دریانیوز// هرمزگان، دیارِ نخل و دریا، نه فقط یک استان ساحلی، بلکه کریدور استراتژیک جمهوری اسلامی ایران در پهنه خلیج فارس است. وقتی از توسعه گردشگری در این جغرافیا سخن میگوییم، بیش از آنکه از «صنعت تفریح» بگوییم، از «اقتصاد تابآور» و «اشتغال پایدار» سخن میگوییم. اخیراً تزریق ۳۲۴ میلیارد ریال تسهیلات به ۱۵ طرح سرمایهگذاری گردشگری، نه یک خبر معمولی، بلکه سیگنالی مثبت برای تحرک بخشیدن به یکی از کلیدیترین موتورهای اقتصادی استان است. در شرایطی که اقتصادهای تکمحصولی در جهان به سمت تنوعبخشی حرکت میکنند، هرمزگان با تکیه بر ظرفیتهای بیبدیل دریایی و تاریخی خود، اکنون در حال بازتعریف نقش گردشگری در سبد درآمدی خود است.
اولویتبندی؛ هنری در مدیریت منابع مالی
سلیم محمدی، معاون گردشگری ادارهکل میراثفرهنگی، گردشگری و صنایعدستی هرمزگان، خبر از پرداخت این تسهیلات داده است. نکته حائز اهمیت در این فرآیند، نه فقط عدد ۳۲۴ میلیارد ریال، بلکه نحوه جهتدهی به آن است. استفاده از منابع «کمکهای فنی و اعتباری» و «جزء ۷-۲ بند «ب» تبصره ۱۵ قانون بودجه»، نشان میدهد که این تزریق مالی، بر اساس یک «مهندسی مالی» دقیق صورت گرفته است.
در فرآیند تصمیمگیری برای تخصیص این تسهیلات، سه دسته پروژه در اولویت قرار گرفتهاند:
1. تأسیسات گردشگری: برای افزایش ظرفیتهای اقامتی و میزبانی.
2.طرحهای آسیبدیده از جنگ: که رویکردی انسانی و جبرانی برای بازگرداندن ظرفیتهای از دست رفته دارد.
3. پروژههای آماده بهرهبرداری: که با اندکی حمایت، میتوانند وارد چرخه اقتصادی شوند.
این اولویتبندی هوشمندانه، در واقع راهبردی برای جلوگیری از اتلاف منابع است. در بسیاری از پروژههای عمرانی، «نیمهتمام ماندن» بلای جان توسعه است. هدایت منابع به سمت پروژههایی که پیشرفت فیزیکی بالایی دارند، یعنی کوتاه کردنِ فاصله بین «تخصیص بودجه» تا «خلق ارزش افزوده».
توسعه سرمایهگذاری؛ موتور محرک اقتصاد استان
گردشگری، صنعتی با «اثر تکاثری» (Multiplier Effect) بالاست. وقتی یک واحد گردشگری در هرمزگان به بهرهبرداری میرسد، نه فقط برای کارکنان مستقیم خود، بلکه برای زنجیره تأمین محلی – از صیادان تامینکننده مواد غذایی گرفته تا هنرمندان صنایعدستی و حملونقل دریایی – شغل ایجاد میکند.توسعه سرمایهگذاری در بخش گردشگری، صرفاً یک هدف انتزاعی نیست؛ بلکه دقیقاً همان «محور اصلی» برای تقویت اقتصاد گردشگری است که در اسناد بالادستی بر آن تأکید شده است. با ایجاد ۹۲ فرصت شغلی جدید در پی این ۱۵ طرح، ما شاهد یک خروجی ملموس هستیم. این ۹۲ شغل، تنها عدد نیستند؛ بلکه ۹۲ خانواده هستند که معیشتشان از طریق پتانسیلهای بومی استان تامین میشود.در استان هرمزگان، جایی که بخشهای صنعت و معدن سهم بزرگی از اقتصاد را دارا هستند، گردشگری میتواند نقش «تعدیلکننده» و «تنوعبخش» را ایفا کند. تکیه بر این بخش، ضریب تابآوری استان را در برابر تکانههای اقتصادی افزایش میدهد. گردشگری، صادرات غیرنفتیِ نامرئی است که ارز را به درون استان میآورد و هویت فرهنگی را در کنار اقتصاد تقویت میکند.
چرا این مدل حمایت، یک ضرورت است؟
سرمایهگذار گردشگری در هرمزگان با چالشهایی همچون شرایط اقلیمی خاص، هزینههای بالای نگهداری زیرساختها در مجاورت دریا و نوسانات فصلی گردشگر روبروست. حمایتهای معاونت گردشگری در این مقطع زمانی، در واقع «ریسکپذیری» سرمایهگذار را پوشش میدهد. وقتی دولت با تخصیص تسهیلات به تکمیل پروژههای نیمهتمام کمک میکند، در واقع پیامی به بخش خصوصی مخابره میکند که: «ما در کنار شما هستیم». این پیام، بهترین مشوق برای ورود سرمایههای سرگردان به بازار گردشگری است. اگر این حمایتها تداوم یابد، میتوانیم شاهد کاهش فاصله استان هرمزگان با استانداردهای گردشگری بینالمللی باشیم.
از «ماندگاری» تا «تجربه»، گام بعدی گردشگری هرمزگان
توسعه سرمایهگذاری نباید صرفاً به ساخت «سختافزار» (هتل و مرکز اقامتی) ختم شود. تسهیلات ۳۲۴ میلیارد ریالی باید به گونهای مدیریت شود که به ارتقای «نرمافزار» گردشگری هرمزگان نیز کمک کند.
منظور از نرمافزار، کیفیت خدمات، بستهبندی تورهای گردشگری دریایی، معرفی جاذبههای کمتر شناختهشده در جزایر و ایجاد تجربههایی است که مسافر را نه برای یک روز، بلکه برای یک هفته در استان ماندگار کند.اشتغال پایدار زمانی محقق میشود که گردشگر در هرمزگان احساس کند «تجربهای منحصر به فرد» را از سر گذرانده است. سرمایهگذاری در ۱۵ طرحی که از این منابع بهرهمند شدهاند، باید با پیوستهای آموزشی برای پرسنل و بازاریابی دیجیتال همراه باشد تا این اشتغالزایی نه در یک فصل، که در تمام طول سال دوام یابد.
چشمانداز روشن هرمزگان
پرداخت ۳۲۴ میلیارد ریال تسهیلات به ۱۵ طرح گردشگری، نقطه عطفی است که نشان میدهد دستگاههای اجرایی هرمزگان، گردشگری را نه به عنوان یک «بخش فانتزی»، بلکه به عنوان یک «بخش پیشران» جدی گرفتهاند.توسعه سرمایهگذاری در این حوزه، کلیدواژهای است که میتواند هرمزگان را از یک «معبرِ صنعتی و تجاری» به یک «مقصدِ گردشگری» تبدیل کند. ایجاد ۹۲ شغل جدید، گام نخست در زنجیرهای است که باید با حمایتهای مستمر، پیگیریِ موانع اداری و تسهیل در فرآیندهای مالی، تداوم یابد.هرمزگان پتانسیلهای خفتهای دارد که تنها با «سرمایه» و «مدیریتِ هوشمندانه» بیدار میشوند. این تزریق مالی، ضربآهنگِ تپشِ قلب گردشگری استان را سریعتر کرده است. اکنون نوبت بخش خصوصی است که با بهرهبرداری سریع و باکیفیت از این طرحها، این اعتماد دولت را به ثمر بنشاند و نشان دهد که گردشگری، میتواند سهم اصلی خود را در اقتصاد استان، بیش از پیش باز پس گیرد.