دریانیوز//وقتی بیمهشده حق بیمه میپردازد، اما برای دریافت یک خدمت ضروری ماهها منتظر میماند؛ رنجی جانفرساست که متولیان مربوطه بایستی تدبیری بیندیشند.بیماری که پزشک برای او امآرآی تجویز کرده است، معمولاً فرصت زیادی برای انتظار ندارد. نتیجه این تصویربرداری ممکن است مبنای تشخیص یک بیماری، تصمیمگیری درباره جراحی یا آغاز فوری درمان باشد. بااینحال، بیماران در بندرعباس برای دریافت این خدمت ضروری، گاه باید هفتهها و حتی ماهها در صف بمانند؛ انتظاری فرساینده که درد جسمی بیمار را با اضطراب، بلاتکلیفی و هزینههای سنگین اقتصادی همراه میکند.
بر اساس گزارشهای دریافتی، بیمارستان شهید محمدی بندرعباس برای انجام امآرآی، نوبتهایی برای یک تا دو ماه آینده تعیین میکند. شرایط در بیمارستان خلیج فارس، وابسته به سازمان تأمین اجتماعی، نیز نگرانکننده است و به بیماران برای ماههای مهر و آبان نوبت داده میشود. این زمان طولانی برای بیماری که در انتظار تشخیص یا ادامه درمان است، صرفاً یک عدد در دفتر نوبتدهی نیست؛ هر روز تأخیر میتواند به معنای ادامه درد، تشدید بیماری و از دست رفتن فرصت مناسب درمان باشد.بخش مهمی از مراجعهکنندگان بیمارستان خلیج فارس بندرعباس را بیمهشدگان تأمین اجتماعی تشکیل میدهند؛ کارگران، بازنشستگان و خانوادههایی که هر ماه حق بیمه پرداخت میکنند تا هنگام بیماری، از خدمات درمانی مناسب و بهموقع برخوردار شوند. بنابراین انتظار منطقی آنان این است که مراکز درمانی وابسته به تأمین اجتماعی، ظرفیت لازم برای پاسخگویی به نیازهایشان را داشته باشند.
اگر در سالهای گذشته برای افزایش ظرفیت امآرآی، تأمین نیروی انسانی متخصص، نگهداری مستمر تجهیزات و کاهش زمانهای ازکارافتادگی دستگاهها تدابیر مؤثرتری اتخاذ میشد، بیمهشدگان تأمین اجتماعی کمتر ناچار بودند برای دریافت خدمت به بیمارستانهای دانشگاهی یا مراکز خصوصی مراجعه کنند. در آن صورت، بخشی از بار مراجعه به بیمارستان شهید محمدی نیز کاهش مییافت و بیماران این مرکز برای انجام امآرآی مدت کمتری در انتظار میماندند.مسئله فقط کمبود نوبت امآرآی نیست. بدهی سنگین سازمانهای بیمهگر به دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان نیز توان مراکز دانشگاهی را برای ادامه خدمترسانی با مشکل مواجه کرده است. گفته میشود میزان این مطالبات به حدود چهارونیم همت رسیده است؛ رقمی که پرداختنشدن آن میتواند تأمین دارو و تجهیزات، تعمیر دستگاهها، خرید مواد مصرفی، پرداخت مطالبات کارکنان و استمرار خدمات تشخیصی و درمانی را مختل کند.پیامد این وضعیت مستقیماً به بیمار تحمیل میشود. برخی مراکز دانشگاهی به دلیل همین مطالبات و مشکلات مالی، از ارائه تعدادی از خدمات سرپایی به بیمهشدگان تأمین اجتماعی خودداری کرده و آنان را به مراکز درمانی وابسته به این سازمان ارجاع میدهند.
از سوی دیگر، همه خدمات مورد نیاز بیماران در مراکز تأمین اجتماعی ارائه نمیشود یا ظرفیت موجود پاسخگوی حجم مراجعهکنندگان نیست. بیمار در چنین چرخهای، میان مراکز مختلف سرگردان میشود و در نهایت چارهای جز مراجعه به بخش خصوصی و پرداخت هزینههای چندبرابری ندارد.برای خانوادهای که زیر فشار هزینههای مسکن، خوراک، رفتوآمد و دیگر نیازهای روزمره قرار دارد، پرداخت هزینه آزاد امآرآی، آزمایش، ویزیت تخصصی و سایر خدمات تشخیصی ساده نیست. نتیجه تلخ آن است که بعضی بیماران انجام آزمایش یا تصویربرداری را به تعویق میاندازند و برخی نیز درمان خود را نیمهتمام رها میکنند. این تأخیرها علاوه بر آنکه سلامت بیمار را تهدید میکند، ممکن است در آینده هزینه بسیار بیشتری به نظام درمان تحمیل کند؛ زیرا بیماریای که میتوانست زودتر تشخیص داده و کنترل شود، در مرحلهای پیچیدهتر و پرهزینهتر به مراکز درمانی بازمیگردد.برای خروج از این وضعیت، دو اقدام فوری ضروری است. نخست، سازمان تأمین اجتماعی باید ظرفیت خدمترسانی مراکز درمانی خود در هرمزگان که استانی صنعتی و کارگری است، را متناسب با تعداد بیمهشدگان در بندرعباس و سایر شهرهای استان افزایش دهد. افزایش ساعات فعالیت دستگاههای امآرآی، تأمین نیروی متخصص، پیشبینی دستگاه جایگزین هنگام خرابی، مدیریت شفاف نوبتها و استفاده از ظرفیت مراکز طرف قرارداد میتواند بخشی از صفهای طولانی را کاهش دهد.دوم، مطالبات دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان باید در یک برنامه مشخص، شفاف و زمانبندیشده پرداخت شود.
نمیتوان از بیمارستانهای دانشگاهی انتظار داشت با انباشت بدهی بیمهها، افزایش قیمت تجهیزات و هزینههای جاری، همان سطح از خدمات را بدون وقفه ادامه دهند. اختلافات مالی میان سازمانها نباید بر دوش بیماری قرار گیرد که حق بیمه پرداخته و اکنون به درمان نیاز دارد. استاندار هرمزگان میتواند با تشکیل جلسهای فوری و مشترک با حضور مدیران دانشگاه علوم پزشکی، تأمین اجتماعی، بیمههای بدهکار، سازمان مدیریت و برنامهریزی و نمایندگان مراکز درمانی، این مسئله را از مرحله مکاتبات پراکنده خارج کند. خروجی این جلسه باید دارای عدد، مسئول مشخص و زمانبندی اجرایی باشد: چه میزان از بدهیها و در چه تاریخی پرداخت میشود؟ ظرفیت امآرآی مراکز تأمین اجتماعی چگونه افزایش مییابد؟ زمان انتظار بیماران چه موقع کاهش پیدا میکند؟ و در دوره گذار، بیماران چگونه و با چه تعرفهای از خدمات مراکز دیگر استفاده خواهند کرد؟ پزشکان متخصص و فوق تخصص و دندانپزشکان و خدمات تخصصی دندانپزشکی نیز بایستی در مراکز درمانی تامین اجتماعی افزایش یابد.
داروخانه بیمارستان تامین اجتماعی شبانه روزی شود وتمام داروهای موردنیاز برای بیماران تامین شود.درمان، عرصه وعدههای کلی و تصمیمهای دیرهنگام نیست. بیماری که امروز درد میکشد، نمیتواند ماهها منتظر هماهنگی میان دستگاهها بماند. مردم هرمزگان حق دارند خدمات تشخیصی و درمانی را در زمان مناسب، با هزینه قابلتحمل و در داخل استان دریافت کنند. کاهش صفهای امآرآی و پرداخت بدهی بیمهها، لطف به بیماران نیست؛ انجام مسئولیتی است که دستگاههای متولی در برابر حق بیمه پرداختی مردم و سلامت عمومی جامعه بر عهده دارند.