دریا نیوز







بیایید بشاگرد را دریابیم: روستای زمین حسن، نقطه صفر محرومیت

مصاحبه/دریانیوز: روستای «زمین حسن» روستایی محروم و دور افتاده از توابع دهستان گافروپارامون واقع در بشاگرد در شمال شرق استان هرمزگان

، 08:23   /   کد خبر: 36010   /   تعداد بازدید: 199


مصاحبه/دریانیوز: روستای «زمین حسن» روستایی محروم و دور افتاده از توابع دهستان گافروپارامون واقع در بشاگرد در شمال شرق استان هرمزگان است که جمعیت آن حدود 66 خانوار و270 نفر می باشد.شرایط آب و هوایی، موقعیت جغرافیایی کوهستانی با کوه های مرتفع و صعب العبور و نبود امکانات کافی، زندگی را برای ساکنین این روستا سخت و طاقت فرسا نموده است.گافروپارامون در صفر ترین نقطه ی محرومیت استان ثروتمند هرمزگان با صنایع متعدد و ذخایر فراوان واقع شده که مردم آن هنوزاز امکانات اولیه زندگی، آب آشامیدنی سالم، برق و تلفن برخوردار نیستند. ساکنین آن بدون هیچ سهمی از درآمد قطب اقتصادی ایران با سخترین مشکلات و کمترین امکانات زندگی خود را سپری می کنند و اصولا طغیان رودخانه های فصلی آرامش رفت و آمدشان را سلب می کند.روزنامه دریا در پی درخواست اهالی این روستا بر آن شده از طریق این نوشتار به بیان مشکلات ساکنین آن منطقه بپردازد و صدای رسای محرومین آنجا باشد تا آن ها را به گوش مسئولین امر برساند و باشد که مسئولی ببیند، بشنود و یا بخواند و در اندیشه یاری رساندن به آنان برآید.در همین راستا طی تماس تلفنی با روحانی مستقر در روستا مصاحبه ای داشتیم:

خودتون را معرفی کنید؟

حسین زارعی، روحانی مستقر روستای زمین حسن از بخش گافروپارامون و اهل بشاگرد هستم و از بهمن ماه 97 در این روستا زندگی می کنم.

موقعیت جغرافیایی روستا را توضیح دهید؟

شهرستان بشاگرد دارای چند بخش است که یکی از آن بخش ها گافروپارامون است که خود بخش گافروپارامون متشکل از چند روستا است و روستای زمین حسن یکی از این روستاها ست.

وضعیت جاده و دسترسی مردم روستا تا شهر به چه صورت است؟

فاصله روستا تا شهر سر دشت؛ مرکز شهرستان بشاگرد، 70 کیلومتر است که 20 کیلومتر آن آسفالت و مابقی خاکی است که جاده در مسیر رود ها و سیلاب ها قرار دارد و با یک بارش کوچک جاده از سه چهار نقطه مسدود می شود و امکان تردد هیچ وسیله نقلیه ای حتی موتور سیکلت هم وجود ندارد مگر این که مردم خودشان جاده را باز گشایی نمایند و در این ایام اگر اتفاقی همچون مارگزیدگی، عقرب گزیدگی، بیماری قلبی بیفتد و یا خانومی بخواهد وضع حمل کند، امکان مراجعه به مرکز درمانی نیست و هیچکس به فریاد آنها نمی رسد. حدود شش ماه پیش فردی به دلیل مسدود بودن جاده ها بر اثر بیماری قلبی جانش را از دست داد که اگر جاده باز بود ظرف نیم ساعت می رسید و این اتفاق نمی افتاد.

در روستا بهداری و یا خانه بهداشتی وجود دارد؟

خود روستا خانه بهداشت دارد اما متأسفانه از لحاظ امکانات پزشکی تجهیز نیست و زمانی که مراجعه می کنیم می گویند ما فقط قرص آهن و فشار سنج داریم و چیز قابل توجهی در آن وجود ندارد.

شغل غالب مردم روستا چیست؟

اکثر اهالی مسن هستند، شغل خاصی ندارند و در حد تأمین خودشان عده ای به دامداری و تعداد محدودی به کشاورزی مشغولند و بقیه افراد که جوان تر هستند بیشتر به صورت کارگری روی زمین های کشاورزی دیگران خارج از شهر کار می کنند.

آیا مسئولی تاکنون برای بازدید و بررسی مشکلات به روستا آمده است؟

بعد از فوت فردی که بر اثر حمله قلبی و بسته بودن جاده ها درگذشت، فرماندار و بخشدار به اجبار به دلیل فشار و پیگیری هایی که شد در مراسم تشییع جنازه شرکت کردند. اما در حالت عادی مسئولین جهت بررسی مشکلات به این روستا سر نمی زنند. مگر اینکه مساله سیل یا زلزله در میان باشد که آن هم بحثش جداست که در این صورت هم وقتی بعد از بارندگی به مسئولین مراجعه می کنیم و پیگیری های مکرری که می شود وعده ی یک هفته تا ده روز آینده را می دهند و شاید آقای بخشدار 4 ماه یک بار بیایند سری به روستا بزند.

مردم روستا در خانه زندگی می کنند یا در کپر؟

اکثرا خانه دارند، از حدود66 خانوارکه آنجا زندگی می کنند 20 خانوار وضعیت مالی خوبی ندارندو با جمعیت بالا در کپر زندگی می کنند، پیرها که از اول در کپر زندگی می کردند هنوزهم در کپر زندگی می کنند.


شما در حال حاضر در روستا زندگی می کنید ؟

بله اجاره نشین هستم.

وضعیت آب روستا به چه صورت است ؟

از بدو ورودم به روستا مهم ترین مشکلی که به آن برخوردم مسئله آب آشامیدنی مردم روستا بود.پروژه آب منطقه در دست پیمانکار بود .در حال حاضر آب روستا از چشمه وارد یک منبع کوچک و فرسوده می شود که غیر بهداشتی است، مردم با گالن های 20 لیتری و طی کردن فاصله 300 الی 400 متری آب رو به منزل می برند که دربین آن ها پیرمرد، پیرزن و دختران جوان هم دیده می شود.

شما و مردم روستا چه اقداماتی در راستای پیگیری این موضوع انجام دادید؟

چون منبع آب قبلی کوچک و فرسوده بود قرارگاه خاتم الانیبا منبع آبی برای روستا درست کرد که با تکمیل احداث منبع توسط سپاه، با پیمانکاری قرارداد بسته شد که پروژه را به پایان برساند.مقرر شده بود کانال بتنی به عمق یک الی یک و نیم متر در زیر زمین که آب را از چشمه به چاه حفر شده هدایت کند ساخته شود که این کار انجام نشد. پیگیری هایی که توسط بنده صورت گرفت، چندین بار با جناب آقای محمودی فرماندار و آقای رنجبری بخشدار و مدیر آب منطقه ای آقای روح الامینی دیدار کردم و قول هایی دادند که این پروژه به اتمام برسد .که رسیدیم به ایامی که در بشاگرد سیل آمد و باز پیگیری کردیم، گفتند الان مشکلات سیل هست و بعد از سیل پیگیر مشکل آب می شویم بعد از سیل هم باز پیگیری کردیم ولی نتیجه ای حاصل نشد.ما برای اینکه اداره آب و فاضلاب پمپ آب را بیارورد تا آب را ازچشمه استخراج کند و به منبع برساند پیگیر شدیم .کانال ها و چاله ها هم زده شد اما متأسفانه با بحث کرونا مواجه شدیم البته فاصله افتاد تا به این مبحث کرونا رسیدیم ولی از طرف مسئولین مربوطه همکاری های لازم صورت نگرفت.

پروژه کانال کشی تا کجا پیش رفت؟

پیمانکار پروژه رو نیمه کاره رها کرد و مردم آب روز مره خودشان را با گالن های 20 لیتری بر روی دوششون می زارند و مسیری حدود 400 متر را تا خانه به همین شکل طی می کنند.

دلیل نیمه کاره رها کردن پروژه توسط پیمانکار چی بود؟

گفتند کار رو تمام کرده و رفته حالا دلیلش پول یا هر چیز دیگری بود نمی دانم.


چاهی که حفر شده و نیمه کاره رها شده برای کودکان از نظر امنیت تهدید به حساب نمی آید؟

بله، تهدید به حساب می آید . چاه سر باز هست و حدود یک و نیم تا دو متر از سطح زمین بالا آمده است و میل گرد هایی که در سازه ی بتنی آن هست که این امکان را به کودکان می دهد که از آن بالا بروند.

با اتمام پروژه مشکل روستا حل می شود؟

خیر، ما فرض را بر این گرفته ایم که این کار انجام شده است مشکل دیگر برق روستا است .در این مورد در اداره برق پیگیر شدیم که برمی گردد به شش هفت ماه پیش ، گفتند مهندس نداریم که بیاید جای تیر برق ها را مشخص کند .چهار هفته معطل شدیم که بیایند جای تیر برق ها را مشخص کنند .بعد از مشخص شدن جای تیر برق ها برای آوردن تیر برق ها به اداره برق مراجعه کردیم گفتند شرکت خصوصی شده است و تیر های برق را برای مناقصه گذاشته ایم شخصی در این مناقصه برنده شده است ولی هنوز تغییر و تحولات کار پیمانکار رو انجام نداده ایم .یک ماه طول کشید تا پیمانکار مشخص شد و با پیمانکار تماس گرفتیم و پیگیری کردیم اما پیمان کار هم امروز را به فردا و فردا را به پس فردا موکول می کرد .به اداره برق و بخشداری و فرمانداری مراجعه کردیم گفتند پیگیری می کنیم و از این پیگیری 3 ماه گذشته.

پس روستا در حالا حاضر برق ندارد؟

خیر ندارد، مشکل دیگر مسئله ی ارتباطات هست.در روستا اینترنت نیست. برای برقراری یک کار اینترنتی باید مسافت زیادی را تا مرکز شهرستان طی کنیم که اینترنت سردشت ،مرکز شهرستان بشاگرد هم اکثریت مواقع قطع یا سرعت آن بسیار کند است.اکثر روستاها از آنتن های ورقه ای استفاده می کنند . صدا قطع و وصل می شود و اگر کسی مشکلی داشته باشد بخواهد زنگ بزند یا مریضی داشته باشد بخواهد انتقالش بدهد نمی داند شخصی که پشت خط هست صدایش رو میشنود یا نه و باید چندین بار تکرار کند تا قابل فهم باشد.زمانی که حادثه ای در روستاها رخ می دهد نمی توانیم اطلاع رسانی کنیم و باید جاده های خاکی صعب العبور را تا مرکز شهر طی کنیم.

روستا تلفن ثابت ندارد؟

خیر کلا منطقه تلفن ثابت ندارد و فقط همراه اول روی رومینگ جواب می دهد که آن هم کیفیت صدای آن چنانی ای ندارد.

خواسته ی شما و مردم روستا در حال حاضر چیست؟

عمده خواسته مردم روستا بحث جاده است و البته بحث آب منطقه. به طور گسترده اگه بخوایم نگاه کنیم آب منطقه غیر بهداشتی است اکثر روستاها لوله کشی ندارند، در زمینه پزشکی نیز محروم هستند؛ در منطقه گافرو پارامون که دارای حدود 40 روستا است، فقط یک درمانگاه و یک آمبولانس داریم و خدایی نکرده اگه دوتا مریض از دوتا نقطه مختلف داشته باشیم و نیاز به آمبولانس داشته باشند نمی شود کاری کرد، اگر بشود آمبولانس ها را افزایش دهند یا حداقل در بخش گافرو پارامون که از نظر جغرافیایی به دو قسمت :پشت کوه و زیر کوه تقسیم می شود؛ یک درمانگاه و آمبولانس هم در زیر کوه احداث شود خیلی از مشکلات مردم با یک آمبولانس حل می شود اما متاسفانه هیچ اقدامی صورت نمی گیرد.

شما برای آمبولانس و درمانگاه پیگیری کرده اید؟

خیر هنوز نامه نگاری و صحبتی در این خصوص صورت نگرفته است.

چیزی هست که بخواهید بگویید؟

مردم این منطقه محروم هستند. خوب می شد اگر دولت آن ها را از نظر آب، اشتغال، بهداشت و رفاه مورد حمایت قرار دهد و نیازهای شان را تأمین کند تا اوضاع روستا از قبل بهتر شود که مردم به شهر مهاجرت نکنند.این تنها حرفی است که میتوانم به مسئولین برسانم.
در انتها روزنامه دریا می خواهد این مصاحبه را پلی قرار دهد برای رساندن صدای مردم اهالی روستای زمین حسن بخش گافر و پارامون به مسؤولین تا شاید در راستای رسیدگی به وضعیت امکانات و رفاه مردم این روستا اقداماتی صورت گیرد.درد دل ها و حرف مردم روستای «زمین حسن» که روحانی مستقر آنها به نمایندگی گفت را خواندیم، اکنون صحبت این است آیا مردم این روستا حق ندارند از کمترین امکانات زندگی بهره مند شوند؟ بیایید بشاگرد را دریابیم .

 

فاطمه هوشنگی/ دریا