دریانیوز//بنزین در استان هرمزگان فقط یک سوخت نیست؛ بلکه ابزار کار، وسیله امرار معاش و بخشی جدایی‌ناپذیر از نان سفره صیادان، ملوانان، رانندگان و هزاران خانواده‌ای است که زندگی‌شان به فعالیت‌های روزانه و رفت‌وآمدهای ضروری وابسته است.در استانی که بخش قابل‌توجهی از مردم آن از طریق صیادی، دریانوردی، حمل‌ونقل و مشاغل وابسته امرار معاش می‌کنند، هرگونه محدودیت در دسترسی به سوخت باید با درنظرگرفتن شرایط اقتصادی، جغرافیایی و معیشتی مردم اتخاذ شود؛ نه اینکه تصمیمی یکسان، بدون توجه به واقعیت‌های زندگی مردم مناطق جنوبی کشور، بر آنان تحمیل شود.جمع‌آوری کارت‌های سوخت آزاد، بدون پیش‌بینی راهکارهای جایگزین و بررسی پیامدهای آن، می‌تواند هزینه‌های بیشتری بر دوش مردم بگذارد و فشار اقتصادی بر اقشار کم‌درآمد را افزایش دهد.
مردم هرمزگان نباید قربانی تصمیمات غیرکارشناسی پایتخت‌نشینان شوند. صیادی که برای تأمین نان خانواده‌اش دل به دریا می‌زند، راننده‌ای که با خودرو نان‌آوری می‌کند و خانواده‌ای که برای تأمین ابتدایی‌ترین نیازهای زندگی با دشواری روبه‌روست، نباید تاوان ضعف برنامه‌ریزی و ناکارآمدی احتمالی مسئولان را بپردازند.انتظار می‌رود مسئولان ذی‌ربط، پیش از اجرای چنین تصمیماتی، با نمایندگان مردم، فعالان اقتصادی، صیادان و تشکل‌های صنفی مشورت کنند و شرایط خاص استان هرمزگان را در نظر بگیرند.مطالبه روشن مردم این است: معیشت مردم را در تصمیمات سوختی نادیده نگیرید. اگر هدف، مدیریت مصرف سوخت است، این هدف باید با برنامه‌ریزی اصولی، عدالت در اجرا و حمایت از اقشار آسیب‌پذیر دنبال شود؛ نه با افزایش هزینه‌های زندگی مردمی که همین امروز نیز با مشکلات اقتصادی دست‌وپنجه نرم می‌کنند.مردم هرمزگان شایسته شنیده‌شدن هستند؛ صدای صیادان، ملوانان، رانندگان و خانواده‌هایی که نانشان به سوخت وابسته است، باید پیش از آنکه فشار تازه‌ای بر زندگی‌شان تحمیل شود، شنیده
شود.