دریانیوز//جمعی از ساکنان شهرک طلائیه فاز دو بندرعباس در نامه ای سرگشاده از دادستان بندرعباس برای جلوگیری از تضییع حقوق شان در ساخت مدرسه دولتی( بدلیل نبود هیچگونه فضای آموزشی دولتی ) در این شهرک استمداد طلبیدند .شهرک طلاییه فاز دو بندرعباس سالهاست با مطالبهای روشن و ابتدایی دستوپنجه نرم میکند؛ مطالبهای که نه پروژهای تجملی است و نه خواستهای فراتر از وظایف دستگاههای مسئول؛ ساکنان این شهرک فقط مدرسه دولتی میخواهند تا فرزندانشان برای تحصیل مجبور نباشند هر روز راهی محلهها و مناطق دیگر شهر شوند. با این حال، سالهاست اراضی پیشبینیشده برای کاربری آموزشی بلاتکلیف مانده و امید خانوادهها برای ساخت مدرسه همچنان به نتیجه نرسیده است.ماجرا زمانی نگرانکنندهتر میشود که به گفته ساکنان، دو قطعه زمین با کاربری آموزشی و مجموع مساحت حدود هفت هزار مترمربع، چندین سال پیش به اشخاص واگذار یا فروخته شده است؛ اراضیای که قرار بود در خدمت آینده فرزندان این شهرک باشد، اما اکنون سرنوشت آن به یکی از مهمترین دغدغههای خانوادهها تبدیل شده است. پرسش اساسی اینجاست که چگونه زمینهایی با کاربری آموزشی از مسیر اصلی خود خارج شدهاند و چه نهادی باید پاسخگوی این وضعیت باشد؟ این مطالبه البته موضوع تازهای نیست. خانوادههای ساکن شهرک طلاییه فاز دو بارها اعتراض و گلایه خود را از نبود مدرسه دولتی اعلام کردهاند، به دستگاههای نظارتی مراجعه داشته و پیگیر بازگرداندن این اراضی به کاربری آموزشی شدهاند؛ اما تاکنون نتیجهای که بتواند نگرانی آنها را برطرف کند، حاصل نشده است.
چند ماه پیش، با حضور استاندار هرمزگان، نمایندگان مجلس و جمعی از مسئولان، کلنگ ساخت مدرسهای در این شهرک به زمین زده شد. اتفاقی که برای خانوادهها نویدبخش پایان سالها انتظار بود؛ اما این امید نیز چندان دوام نیاورد. به گفته اهالی، قرار بود در این زمین یک فضای آموزشی احداث شود، ولی ظاهراً موانعی بر سر راه اجرای پروژه قرار گرفت و عملیات ساختوساز متوقف ماند. نگرانی مردم زمانی بیشتر شد که هفته گذشته افرادی برای انجام آزمایش خاک در همان اراضی حاضر شدند؛ اقدامی که از نگاه ساکنان میتوانست مقدمه آغاز پروژهای جدید در زمینهای مورد مطالبه آنان باشد. مردم مانع ادامه کار شدند و با حضور شهردار ناحیه و بررسی موضوع، به گفته اهالی، به دلیل نداشتن مجوز لازم، اجازه انجام آزمایش خاک و آغاز عملیات داده نشد.اکنون این پرسش جدی مطرح است که اگر این زمینها برای آموزش و پرورش و احداث مدرسه دولتی در نظر گرفته شدهاند، چرا همچنان زمینه فعالیتهای دیگری در آنها مطرح میشود؟ آیا پیش از هرگونه اقدام عمرانی، نباید وضعیت حقوقی، مالکیت و کاربری این اراضی بهطور شفاف مشخص شود؟ واقعیت این است که نبود مدرسه دولتی در شهرکی که خانوادههای بسیاری در آن سکونت دارند، تنها یک کمبود عمرانی نیست؛ مسئلهای اجتماعی و آموزشی است که مستقیماً زندگی روزمره خانوادهها و آینده دانشآموزان را تحت تأثیر قرار میدهد. والدین ناچارند فرزندان خود را برای تحصیل به مناطق دیگر بندرعباس بفرستند؛ موضوعی که هزینه سرویس رفتوآمد، اتلاف وقت، دشواری رفتوآمد و نگرانیهای متعدد برای خانوادهها به دنبال دارد. این شرایط برای خانوادههایی که توان مالی محدودی دارند، دشوارتر است.آموزش حق همه کودکان است و دسترسی به مدرسه دولتی نباید به محل سکونت یا توان اقتصادی خانوادهها وابسته باشد.
نمیتوان از عدالت آموزشی سخن گفت، اما در شهرکی که سالهاست خانوادهها در آن زندگی میکنند، ابتداییترین زیرساخت آموزشی فراهم نباشد. زمین آموزشی نیز صرفاً یک قطعه ملک نیست که بتوان درباره سرنوشت آن بدون توجه به نیاز عمومی تصمیم گرفت؛ این زمین بخشی از سرمایه اجتماعی و حق نسل آینده است.در چنین شرایطی، انتشار نامه سرگشاده ساکنان شهرک طلاییه فاز دو خطاب به دادستان عمومی و انقلاب بندرعباس، حامل یک پیام روشن است: مردم از دستگاه قضایی انتظار دارند برای جلوگیری از تضییع حقوق عمومی و تعیین تکلیف اراضی آموزشی ورود کند. آنها از دادستان خواستهاند با بررسی اسناد، سوابق واگذاری و تغییر احتمالی کاربری این دو قطعه زمین، مانع هرگونه اقدامی شوند که بازگشت این اراضی به کاربری آموزشی را دشوارتر کند.بدون تردید، ورود دستگاه قضایی به این موضوع میتواند نقطه پایانی بر سالها بلاتکلیفی باشد؛ البته مشروط بر آنکه بررسیها با دقت، بر اساس اسناد و مقررات قانونی و با رعایت حقوق همه طرفهای ذیربط انجام شود. باید روشن شود این اراضی با چه مجوزی و تحت چه شرایطی واگذار شدهاند، آیا تغییر کاربری قانونی صورت گرفته است و چرا با وجود اعلام نیاز مردم و حتی برگزاری مراسم کلنگزنی، هنوز مدرسهای دولتی در این شهرک ساخته نشده است.
از دادستان بندرعباس انتظار میرود با ورود جدی و مطالبه پاسخ از دستگاههای مسئول، اجازه ندهد حقوق آموزشی فرزندان این شهرک در پیچوخم تصمیمات اداری و اختلافات احتمالی بر سر زمینها فراموش شود. همچنین ضروری است ادارهکل آموزشوپرورش هرمزگان، راه و شهرسازی، شهرداری و سایر دستگاههای مرتبط، بهجای پاسکاری مسئولیتها، با ارائه توضیحی شفاف، وضعیت این اراضی و سرنوشت پروژه مدرسه را مشخص کنند.مردم شهرک طلائیه فاز دو خواسته عجیبی ندارند؛ آنها نه به دنبال امتیاز ویژهاند و نه مطالبهای خارج از چارچوب قانون دارند. خواستهشان این است که زمینهایی که برای آموزش پیشبینی شدهاند، در مسیر اصلی خود باقی بمانند و به جای آنکه سرنوشتشان درگیر واگذاریها و پروژههای نامعلوم شود، به کلاس درس مدرسه دولتی و آینده فرزندانشان تبدیل شوند.امروز نوبت مسئولان است که به این مطالبه چندساله پاسخ دهند. کلنگزنی بدون ساخت مدرسه، وعدهای است که نمیتواند مشکل دانشآموزان را حل کند. شهرک طلائیه فاز دو به جای وعدههای تازه، به مدرسهای واقعی نیاز دارد؛ مدارسی دولتی که درهایش به روی فرزندان همین مردم باز شود. نباید اجازه داد زمین آموزش، قربانی فراموشی مسئولان یا تصمیمات غیرشفاف شود.باتوجه به اینکه در سال ۱۴۰۲ دادستان بندرعباس دستور رفع تصرف این زمین را داده بود و دیوارکشی تخریب شد، ساکنان از مدعی العموم انتظار دارند این اراضی را برای ساخت مدرسه دولتی به مردم و آموزش و پرورش و نوسازی مدارس برگردانند واگر قصوری صورت گرفته است ، برخورد قانونی و قضایی صورت پذیرد.

