دریانیوز//دندان‌درد برای یک کودک فقط یک درد ساده نیست؛ شبی که کودک از شدت درد خوابش نمی‌برد، مادری که کنار تخت او بیدار می‌ماند و پدری که مدام حساب و کتاب می‌کند که هزینه درمان را از کجا تأمین کند، بخشی از واقعیتی است که این روزها برخی خانواده‌های هرمزگانی با آن دست و پنجه نرم می‌کنند. درد دندان، اگرچه در نگاه اول یک مشکل درمانی ساده به نظر می‌رسد، اما برای بسیاری از خانواده‌ها به یک مسئله اقتصادی جدی تبدیل شده است. به‌ویژه زمانی که پای کودکان، نوجوانان و دانش‌آموزانی در میان باشد که نیازمند خدمات تخصصی دندانپزشکی هستند و خانواده توان پرداخت هزینه‌های سنگین مراکز خصوصی را ندارد. واقعیت این است که بسیاری از خدمات تخصصی دندانپزشکی در بخش دولتی با محدودیت مواجه است و خانواده‌ها ناچارند برای دریافت خدمات مورد نیاز به مراکز خصوصی مراجعه کنند؛ جایی که هزینه ویزیت، تصویربرداری، ترمیم، عصب‌کشی، درمان ریشه و سایر خدمات می‌تواند برای خانواده‌ای با درآمد متوسط یا پایین، بسیار سنگین باشد.
در چنین شرایطی، برخی خانواده‌ها درمان را به تعویق می‌اندازند؛ نه از روی بی‌توجهی به سلامت فرزندشان، بلکه به دلیل ناتوانی مالی. درد ادامه پیدا می‌کند، مشکل پیشرفت می‌کند و بیماری‌ای که شاید در مراحل اولیه با هزینه‌ای کمتر قابل درمان بود، به مشکلی پیچیده‌تر و پرهزینه‌تر تبدیل می‌شود.از سوی دیگر، محدودیت پذیرش بیمه در بسیاری از مراکز خصوصی نیز فشار مضاعفی بر خانواده‌ها وارد می‌کند. وقتی بیمه بخش قابل توجهی از هزینه درمان را پوشش نمی‌دهد یا دسترسی به خدمات تحت پوشش محدود است، خانواده‌ای که برای تأمین هزینه‌های روزمره خود نیز با مشکل مواجه است، چگونه می‌تواند از عهده هزینه‌های سنگین دندانپزشکی برآید؟اینجاست که موضوع دانشکده دندانپزشکی در پردیس دانشگاه علوم پزشکی هرمزگان اهمیت ویژه‌ای پیدا می‌کند.
تکمیل و راه‌اندازی هرچه سریع‌تر این مجموعه نباید صرفاً به عنوان یک پروژه عمرانی یا توسعه دانشگاهی دیده شود. این دانشکده می‌تواند بخشی از پاسخ به یک نیاز واقعی و فوری مردم استان باشد؛ مرکزی که علاوه بر آموزش دانشجویان، ظرفیت ارائه خدمات تخصصی دندانپزشکی با هزینه‌های مناسب‌تر را برای شهروندان فراهم کند.هر روز تأخیر در تکمیل چنین مرکزی، برای خانواده‌ای که کودک یا نوجوانش از درد دندان رنج می‌برد، می‌تواند به معنای ادامه یک درد، تأخیر در درمان و افزایش هزینه‌های آینده باشد. سلامت دهان و دندان، موضوعی تجملی نیست. دانش‌آموزی که به دلیل درد دندان نمی‌تواند شب بخوابد، روز بعد چگونه باید در کلاس درس تمرکز کند؟ کودکی که مدت‌ها با درد زندگی می‌کند، چگونه باید از دوران کودکی سالم و باکیفیت برخوردار باشد؟ و خانواده‌ای که توان پرداخت هزینه‌های بخش خصوصی را ندارد، باید برای درمان فرزندش تا چه زمانی منتظر بماند؟ مسئله البته فقط ساخت یک ساختمان نیست. همزمان باید برای توسعه خدمات دندانپزشکی دولتی، افزایش پوشش بیمه‌ای، حمایت از اقشار کم‌درآمد و ایجاد سازوکارهای حمایتی برای درمان کودکان و دانش‌آموزان نیز برنامه داشت. هرمزگان استانی است که بخش قابل توجهی از مردم آن با مشکلات اقتصادی و هزینه‌های بالای زندگی مواجه‌اند.
در چنین شرایطی، تحمیل هزینه‌های سنگین درمان دندان می‌تواند خانواده‌ها را میان «پرداخت هزینه درمان» و «تحمل درد» قرار دهد؛ انتخابی که اساساً نباید وجود داشته باشد.مسئولان دانشگاه علوم پزشکی و دستگاه‌های مرتبط باید تکمیل دانشکده دندانپزشکی را با جدیت بیشتری دنبال کنند و اجازه ندهند پروژه‌ای که می‌تواند گرهی از مشکلات درمانی مردم باز کند، بیش از این در مسیر زمان گرفتار شود. در کنار آن، لازم است برای کودکان، نوجوانان و دانش‌آموزان کم‌برخوردار، بسته‌های حمایتی مشخصی برای خدمات دندانپزشکی تعریف شود؛ چرا که پیشگیری و درمان به‌موقع، هم انسانی‌تر است و هم از نظر اقتصادی بسیار کم‌هزینه‌تر از درمان بیماری‌های پیشرفته. نباید اجازه داد دندان‌درد یک کودک به دلیل خالی بودن جیب پدر و مادر، تبدیل به یک درد طولانی‌مدت شود. کودکان هرمزگان حق دارند لبخند بزنند؛ این حق نباید به توان مالی خانواده‌ها گره بخورد. مددجویان نهادهای حمایتی در هرمزگان هم برای درمان دندان شان با مشکل مواجهند و بایستی تدبیری برای درمان درد دندان شان اندیشیده شود.