دریانیوز//بندرعباس در شب میلاد باسعادت پیامبر اکرم(ص)، چهرهای متفاوت به خود گرفت؛ شبی که گرمای طاقتفرسای تابستان و شرجی سنگین جنوب هم نتوانست مردم را خانهنشین کند. از کودک و نوجوان تا جوان و سالمند، خانوادهها خود را به پارک غدیر، زیر پرچم، رساندند تا در جشن بزرگ «مهمانی امت احمد(ص)» میلاد پیامبر رحمت(ص) و هفته وحدت را در کنار یکدیگر جشن بگیرند. اینجا بندرعباس است؛ شهری که گرمای هوا در روزهای تابستان، حتی ایستادن در فضای باز را برای بسیاری دشوار میکند. با این حال، فضای پارک غدیر شاهد حضور گسترده مردمی بود که گرمای هوا را به جان خریدند تا شبی متفاوت را در کنار خانواده و دیگر شهروندان تجربه کنند؛ شبی که در آن، گرمای حضور مردم بر شرجی هوای بندرعباس غلبه داشت. جشن بزرگ «مهمانی امت احمد(ص)» با شعار «جمع است به خونخواهی تو، امت احمد(ص)» از ساعت ۱۸ آغاز شد و رفتهرفته فضای پارک غدیر را به صحنهای از شادی، نشاط، معنویت و همدلی تبدیل کرد. خانوادهها یکی پس از دیگری وارد محل برگزاری میشدند؛ کودکانی که دست در دست والدین خود داشتند، نوجوانان و جوانانی که گروهگروه به مراسم آمده بودند و سالمندانی که با وجود شرایط آبوهوایی، ترجیح داده بودند این شب را در جمع مردم سپری کنند. آنچه از همان دقایق نخست بیشتر از هر چیز جلب توجه میکرد، حضور همزمان نسلهای مختلف بود. کودکان با هیجان در فضای جشن رفتوآمد میکردند، نوجوانان با علاقه برنامهها را دنبال میکردند و جوانان سهم قابل توجهی از جمعیت را به خود اختصاص داده بودند. در گوشه و کنار پارک نیز خانوادههایی دیده میشدند که تلاش کرده بودند جای مناسبی پیدا کنند و ساعاتی را در کنار یکدیگر سپری کنند.
وقتی شرجی هم حریف مردم نشد
در بندرعباس، گرما فقط یک عدد روی دماسنج نیست. رطوبت بالا و شرجی هوا، حضور طولانیمدت در فضای باز را به تجربهای دشوار تبدیل میکند. اما شب میلاد پیامبر(ص) شرایط متفاوت بود. هرچه به زمان اجرای برنامههای اصلی نزدیکتر میشد، بر شمار حاضران افزوده میشد و پارک غدیر بیش از پیش حالوهوای یک جشن بزرگ خانوادگی به خود میگرفت.چهرههای خندان کودکان و نوجوانان در میان جمعیت، حال و هوای خاصی به مراسم بخشیده بود. برای بسیاری از خانوادهها، این جشن فرصتی بود تا در کنار اعضای خانواده، شبی متفاوت را تجربه کنند؛ شبی که هم رنگ و بوی مذهبی داشت و هم سرشار از نشاط اجتماعی بود. در این میان، برنامههای فرهنگی و شاد نیز نقش مهمی در ایجاد فضای پرنشاط مراسم داشت. اجرای گروه «مجال»، طنزپردازی ابراهیم پیلافکن، مولودیخوانی و دیگر برنامههای فرهنگی، لحظات متفاوتی را برای حاضران رقم زد. صدای مولودیخوانی در فضای پارک میپیچید و مردم نیز در بخشهایی از برنامه با مجریان و برگزارکنندگان همراه میشدند. ترکیب موسیقی، برنامههای شاد، مولودیخوانی و حضور خانوادهها، فضایی ایجاد کرده بود که در آن شادی و معنویت در کنار هم قرار گرفته بودند.
جشن خانوادگی زیر پرچم
«مهمانی امت احمد(ص)» برای بسیاری از حاضران تنها یک برنامه مناسبتی نبود. فضای مراسم به گونهای شکل گرفته بود که خانوادهها میتوانستند همراه با کودکان و نوجوانان خود در آن حضور پیدا کنند و ساعاتی را در فضایی عمومی، شاد و خانوادگی سپری کنند. کودکان نیز سهم ویژهای در این شب داشتند. برای آنها حضور در جشن فقط تماشای برنامههای روی صحنه نبود؛ رفتوآمد خانوادهها، شور جمعیت، اجرای برنامههای شاد، موکبهای پذیرایی و هیجان مراسم، همه بخشی از تجربهای بود که میتوانست خاطرهای ماندگار از یک شب مذهبی برایشان بسازد.در حاشیه مراسم نیز موکبهای پذیرایی برپا شده بود. بزرگترین موکب فلافل و دیگر موکبهای پذیرایی، میزبان حاضران بودند و رفتوآمد مردم در اطراف آنها بخش دیگری از تصویر پارک غدیر را شکل میداد؛ تصویری که بیاختیار یادآور فرهنگ مهماننوازی و سفرهداری مردم جنوب بود. صفهای پذیرایی، حضور خانوادهها و رفتوآمد کودکان در اطراف موکبها، جشن را از یک برنامه صرفاً صحنهای فراتر برده بود و حالوهوای یک مهمانی عمومی و مردمی به آن بخشیده بود.
وحدت در قاب یک جشن
نام «مهمانی امت احمد(ص)» خود حامل پیامی فراتر از یک عنوان بود. این جشن تلاش داشت مفهوم وحدت و همدلی را در قالب یک اجتماع مردمی به تصویر بکشد؛ اجتماعی که در آن نسلهای مختلف و اقشار گوناگون در کنار یکدیگر، میلاد پیامبر اکرم(ص) را جشن گرفتند.حجتالاسلام والمسلمین کاظمی، مدیرکل تبلیغات اسلامی هرمزگان، پیش از برگزاری مراسم نیز بر وجه وحدتآفرین و خانوادگی این جشن تأکید کرده بود؛ موضوعی که در شب برگزاری مراسم، در ترکیب متنوع جمعیت حاضر در پارک غدیر بهخوبی دیده میشد. کودک در کنار پدر و مادر، نوجوان در کنار دوستان، جوان در میان جمعیت و سالمندی که با آرامش برنامهها را دنبال میکرد؛ همه این تصاویر در کنار یکدیگر، تصویری از یک اجتماع شهری را شکل داده بود که یک مناسبت مشترک، آنها را در کنار هم قرار داده بود.
هیجان جایزهها
یکی دیگر از بخشهای مورد توجه حاضران، اهدای جوایز بود. در جریان این مراسم، ۱۴ کمکهزینه سفر به مشهد مقدس و سه دستگاه دوچرخه به حاضران اهدا شد. اعلام جوایز، هیجان بیشتری به فضای جشن بخشید. بهویژه کودکان و نوجوانان با حساسیت بیشتری برنامه را دنبال میکردند و لحظات اعلام برندگان، شور و هیجان خاصی در میان جمعیت ایجاد کرده بود.اما فارغ از جایزهها و برنامههای جانبی، مهمترین سرمایه این جشن، حضور مردم بود؛ مردمی که در شرایطی نهچندان آسان از نظر آبوهوایی، خود را به محل برگزاری رسانده بودند.
تصویری از پیوند نسلها
شاید یکی از مهمترین تصاویر، حضور همزمان پیر و جوان در کنار یکدیگر بود. سالمندانی که آرام و با حوصله برنامهها را دنبال میکردند، جوانانی که با شور و نشاط در جشن حضور داشتند، والدینی که کودکان خود را همراه آورده بودند و نوجوانانی که انرژی بیشتری به فضای مراسم میدادند.همین کنار هم قرار گرفتن نسلها، جشن میلاد پیامبر(ص) را به فرصتی برای تجربه یک دورهمی بزرگ شهری تبدیل کرده بود.از نگاه یک ناظر حاضر در مراسم، تضاد میان شرایط آبوهوایی و میزان حضور مردم بیش از هر چیز جلب توجه میکرد. شاید در بسیاری از شبهای تابستانی، شرجی بندرعباس بتواند مردم را به ماندن در خانه ترغیب کند، اما این بار ماجرا متفاوت بود. مردم آمده بودند و ماندند؛ گرما و رطوبت را تحمل کردند تا در شبی که به نام پیامبر رحمت(ص) مزین شده بود، در شادی یک اجتماع عمومی سهیم باشند.پارک غدیر در طول مراسم به تدریج به فضایی بزرگ و خانوادگی تبدیل شد؛ جایی که صدای خنده کودکان با موسیقی و برنامههای جشن درهم میآمیخت و در میان آن، صدای مولودیخوانی همچنان یادآور دلیل اصلی این اجتماع بود.
شبی که مردم ساختند
«مهمانی امت احمد(ص)» در بندرعباس در نهایت فراتر از یک برنامه مناسبتی به پایان رسید. این جشن فرصتی بود برای کنار هم قرار گرفتن خانوادهها، برای دیده شدن شادی در چهره کودکان، برای حضور نسلهای مختلف در یک فضای مشترک و برای یادآوری این نکته که مناسبتهای مذهبی میتوانند بستری برای تقویت همدلی، نشاط اجتماعی و پیوند میان مردم باشند.در شب میلاد حضرت محمد(ص)، بندرعباس زیر پرچم و در پارک غدیر، میزبان مردمی بود که آمده بودند میلاد پیامبر اکرم(ص) را جشن بگیرند. هوا گرم بود، شرجی سنگین بود و ایستادن در فضای باز آسان نبود؛ اما شور مردم چیز دیگری میگفت.آنچه در پایان از «مهمانی امت احمد(ص)» در ذهن میماند، فقط اجرای گروههای هنری و برنامههای شاد، موکبهای پذیرایی، فلافل، جوایز و برنامههای جانبی نیست؛ مهمتر از همه، تصویری است از مردمی که کنار هم ایستادند، خندیدند و جشن گرفتند.شاید بتوان خلاصه این شب را در یک تصویر دید: پارک غدیر، جمعیتی از پیر و جوان و کودک، و گرمایی که هرچه بود، نتوانست از گرمای حضور مردم بیشتر باشد.