دریا نیوز







معلول و محروم بله ثروتمند خیر

، 08:21   /   کد خبر: 37133   /   تعداد بازدید: 91


دریانیوز: روز جمعه این مطلب کوتاه به همراه عکس درسا در فضای مجازی منتشر کردم که بازتاب های قابل تاملی داشت. حق درسای سه ساله و پارسای سه ماهه این نیست که خانواده کوچک شان در محله فقیرنشین بندرعباس بدون یخچال زندگی کنند و بدلیل فقر، شب هایی را بدون شام بخوابند و مادر، کودکش را با نقاشی کشیدن سرگرم کند تا گرسنگی را فراموش کند. این رسم انسانیت نیست که در قطب اقتصاد کشور، خانواده هایی بدون یخچال و کولر و با سقف لرزان خانه های فرسوده زندگی کنند که شب ها با بیم و هراس بخوابند که آیا تا فردا صبح، سقف سالم می ماند یا فرو می ریزد واگر باران بارید، آیا سقف تحمل خواهد کردیا خیر. حال که مسئولان این محرومان را فراموش کرده اند، خودمان دست به دست هم دهیم وبه یاری شان برسیم. شماره کارت به نام عاطفه فلاحی سورگاوان (مادر درسا) 6037991765421932"جالب اینجا بود که با انتشار این متن در فضای مجازی، حتی یکی از معلولان که قبلا از وی گزارش منتشر کرده بودم و حتی مسئولان به درخواست هایش چندان توجه نکرده بودند و با مشکلاتی مواجه بود و همچنین برخی از افرادی که خودشان هم در فقر و محرومیت هستند وطعم تلخ فقر ونداری و محرومیت را چشیده اند، به اندازه توان، هرچندان مبالغ چندان زیاد نبود، اما مرام و ایثارگری شان بسیار زیاد بود و مشارکت داشتند. اما متمولان و برخی از افراد تاجر وسرمایه دار که از این موضوع هم مطلع شدند، مشارکتی نکردند.

یکی از افرادی که بعد متوجه شدم همکار رسانه ای در استانی دیگر است، از وجود چنین افرادی در قطب اقتصاد کشور تعجب می کرد و تصورش این بود که اینگونه افراد محروم در استان وجود ندارند و زمانی که برایش توضیح دادم این محرومان در محلات حاشیه ای شهرها و روستاها، حتی افرادی با شرایط بسیار بدتر از خانواده درسا داریم، برایش غیرقابل باور بود.البته حق هم داشت که باور نکند پایتخت تجارت و اقتصاد ایران، به نوعی پایتخت فقر و محرومیت و بیکاری برای بومیان نیز باشد. با کدام منطق و عقل سلیم باورکردنی است که خانواده هایی حتی در بندرعباس بدون کولر، یخچال و.... زندگی کنند؟ خانواده هایی که از امکانات اولیه محرومند. خانواده هایی که برای درمان و خوردوخوراک بامشکل مواجهند.

جوانی که بدلیل فقر و نداری، بیماری معده و داخلی دارد و حتی دو هفته قبل که به خدمت سربازی اعزام شد، وی را بخاطر همین بیماری پذیرش نکردند وگفتند برو خودت را درمان کن و چهارماه بعد برگرد و حالا هم خانواده اش توان مالی ندارد درمانش کنند. دانش آموزانی که توان تهیه تبلت برای آموزش مجازی، نوشت افزار و... ندارند ودر معرض بازماندگی از تحصیل قرار دارند. خانه هایی که بدلیل فرسودگی فروریخته اند و سقف و دیوار برخی خانه ها در حال فرو ریختن است و ساکنان ترس از مدفون شدن در زیر آوارش را دارند و انتشار گزارش ها حتی در رسانه ها، مسئولان را به اقدام وانداشت. مسئولان ارشد کشوری هم که به هرمزگان سفر می کنند، به مناطق محروم برده نمی شوند تا فقر و محرومیت را از نزدیک ببینند وآنها را به ساحل و صنایع غرب بندرعباس می برند تا تصور کنند بندرعباس و هرمزگان در این صنایع خلاصه شده است و همه جا این رونق اقتصادی وجود دارد واز نداری و فقر و محرومیت های مردمان این دیار گفته نمی شود.

اینجا استان هرمزگاني است که بیشتر بومیان با محرومیت و فقر و مشکلات می جنگند واین جنگ سال ها ادامه دارد و مسئولان کشوری واستانی برای برون رفت از این فقر و محرومیت نسخه ای درمانگر نمی پیچند و دولت حتی حاضر نشد دوهزار میلیاردتومان مازاد درآمد استان آن طور که برخی نمایندگان مجلس نیز نسبت به آن اعتراض کردند، را به استان برگرداند تا صرف رفع مشکلاتش گردد و برخی مردم از فقر و نداری به سمت مشاغل کاذب هم می روند و گاهی برچسب قاچاقچی هم به آنها می زنند و این دردها را کمتر مسئولی لمس کرده است.کمتر مسئولان استان به دل محلات فقیرنشین و حاشیه ای می روند وبا خانواده ها صحبت می کنند تا درد ورنج شان را ببینند وبشنوند. ساکنان این مناطق از ناامنی می گویند وبسیاری زخم خورده اراذل و اوباش، سارقان، موادفروشان و مشروب فروشان هستند و در سحرگاه تاسوعا خادم مسجد و آمربه معروف ونهی از منکری در یکی از محلات با سلاح سرد مجروح می شود وسارقان مست به خانه ای حمله ور می شوند و آب از آب تکان نمی‌خورد وبرای پاکسازی محلات عزم جدی تری می طلبد که البته مسئولان وعده دادند و امیدواریم محقق گردد.

اینجا برای صیادی به جوانانش مجوز نمی دهند ونه جوانان سهمی در اشتغال صنایع و بنگاه های اقتصادی دارند و نه حمایتی می شوند که به همین دلیل این استان صنعتی در جایگاه های نخست بیکاری وفقر و گرانی قرار دارد و متولیان مربوطه گویا این وضعیت را نمی بینند. در رسیدگی به فقر و محرومان هم عزم جزمی وجود ندارد. از سال گذشته تاکنون بارها از مشکلات خانواده های درسا و یسنا نوشته ایم و همچنان با مشکلات دست و پنجه نرم می‌کنند. خانواده‌های درسا و یسنای زیادی در این شهر واستان وجود دارد ومسئولان و متولیان، آنها را نمی بینند و درساها و یسناها در وعده هایبی عمل مسئولان غرق شده اند وبه همین دلیل از مردم و خیرین خواسته ایم به فریادشان برسند که تاکنون هم مردم و خیرین گام هایی برداشته اند. در بین مردم هم بازهم افراد محروم که محرومیت را لمس کرده‌اند، بیشتر تلاش می کنند برای رفع مشکلات محرومين و فقرا گام بردارند و افراد توانمند و ثروتمند ودارا و... کمتر در این حوزه‌ها اقدام می کنند وخیرین دارا تعدادشان بسیار کم است. حتی صنایع استان هم در راستای انجام مسئولیت های اجتماعی شان در این حوزه‌ها اقدامی انجام نمی دهند.

علی زارعی/ دریا