دریانیوز//در روزگاری که دشمنان ایران اسلامی با جنگ روایتها و ترویج یأس، سعی در ایجاد شکاف در صفوف ملت دارند، «وحدت» نه یک شعار، بلکه راهبردی برای بقا و پیشرفت است. اما این وحدت، به معنای سکوت یا نفی دیدگاههای انتقادی نیست. برعکس؛ جامعهای که «نقد» دلسوازنه را تعطیل کند، به رکود دچار میشود. آنچه دشمن از آن وحشت دارد، «وحدتِ هوشمندانه» است؛ نه وحدتی که در آن اشکالات دیده نشود، بلکه وحدتی که در آن، اختلافنظرها به جای تبدیل شدن به «تفرقه و کینه»، صرفِ «اصلاح و پیشرفت» شود. رهبر معظم انقلاب در پیام اخیر خود، با تبیین جایگاه وحدت در هندسه سیاسی کشور فرمودند:«لازم است به شما مردم باوفا و سرافراز ایران عرض شود که از جمله اصولیترین امور در این برهه، اصرار بر وحدت کلمه و اتحاد مقدّس در همهی سطوح مردم و مسئولان و در تمام عرصهها برای تحقّق آرمانهای بلند انقلاب اسلامی و تأمین عزّت و استقلال ایران عزیز خصوصاً در برابر دشمن جنایتکار و حیلهگر امریکایی است.» این کلام راهگشا، نه به معنای نفی نقد، بلکه به معنای ساماندهی به آن است. ما به نقد نیاز داریم؛ چرا که نقد دلسوزانه، موتور محرک اصلاح امور است.
رهبر انقلاب، ضمن تأکید بر ضرورت حفظ انسجام، جایگاه والای منتقدان خیرخواه را اینگونه ترسیم میکنند: ممکن است کسانی با اخلاص تمام و از سر خیرخواهی، انتقاداتی نسبت به عملکرد بعضی از مسئولین داشته باشند. به نظر بنده، در عین اینکه این اهتمام و نگرانی ایشان برای نظام همچون اشخاصِ خودشان، سرمایهی ارزشمندی بشمار میآید و فینفسه امری مطلوب قلمداد میشود با حفظ این جهات، انتقادها موجب رونق و شکوفایی امور خواهد شد.بنابراین، مرز ما بسیار روشن است:انتقادی که از سرِ دلسوزی است، به دنبال راهکار میگردد، مسئولان را به پاسخگویی وامیدارد و باعث رشد کشور میشود، نه تنها مجاز است، بلکه عینِ همراهی با نظام است. آنچه باید از آن پرهیز کرد، رفتاری است که زیر نقابِ «نقد»، به دنبال دوقطبیسازی، سیاهنماییِ مطلق، اتهامزنی بیمدرک و تضعیف اعتماد عمومی است.
این قبیل رفتارها «تفرقه» است.رهبر انقلاب در ادامه هشداری هوشمندانه به پیشروان بصیرت میدهند که مراقب باشند نقدشان به دامهای تفرقهافکنانه نیفتد:این عزیزان که بعضی از ایشان از زمرهی پیشروان بصیرت هستند باید مراقب باشند تا این رویکرد: اوّلاً ظلمی را بر بیگناهی روا ندارد که آن خود منشأ محرومیّت از برکات و عنایات میگردد. و ثانیاً موجب شکست در وحدت و انسجام اجتماعی نگردد.پیام ما به نخبگان، رسانهها و فعالان سیاسی این است: اختلافات سیاسیِ پوچ را ذبح کنید، اما «نقدِ دلسوزانه» را نه!
نقدِ مسئولان را با صدای بلند و در چارچوب قانون و انصاف انجام دهید. اتفاقاً اگر مسئولان نقد شوند و در نتیجهی آن، عملکردها بهبود یابد، اعتماد مردم به نظام بیشتر میشود و وحدتِ ملی مستحکمتر میگردد.آنچه «وحدت» را تهدید میکند، نقدهای تندِ اصلاحگرانه نیست؛ بلکه «نزاعهای جناحیِ بیپایان» است که در آن، طرفین به جای حل مشکلات مردم، صرفاً به دنبال خنثیسازی یکدیگرند. زمان آن است که به جای تمرکز بر تفاوتهای سلیقهای، بر اشتراکات ملی تکیه کنیم. ملت عزیز ایران همچنان هوشیار است؛ آنان که برای رفاه مردم میکوشند را ارج مینهند و آنجا که باید، با صدای رسا، نقد خود را برای ساختن فردایی بهتر فریاد میزنند. در پرتو این عقلانیت و انصاف، هم دشمن مأیوس خواهد شد و هم چرخهای توسعهی کشور شتاب خواهد گرفت.