دریانیوز//مسئولیت پذیری در نظام تعلیم و تربیت فراتر از یک وظیفه اداری، استخدامی یا سازمانی یک جوهره اخلاقی و وجدانی معلمان است. آموزگاری که به ژرفای این رسالت خطیر و انسان ساز پی برده است، آگاهانه و با بصیرت کامل پیامد اندیشه ها، تصمیمات، رفتارها و روشهای آموزشی خویش را بر سرنوشت فراگیران می‌پذیرد و کلاس درس را محیطی مقدس برای شکوفایی تمام عیار ابعاد شخصیتی، اخلاقی و فکری دانش آموزان می‌داند.با چنین افق دیدی معلم در کنار عرضه اطلاعات، ارائه دهنده سر فصلها و ناقل داده‌های کتاب‌های درسی، رهبر فکری، راهنمای مسیر، تسهیلگر جریان یادگیری و معمار زیر بنای خردورزی فراگیران به شمار می‌آید. مسئولیت پذیری حرفه ای معلم و استاد را قلبی و عملی متعهد می‌سازد تا همواره در پی ارتقای مستمر کیفیت تدریس، بهینه سازی الگوهای یادگیری و برپایی محیطی امن، پویا، پرنشاط و انسانی باشد. چنین فضایی سرشار از اعتماد که در آن پرسشگری و کاوشگری دانش آموزان گرامی داشته می‌شود و دانش آموز احساس ارزشمندی، هویت مستقل و کرامت انسانی می نماید.
پیوند عمیق مسئولیت پذیری با آموزش صحیح در پرتو شیوه های تدریس اصیل، نوآورانه و تحول آفرین معلمان معنا می‌یابد. آموزش صحیح و اثربخش همواره بر فهم ژرف، تفکر انتقادی، معنا سازی درونی، تعامل گفتگو محور و ساخت پایدار شناختی استوار است. معلمان مسئولیت پذیر با پرهیز قاطع از روشهای سنتی، انفعالی و حافظه محور شاگردان را از موضع شنوندگانی خاموش و منفعل به کنشگرانی پویا، خلاق و فکور در تولید علم تبدیل می نمایند. تحقق این رویکرد اساسی نیازمند تسلط معلم بر مهارت حل مسئله، انعطاف پذیری روش شناختی و سواد فناورانه است تا بتواند با تلفیق فناوریهای نوین، مفاهیم علمی را به شکلی کاربردی پیوند زنند. در منظومه آموزش صحیح عدالت آموزشی و شناخت دقیق تفاوتهای فردی نقشی سرنوشت ساز دارند و معلم با باور راستین به گستره استعدادها، نیازهای شناختی و عاطفی گوناگون روشهای آموزش را به‌گونه‌ای تنظیم می نماید که تک تک دانش آموزان با آهنگ رشد شخصی به تعالی برسند.
نکته مهم دیگر اینکه مسئولیت پذیری معلمان عاملی بی بدیل در استقرار و تثبیت یادگیری اصولی محسوب می‌شود. یادگیری اصولی فرایندی درون زا، پایدار و مادام العمر است که طی آن فراگیر می‌آموزد چگونه یاد بگیرد، چگونه منابع اطلاعاتی را ارزیابی و چگونه افکار خود را به سنجش گذارد. معلم متعهد و وظیفه شناس با جایگزین ساختن سنجش های کیفی، توصیفی، عملکردی و تکوینی بجای ساز و کارهای نمره ای باز خوردهایی شفاف، سازنده، راهگشا و امید بخش عرضه می نماید تا دانش آموز به دور از ترس از شکست توانایی اصلاح اشتباهات را به دست آورده و اشتیاق پژوهش را در خود تقویت نمایند. علاوه بر این برقراری پیوندهای ارتباطی مؤثر، گوش دادن فعال و هوش هیجانی در مدیریت کلاس درس سرمایه اجتماعی و اعتماد دو سویه معلم و دانش آموزان را تقویت می‌بخشد. هنگامی که امنیت روانی جایگزین ترس و مقایسه شود، روحیه مشارکت جمعی، استقلال فکری، تاب آوری و نوآوری در بطن اندیشه نسل نو ریشه می نماید.
برای تحقق این آرمان همکاری هدفمند مدرسه و خانواده نیز ضرورتی انکار ناپذیر دارند.
معلم مسئولیت پذیر با ترسیم اهداف روشن، پیوند دادن فعالیتهای کلاسی با بستر واقعی زندگی و ایجاد فرصتهای برابر برای تجربه و هم‌اندیشی، موانع یادگیری را به‌موقع شناسایی و هدایت متناسب را ارائه می‌دهد. بهره گیری اخلاقی از ابزارهای دیجیتال، ترویج سواد رسانه‌ای، رعایت حریم خصوصی و سنجش خردمندانه داده ها در این فرایند اهمیت بالایی دارد. در چنین بستری اشتباهات عاملی طبیعی برای یادگیری سازنده تلقی می‌شوند و بازخوردهای محترمانه انگیزه فراگیران را شکوفا می‌سازد.
رسالت معلمان در بازتاب یادگیری اصولی بر رشد، بالندگی و اعتلای فردی خود او تجلی می‌یابد. آموزگاری که به آموزش اصولی وفادار است، خود همواره نخستین پژوهشگر، کاوشگر و یادگیرنده در محیط آموزشی است .بر همین اساس او پیوسته در باورها، نگرشها و شیوه های کاری خویش باز اندیشی نموده و با استقبال از دانایی نوپدید از ایستایی و رخوت دوری می‌گزیند. از این رو مسئولیت پذیری معلمان با آموزش صحیح و یادگیری اصولی ستون فقرات توسعه پایدار فردی، خرد ورزی جمعی و تعالی فرهنگی هر جامعه‌ای را بنیان گذاری می نماید.