دریانیوز//محرومان در هرمزگان بایستی سهمی از رونق شیلات در استان داشته باشند.هرمزگان استانی است که ثروتهای بزرگ دریا، بندر، نفت، گاز، فولاد و شیلات را در خود جای داده، اما در کنار این ظرفیتهای عظیم اقتصادی، خانوادههایی زندگی میکنند که برای تأمین ابتداییترین نیازهای خود با مشکل مواجهاند. این تناقض تلخ، سالهاست در برابر چشم همه ما قرار دارد؛ استانی ثروتمند با مردمی که بخشی از آنها درگیر فقر و محرومیتاند.آمارها و گزارشهای مرکز آمار ایران و مرکز پژوهشهای مجلس درباره وضعیت فقر، بیکاری و محرومیت در هرمزگان، زنگ هشدار را به صدا درآورده است. پشت هر آمار، یک خانواده واقعی قرار دارد؛ پدری که شرمنده فرزندش است، مادری که برای تأمین هزینههای زندگی حساب و کتاب میکند و دانشآموزی که گاهی حتی تهیه کیف، کفش، نوشتافزار یا هزینه درمان برای خانوادهاش دشوار است.در چنین شرایطی، دیگر نمیتوان مسئولیت اجتماعی شرکتها را به چند برنامه مناسبتی، نصب بنر یا کمکهای پراکنده محدود کرد.
مسئولیت اجتماعی باید در زندگی مردم دیده شود؛ بهویژه در زندگی کسانی که بیشترین فاصله را با سهم خود از ظرفیتهای اقتصادی استان دارند.شرکت فرآوردههای شیلاتی بندرعباس، به عنوان مجموعهای باسابقه با بیش از نیم قرن فعالیت در حوزه تولید فرآوردههای شیلاتی و غذایی، میتواند در این زمینه نقش جدیتری ایفا کند.انتظار از این شرکت روشن است: بخشی از محصولات تولیدی خود را به خانوادههای محروم و نیازمند اختصاص دهد و در قالب یک طرح مشخص و مستمر، از سفرههای خالی حمایت کند. وقتی محصولی در همین استان تولید میشود، چه اقدامی انسانیتر از اینکه بخشی از آن به خانوادهای برسد که توان خرید آن را ندارد؟ اما مسئولیت اجتماعی نباید به مواد غذایی ختم شود.
دانشآموزان محروم نیز نیازمند حمایتاند. تأمین کیف، کفش، نوشتافزار و ملزومات تحصیل برای دانشآموزان خانوادههای کمبرخوردار، اقدامی ماندگار است که مستقیماً با آینده کودکان این استان ارتباط دارد.باید صریح گفت؛ کمک به محرومان صدقه نیست، مسئولیت اجتماعی است. شرکتهایی که در کنار مردم فعالیت اقتصادی دارند، نمیتوانند نسبت به مشکلات جامعه پیرامون خود بیتفاوت باشند. مردم هرمزگان فقط نیروی کار، مصرفکننده یا بخشی از زنجیره تولید نیستند؛ این مردم صاحبان واقعی جامعهای هستند که این بنگاهها در آن فعالیت میکنند.از شرکت فرآوردههای شیلاتی بندرعباس انتظار میرود یک برنامه شفاف، مستمر و قابل سنجش برای حمایت از خانوادههای محروم استان تعریف کند؛ برنامهای که نتیجه آن در سفره خانوادههای نیازمند و مدرسه دانشآموزان محروم دیده شود، نه فقط در گزارشهای اداری.
هرمزگان سالهاست ثروت تولید میکند؛ اکنون زمان آن رسیده است که بخشی از این ثروت، به شکل ملموس به زندگی محرومان بازگردد.اگر قرار است نام «مسئولیت اجتماعی» واقعاً معنا داشته باشد، باید از همینجا آغاز شود؛ از سفره خانوادهای که خالی است و از دانشآموزی که برای ادامه تحصیل، چشم انتظار یک کیف و چند قلم نوشتافزار است.طعم فرآوردههای شیلاتی بندرعباس نباید فقط در بازار دیده شود؛ سهمی از آن باید به سفره محرومان همین استان هم برسد.
