دریا نیوز







احتکار انسانیت در وانفسای کرونا

، 09:47   /   کد خبر: 38377   /   تعداد بازدید: 84


دریانیوز: ویروس کرونا، فقط آزمون آلودگی ، مرگ و زندگی نیست، به نوعی آزمون نمود انسانیت و خودشیفتگی هم هست. با کرونا خیلی از ما روی جدیدی از خودمان نشان دادیم و برخی در این شرایط که جامعه بیش از هر چیز به آرامش روحی نیاز دارد، کاری می‌کنند که افراد بیشتر در خطر قرار گیرند.به یاد داریم روزهای جنگ را که عده ای داوطلبانه درخط مقدم جبهه در حال جنگیدن در جنگی تحمیلی بودند و اما عده ای دیگر در پشت خط ها با حرص و طمع خود  دست به احتکار مایحتاج مردم زدند تا از این شرایط نهایت سواستفاده را ببرند و از این راه بر ثروت و دارایی خود بیفزایند.جالب است بعد از گذشت بیش از 30 سال از جنگ ایران با عراق و اتفاقات خو ب و بدش، تاریخ باری دیگر در حال تکرار شدن  است اما در ابعاد جدیدی؛ و این تکرارِ تکرار خاصیت تاریخ است .اکنون مردم دنیا در جنگی نا خواسته و تحمیلی از جنس ویروس و بیماری و مرگ هستند، جنگی سخت که  معلوم نیست تا کی به طول بیانجامد؟ جنگی که کادر درمان در خط مقدم آن است و این مردم هستند که در پشت خط باید با همکاری و همدلی به آنان قدرت و قوای جنگیدن بدهند.با این حال باز هم هستند کسانی که با در مضیقه قرار دادن مردم به دنبال پر کردن کیسه هایی هستند که با شنیدن خبر شیوع کرونا از قبل دست به دوختن آن کیسه ها زدند تا در شرایط سخت باری دیگر به مردم پشت کرده  و با احتکار مواد غذایی و مایحتاج ضروری جامعه نهایت سود را از این جنگ ببرند .

جامعه از سویی در حال جنگیدن با کرونا و از سویی در حال دست و پنجه نرم کردن با گرانی و تورم است و عده ای در این روزها درس‌های انسانیت خود را از یاد برده اند. این حال و هوایِ این روزهای نه تنها شهر من بلکه کل کشور است و مردمی که همچنان سرگردان و حیران هستند. احتکار به حدی ناپسند و مضموم است که دین اسلام فرد محتکر را هم ردیف فرد کافر می‌داند، اما این روزها هوای شهر پر از احتکار شده است.آخرین خبری که از احتکار در بندرعباس منتشر شده نظرم را به خود جلب کرد؛ خبری مبنی بر  کشف انبار غیر مجاز در شهرستان بندرعباس، شامل: یک هزارو 340 بطری روغن مایع سرخ کردنی، 310 کیسه برنج خارجی، 498 کیسه برنج ایرانی  و یک هزار و 100 کارتن تخم مرغ  که  ارزش کالاهای احتکار شده 3 میلیارد ریال بوده است.حال جای سئوال است چطور این کالا ها از زیر چشم مسئولین می گذرد و وارد انبار ها می شود؟  مگرتاریخ تولید تا انقضای یک شانه تخم مرغ چند وقت است که دست به احتکارشان زده می شود؟ چطور یک فرد حاضر می شود آن ها را احتکار کند و فاسد شدن آن ها را به جان بخرد اما در دسترس مردم قرار ندهد؟ با وجود اینهمه انبار احتکار کشف شده چرا هیچ گاه خبری از برخورد جدی با این محتکران منتشر نشده تا درس عبرتی برای دیگران شود؟ تا کی باید اخبار کشف و ضبط اقلام احتکار شده را بشنویم اما هم چنان با کمبود آن ها یا افزایش قیمت آن ها روبه رو شویم؟ مگر این اقلام که کشف و ضبط می شود روانه ی بازار نمی شود؟ چرا همیشه در شرایط سخت و دشوار عده ای هستند که جلوی پای مردم سنگ می اندازند و  از مردم پله ای می سازند برای رسیدن به سود مالی بیشتر؟

فاطمه هوشنگی/دریا