشار متوسط و کم‌درآمد باشد؛ اما امروز بخشی از متقاضیان نه‌تنها هنوز خانه‌ای تحویل نگرفته‌اند، بلکه هر چند وقت یک‌بار با رقم جدیدی برای پرداخت سهم آورده مواجه می‌شوند؛ ارقامی که با تورم و افزایش هزینه ساخت، روزبه‌روز سنگین‌تر می‌شود.در بندرعباس، پروژه ۱۵ هزار واحدی شمال بلوار شهید رجایی یکی از مهم‌ترین طرح‌هایی است که چشم بسیاری از متقاضیان به آن دوخته شده است؛ پروژه‌ای که قرار بود بخش قابل توجهی از نیاز مسکن شهر را پاسخ دهد، اما هنوز به مرحله‌ای نرسیده که متقاضیان بتوانند کلید خانه‌هایشان را تحویل بگیرند.
گلایه اصلی مردم روشن است؛ چرا پروژه‌ای که قرار بود سال‌ها پیش به سرانجام برسد، همچنان با سرعتی که انتظار می‌رود پیش نمی‌رود؟ در سوی دیگر ماجرا، پیامک‌های مطالبه سهم آورده قرار دارد. متقاضیان پروژه‌های در حال اجرای راه و شهرسازی و بنیاد مسکن می‌گویند سهم آورده‌ها به ارقامی رسیده که پرداخت آن برای بسیاری از خانواده‌ها آسان نیست. برخی ناچار شده‌اند بخشی از دارایی خود را بفروشند، از دیگران قرض بگیرند یا با حذف بسیاری از هزینه‌های ضروری زندگی، آورده مسکن را تأمین کنند، اما دوباره پیامک های جدید برای واریز سهم آورده دریافت می کنند هر ماه یا هرچندماه که برایشان پرداخت این هزینه ها سهل نیست. این شرایط باعث شده برخی از متقاضیان که توان پرداخت سهم آورده شان را ندارند، اقدام به فروش امتیاز شان کنند؛ هرچند که اعلام شده فروش امتیاز مسکن ملی، غیرقانونی است.اما مسئله فقط پرداخت امروز نیست؛ نگرانی بزرگ‌تر، فرداست.
هرچه پروژه‌ها دیرتر به پایان برسند، هزینه ساخت نیز بیشتر می‌شود و در نتیجه سهم آورده متقاضیان افزایش پیدا می‌کند. یعنی تأخیر در ساخت، فقط زمان تحویل خانه را عقب نمی‌اندازد؛ مستقیماً جیب متقاضی را هم تحت فشار قرار می‌دهد.اگر این پروژه‌ها در سال‌های گذشته با سرعت بیشتری اجرا و تکمیل شده بودند، بخش قابل توجهی از هزینه‌های امروز ساخت‌وساز بر دوش مردم نمی‌افتاد. خانواده‌ای که پنج سال پیش توان پرداخت مبلغی را داشته، ممکن است امروز با همان درآمد، حتی قادر به تأمین بخش کوچکی از آورده جدید نباشد.این همان نقطه‌ای است که باید جدی گرفته شود: متقاضی نباید هزینه کندی اجرای پروژه را بپردازد.
مسکن برای مردم بندرعباس دیگر یک خواسته لوکس نیست؛ یک ضرورت است. قیمت خرید خانه آن‌چنان افزایش یافته که بسیاری از خانواده‌ها عملاً از بازار خرید مسکن خارج شده‌اند و حالا حتی اجاره‌نشینی نیز برایشان دشوار شده است. اجاره‌بها بالا می‌رود، درآمد خانوارها با آن همگام نیست و خانواده‌ها هر سال بخش بیشتری از درآمد خود را صرف تأمین سرپناه می‌کنند.در چنین شرایطی، هر واحد مسکونی که دیرتر ساخته و تحویل داده شود، یعنی یک خانواده دیگر که مدت بیشتری گرفتار اجاره‌نشینی خواهد بود.نهضت ملی مسکن در بندرعباس نباید صرفاً با تعداد پیامک‌های واریز وجه، میزان پیشرفت مالی پروژه‌ها یا گزارش‌های اداری سنجیده شود. معیار واقعی موفقیت، تعداد خانه‌هایی است که ساخته شده و کلیدشان به دست مردم رسیده است.
اکنون انتظار متقاضیان از دستگاه‌های متولی روشن است؛ روند اجرای پروژه‌ها باید شفاف شود، دلایل کندی پروژه‌ها به مردم گفته شود، برنامه زمان‌بندی دقیق برای تکمیل واحدها اعلام شود و برای جلوگیری از افزایش بی‌رویه آورده‌ها، چاره‌ای عملی اندیشیده شود.مردمی که پنج سال منتظر مانده‌اند، دیگر وعده نمی‌خواهند؛ خانه می‌خواهند.بندرعباس امروز بیش از همیشه به مسکن نیاز دارد. اگر ۱۵ هزار واحد شمال بلوار شهید رجایی و دیگر پروژه‌های نهضت ملی مسکن سال‌ها پیش به سرانجام رسیده بودند، شاید بخشی از فشار سنگین بازار مسکن و اجاره بر دوش مردم این شهر وجود نداشت.پنج سال انتظار برای خانه‌دار شدن، برای خانواده‌ای که هر روز با افزایش اجاره، تورم و هزینه‌های زندگی دست‌وپنجه نرم می‌کند، زمان کمی نیست.وقت آن است که نهضت ملی مسکن از مرحله «پرداخت آورده» به مرحله «تحویل کلید» برسد.