دریانیوز//در جهان پرشتاب و متغیر کنونی فناوری از یک جایگاه ابزاری برخوردار بوده و به عنوان رکن بنیادین موتور محرک توسعه و تار و پود اصلی زندگی روزمره انسان شناخته میشود. ضرورت این پدیده در زندگی فردی و خانوادگی، در توانایی شگفت انگیز برای کاستن مشقتهای روزمره، درهم شکستن مرزهای زمانی و جغرافیایی و تسهیل تعاملات انسانی تجلی مییابد. از دسترسی آسان،آنی و لحظه ای به دانش و داده های گوناگون گرفته تا انجام بی درد سر خدمات مالی، خرید های روزمره، آموزشهای نوین و مدیریت بهینه امور خانگی همگی باعث شده اند تا انسان امروز بتواند زمان، توان و تمرکز خود را از کارهای تکراری و فرساینده آزاد ساخته و به رشد فکری، سلامت، آرامش و تقویت پیوندهای عاطفی تخصیص دهد. در مقیاس کلان اجتماعی نیز فناوری به عنوان پیشران سلامت، امنیت و پایداری شناخته میشود، پیشرفتهای چشمگیر در تجهیزات تشخیصی و درمانی، سامانه های هوشمند امداد رسانی و پایش دقیق سلامت شهروندان موجب ارتقای کیفیت زیست و افزایش امید به زندگی شده است. همچنین مدیریت هوشمند منابع حیاتی نظیر آب، برق و زمان در جوامع شهری بدون بهره گیری از زیر ساختهای فناورانه غیرممکن مینماید؛ بنابراین فناوری با نظم بخشی به ساختارها بستری امن و پویا برای تعالی همهجانبه انسان فراهم آورده است.
فناوری همچنین در گستره صنایع و معادن حکم ستون فقرات تولید مدرن و عامل بنیادین ارتقای ایمنی و تاب آوری اقتصادی را در بر داشته است. در این بخش ورود ابزار های فناورانه، خطوط تولید خودکار، سامانه های پایش لحظه ای و ماشین آلات پیشرفته، دقت در فرآیندها را به اوج رسانده و اتلاف مواد اولیه و انرژی را به کمترین میزان رسانده است. این دگرگونی محصولاتی با کیفیت پایدار و توان رقابتی بالا در بازارهای ملی، منطقه ای و جهانی پدید می آورد. افزون بر این پیاده سازی سازوکارهای فناورانه بستری مساعد برای پیش بینی و نگهداری بهموقع تجهیزات، افزایش طول عمر ماشین آلات، کاستن از حوادث کارگاهی و صیانت از جان کارگران فراهم ساخته است. با اعمال فناوری های مدرن در صنایع چابکی زنجیره تأمین، مدیریت هوشمند انبارها و تصمیم گیری های مبتنی بر تحلیل دادهها موجب افزایش سود آوری و پاسخگویی سریع به سلیقه مشتریان گردیده است. در حوزه معادن نیز که با ریسکهای بالای انسانی و پیچیدگی های استخراجی روبرو هستند، فناوری تحولی بنیادین آفریده است.
به کارگیری روشهای نوین اکتشاف، نقشه برداریهای ماهوارهای، تجهیزات حفاری خودکار و سامانههای تهویه هوشمند، ضمن صیانت کامل از جان گرانبهای نیروی انسانی امکان بازیافت حداکثری ذخایر معدنی را با کمترین آسیب به محیط زیست را فراهم نموده است. در نقطه مقابل بی توجهی به سازو کارهای فناورانه آسیبهای جبران ناپذیری بر پیکره تولید و اقتصاد وارد میسازد. افت شدید بهره وری، افزایش چشمگیر قیمت تمام شده کالا و خدمات، پایین بودن کیفیت محصولات و از دست رفتن توان رقابت در بازارهای ملی و بین المللی از پیامدهای آشکار این رویکرد سنتی است. همچنین هدر رفت گسترده انرژی، اتلاف مواد اولیه، فرسودگی زودرس ماشین آلات و تحمیل هزینه های سنگین ناشی از توقف های مکرر خطوط تولید از دیگر تبعات منفی هستند. ناتوانی در انطباق با استانداردها، افزایش خطاهای انسانی و افت ایمنی پرسنل در کنار تخریب مهار نشده متاسفانه منجر به چالش هایی چون رکود، ورشکستگی و نابودی تدریجی سرمایه گذاریها شده است. در این میان رسالت اساسی و شاخص رهبران و مدیران کارآمد در بخش تولید در پیوند دادن هوشمندانه اهداف راهبردی با قابلیت های نوین فناورانه تجلی مییابد.
مدیر شایسته با دوراندیشی و درایت بستر فرهنگی و ساختاری لازم برای پذیرش و بومی سازی نوآوری ها را فراهم میآورد. تصمیم گیری های مبتنی بر دادههای دقیق را جایگزین حدس های سنتی نموده و با آموزش و یادگیری مداوم نیروی انسانی مهارت های کارکنان را همگام با تحولات روز ارتقا میبخشند. چنین مدیرانی با رویکردی جامع نگرانه میان کاهش هزینه ها، حفظ سلامت کارکنان و دستیابی به ارزش افزوده پایدار تعادلی پویا برقرار می سازند.نتیجه اینکه فناوری ضمن تسهیل در امورات روزمره، به عنوان شاهرگ حیاتی و ضامن بقای زیست بوم صنعتی و معدنی شناخته میشود. دستاوردهای فناورانه با باز آفرینی فرآیندهای تولید و اکتشاف، صیانت از جان نیروی انسانی و بهینه سازی مصرف منابع، مزیت رقابتی و اقتدار اقتصادی را رقم میزنند و غفلت از این ضرورت مسیر فرسودگی و افول را هموار می نماید. نقطه عطف شکوفایی صنایع در گرو درایت مدیرانی است که با تجهیز ساختارها به ابزارهای نوین و تحلیل های داده محور پیوندی استوار میان نو آوری، بهره وری و توسعه پایدار برقرار میسازند.