دریانیوز//حتی گفتنِ «سلامت» هم این روزها برای بسیاری از خانوادهها با یک نگرانی بزرگ همراه شده است؛ نگرانی از هزینههای سنگین درمان و دارو. واقعیت تلخ این است که بیماری دیگر فقط درد جسم نیست، بلکه به کابوسی اقتصادی تبدیل شده که آرامش خانهها را میگیرد. نسخهای که پزشک مینویسد، برای برخی بیماران به معنای امید است و برای بسیاری دیگر به معنای اضطراب؛ اضطراب از اینکه آیا توان خرید دارو را دارند یا نه.در استان هرمزگان، مانند بسیاری از نقاط کشور، اقشار محروم و کمدرآمد بیش از همه زیر فشار هزینههای درمان قرار دارند.
خانوادههایی در روستاها و مناطق حاشیهای و روستایی بندرعباس، میناب،رودان ،جاسک، خمیر، بندرلنگه، حاجی آباد بشاگرد، کوهشاه احمدی و دیگر شهرها زندگی میکنند که گاه حتی پول رفتوآمد به مراکز درمانی را ندارند، چه برسد به پرداخت هزینههای آزمایش، دارو، جراحی و بستری. از سوی دیگر، جمعیت قابل توجهی از هموطنان جنوب کرمان نیز برای درمان به هرمزگان مراجعه میکنند یا در این استان ساکن شدهاند و آنان نیز با همین مشکلات دستوپنجه نرم میکنند.در چنین شرایطی، توسعه مراکز درمانی دولتی یک ضرورت فوری است، نه یک انتخاب. بیمارستانهای بزرگ و مهمی همچون بیمارستان ۲۶۴ تختخوابی نفت ستاره بندرعباس، بیمارستان ۵۳۱ تختخوابی بندرعباس و بیمارستان ۱۶۰ تختخوابی میناب باید هرچه سریعتر وارد چرخه بهرهبرداری شوند. این پروژهها تنها ساختمان نیستند؛ هر تخت بیمارستانی میتواند جان بیماری را نجات دهد و هر روز تأخیر، یعنی ادامه رنج بیماران و خانوادههایی که ناچارند برای درمان به استانهای دیگر سفر کنند و هزینههای چندبرابری بپردازند.اما بهرهبرداری صرف کافی نیست.
این مراکز باید بهطور کامل تجهیز شوند، نیروی انسانی متخصص و پرستاران مورد نیازشان تامین گردد و خدمات درمانی با کیفیت به مردم ارائه دهند. بیمارستان بدون پزشک، بدون تجهیزات و بدون امکانات، تنها یک سازه خاموش است.در کنار بخش دولتی، راهاندازی مراکز درمانی خیریه برای محرومان نیز یک ضرورت انسانی و اسلامی است. همانگونه که رهبر معظم انقلاب تاکید فرمودند، محرومان نباید رنجی غیر از رنج بیماری داشته باشند. امروز بسیاری از بیماران تنها به دلیل ناتوانی مالی، درمان را به تعویق میاندازند و همین تأخیر، بیماری را سختتر و پرهزینهتر میکند.اینجاست که نقش صنایع و بنگاههای اقتصادی استان در قالب مسئولیت اجتماعی پررنگ میشود. هرمزگان استانی صنعتی است؛ از پالایشگاهها و بنادر تا معادن و کارخانهها. انتظار میرود چتر حمایتی این مجموعهها گستردهتر شود و در کنار نهادهای انقلابی و بنگاههای اقتصادی زیرمجموعهشان، از محرومان استان در حوزه درمان، معیشت، مسکن و دیگر نیازهای اساسی حمایت کنند.سلامت، حق مردم است؛ نه کالایی لوکس. جامعهای که بیمارانش زیر بار هزینهها خم شوند، آرامش و امنیت روانیاش را از دست خواهد داد. امروز وقت آن است که درمان در هرمزگان، با شتابی جدیتر، به اولویت نخست تبدیل شود