دریا نیوز







روستا خالی از سکنه می شود: معدنی در کمین بلعیدن چاه آب روستای خورخورست فین

دریانیوز:   مقصدمان روستای خورخورست از توابع بخش فین در ۸۰ کیلومتری بندرعباس می باشد

، 14:19   /   کد خبر: 35167   /   تعداد بازدید: 76


دریانیوز:   مقصدمان روستای خورخورست از توابع بخش فین در ۸۰ کیلومتری بندرعباس می باشد.
از ورودی جاده فین به سمت روستا که می رویم، متوجه می‌شوم در برخی نقاط، جاده نیاز به روکش دارد و برخی نقاط نیز که تعریض شده، هنوز آسفالت نشده و پیچ های خطرناکی نیز در این مسیر وجود دارد. در طول مسیر منظره‌های سبزی را می بینم که روستاییان در حال کشاورزی هستند و در دلم به این تولیدکنندگان درود می فرستم. در طول این مسیر، روستای «بگود» را می بینم که گفته می شود یک دهه قبل به این روستای چهار خانواری هم با دستور رئیس جمهور  برق رسانی شده تا فانوس شان به لامپ تبدیل شود. پس از طی بیش از 25کیلومتر از جاده ورودی فین، تابلوی کوچک «خورخورست» را می بینم که گویا تابلوی بزرگ را چند مرتبه دزدیده اند. در دوطرف جاده لوله های کوچک در دل زمین توجهم را جلب می کند که مرتضی عوض زاده عضو هیئت امنای مسجد مهدی آباد خورخورست می گوید: در این لوله‌ها، پرچم های عزاداری ماه محرم و پرچم کشور و... نصب می شوند.  با توجه به اینکه حدود یک کیلومتر جاده خاکی است و علی رغم زیرسازی آن تا مسجد، بدون آسفالت باقی مانده است. این روستای قدیمی باقدمت بیش از ۳۵۰ سال فاقد دهیاری و شورای اسلامی می باشد که طرح هادی هم در آن اجرا نشده است. به دلیل خشکسالی و بی توجهی مسئولان و عدم حمایت از روستاییان، دو دهه قبل بخش زیادی از جمعیت آن به روستاهای اطراف و یا حاشیه شهر بندرعباس مهاجرت کرده اند. البته همان زمان نیز جمعیت باقی مانده، بخاطر خشکسالی درخواست حفر چاه را می دهند که بعد از پیگیری های زیاد مجوز را دریافت می کنند. در سال ۸۰ شرکت آب منطقه ای به اهالی اعلام می کند که اعتبار جهت اجرای پروژه را ندارد و به همین دلیل ساکنان روستا هزینه های اجرای این طرح را در چندین مرحله جمع آوری می کنند تاچاه حفر شود و به آب شرب وکشاورزی برسند که بخش زیادی از فاکتورهای هزینه شده را هم هنوز دارند. برخی از ساکنان گوسفند و طلاهای زن و بچه خود را فروختند تا بتوانند جاده دسترسی به محل حفر چاه را پرداخت و پمپ را نصب کنند و بدلیل مشکلات تامین گازوئیل، درخواست برقی کردن چاه را می دهند که بازهم می شنوند که دولت اعتباری ندارد و بازهم روستاییان دست به جیب می شوند به این امید که بتوانند از آب چاه برای شرب و کشاورزی استفاده کنند؛ اما آب این چاه به دلیل شوری برای شرب مناسب نبوده و فقط برای شستشو و حمام و دام و... و ساعاتی هم به برخی کشاورزان جهت کشاورزی اجازه مصرف داده شد.


  قصه پرغصه کشاورزان
  از چند ماه قبل به روستاییان اعلام شده اجازه ندارند از آب چاه برای کشاورزی استفاده کنند و می خواهند آب این چاه را به معدن سنگ آهن رضوان که اواخر مردادماه امسال باحضور مسئولان کشوری و استانی به بهره برداری رسید، در ۱۱ کیلومتری این روستا منتقل کنند. از مدتی قبل آنطور که اهالی می گویند مسئولان معدن نیز در حال بازگشایی مسیراز دل کوه‌ها جهت حفاری و انتقال آب  چاه روستا به معدن هستند که در مسیر احداث جاده از زمین های برخی از  روستاییان نیز عبور کردند که یک کیلومتر نیز وارد زمین‌های یکی از اهالی روستای خورخورست شدند. با شکایت وی در حال حاضر روند اجرای این پروژه متوقف شده است.
  اهالی این روستا آب شرب شان را مجبورند از روستاهای دیگر و یا شهر بندرعباس تامین کنند و با دبه آب ببرند. بخشی از آب کشاورزی را از دو چشمه روستا تامین می کنند و بخشی دیگر نیز از آب چاه که خودشان هزینه حفاری را پرداخته‌اند، تامین می شد.وقتی به آنها گفته می شود که نمی توانند از آب چاه استفاده کنند و علی رغم اینکه هزینه زیادی را صرف لوله گذاری از چاه تا مزارع کشاورزی  و احداث این چاه کرده اند؛ بسیاری از آنها در سال جاری نتوانستند کشاورزی کنند. این در حالیست که سال‌های گذشته کارگران زیادی از روستاهای اطراف و مناطق دیگر به این روستا برای کشاورزی می آمدند که با این وضعیت هیچ کارگری حاضر نشده بدلیل اعلام قطع آب به این روستا بیاید و نتوانستند مانند سال‌های گذشته کشاورزی کنند.
  زمین های این روستا پتانسیل مناسبی برای کشت گوجه، بادمجان و نخیلات و سیر و پیاز و مرکبات و حتی نخل پیارم و...دارد و می توان دامداری در آن انجام داد. در چندماه اخیر فقط روزی ۲ ساعت آب جهت شستشو از این چاه به اهالی داده می شود و یکی دو هفته قبل هم چاه را چند روز پلمپ کرده اند تا روستاییان رضایت دهند آب به معدن منتقل شود که با پیگیری های بسیار و تحمل رنج زیاد اهالی، پلمپ پمپ چاه باز می شود. البته برای استفاده آب چاه توسط روستاییان برای کشاورزی، جلسات مختلفی در این خصوص برگزار شده است و آخرین جلسه نیز در اوایل ماه جاری در استانداری بوده که نمایندگانی از سازمان صنعت معدن و تجارت، آب منطقه ای، بخشداری و استانداری و نماینده اهالی روستا حضور داشته‌اند که گویا همگان اذعان داشته اند چاه با مشارکت اهالی احداث شده است و برداشت زیاد آب بر روی چشمه ها اثرگذار خواهد بود.آنگونه که اهالی عنوان می‌کنند، استحصال آب از چاه برای معدن باعث خواهد شد که آب چشمه ها کاهش یابد و یا خشک شده و کشاورزی در این منطقه را تهدید کند. اهالی که درحال حاضر در خانه های احداثی بنیاد مسکن ساکن هستند و چند سال قبل تجمیع شده اند، از مسئولان انتظار دارند که اجازه ندهند حق شان در برداشت آب از این چاه ضایع شود و آنها مانند گذشته بتوانند از آب چاه برای کشاورزی استفاده کنند. آنها نامه‌هایی را نشان می دهند که در این خصوص پیگیری‌های لازم را داشتند، اما نتیجه ای نداشته است. یکی از ساکنان روستا می‌گوید با احداث معدن محیط زیست و حیواناتی مانند کبک، بز کوهی، میش، خرگوش، خارپشت و.. که در این منطقه زندگی می‌کنند نیز در معرض خطر قرار داده و احداث جاده از معدن به سمت چاه باعث شده است که درختان در این مسیر نیز از بین بروند. روستاییان می گویند این معدن با حضور استاندار افتتاح شد و از استاندار انتظار داریم که به خواسته‌های اهالی نیز در این بخش توجه کنند تا حق آنها ضایع نشود. یکی از اهالی می‌گوید که معدن داران می توانند چاهی را کنارمعدن حفرنمایند، نه اینکه با هزینه کردن برای انتقال آب از چاهی که باهزینه روستاییان اجرایی شده است، حق اهالی را ضایع کند. اهالی باقدردانی از حمایت های امام جمعه فین و نماینده ولی فقیه در استان، انتظار دارند حق شان در بهره مندی از آب چاه و رونق کشاورزی و ایجاد اشتغال در این منطقه ضایع نشود.


   نگرانی پیرمرد روستایی
   دادخدا لشکری با بیش از ۷۰ سال سن که چندین نسل در این روستا زندگی کرده و در آغل گوسفندانش مشغول بررسی وضعیت آغل بود، نیز اولین دغدغه خود را احداث جاده جهت انتقال آب چاه روستا به معدن عنوان کرد که روستاییان را از دو جهت تهدید می کند. اول اینکه انتقال آب از چاه باعث محرومیت اهالی از آب چاه برای کشاورزی شده و از طرفی دیگر بیشتر زنان و دختران این روستا به چرای دام در اطراف روستا می‌پردازند که اگر این جاده احداث شود موجب ناامنی آنان و نوامیس شان خواهد شد. این پیرمرد روستایی از مسئولان می‌خواهد که جلوی اجرای پروژه را بگیرند تا آنها مانندگذشته بتوانند از آب چاه برای کشاورزی استفاده نمایند.


  دبستان روستا
  در این روستا دبستان خیام بصورت پنج پایه برای دانش‌آموزان وجود دارد که در یکی از خانه های ساخته شده توسط بنیاد مسکن متعلق به یکی از اهالی دایر می باشد و از طرفی دیگر دانش آموزان برای مقاطع بالاتر باید به فین یا بندرعباس بروند و یا این که ترک تحصیل کنند. مردم منطقه پریشان حال هستند و اضطراب دارند و بیشترشان با بغضی در گلو به بیان دغدغه های خودشان می پردازند. برخی که در گذشته در چندین هکتار زمین، کشاورزی کرده و برای چندین نفر شغل ایجاد کرده اند؛ اکنون مجبور شده به رضوان و روستاهای دیگر برای کشاورزی بروند و یا اینکه به حاشیه شهرها کوچ کنند و از حالت تولیدکننده به مصرف‌کننده درآیند. گویا برخی از کشاورزان روستا در برخی حوزه ها به عنوان کشاورز نمونه تجلیل شده اند، اما در حال حاضر مورد بی مهری قرار گرفته اند.


  مسجد 600 متری
  مسجد روستا با دوگنبد طلایی نیز از دو دهه قبل ساختش شروع و شش سال قبل افتتاح شده است. این مسجد بزرگ ۶۰۰ متری، پذیرای مردم از روستاهای اطراف جهت برگزاری مراسم می باشد. آشپزخانه ۲۱۰ متری روستا در کنار مسجد در حال ساخت است و در هفته های آینده مورد بهره‌برداری قرار می‌گیرد. تمام هزینه های این پروژه ها با خود یاری مردم روستا تامین شده است. یوسف عوض زاده مسئول اجرایی هیئت امنای مسجد حضرت ابوالفضل علیه السلام می گوید: بر اساس سرشماری سال ۹۵ این روستا ۲۱۶ خانوار در قالب ۷۱۹ نفرجمعیت دارد. برخی از اهالی به دلیل نبود امکانات مانند مرکز بهداشت، مدرسه مناسب و... از روستا رفته اند و اگر دغدغه آنها برطرف شود، بر می گردند. وی نامه هایی را مربوط حفرچاه در دو دهه اخیرنشانم می دهد که خودشان پیگیری و مشارکت کردند تا این چاه حفر شده است که در آن زمان بیش از دو میلیون و ۳۰۰ هزار تومان هرکدام از اهالی مشارکت مالی داشته اند.
  اما از اوایل امسال به آنها  گفته شده که از آب چاه نمی توانند استفاده کنند.  مسئولان در زمان افتتاح معدن اعلام کرده اند که برای ۳۹ نفر اشتغالزایی می شود که تعدادی از  افراد متخصص از خودشان هستند و تعدادی نیز از روستاهای اطراف می‌توانند در این معدن اشتغال داشته باشد؛ در صورتی که اگر روستاییان با آب چاه، کشاورزی داشته باشند، میزان اشتغال‌زایی آنها چندین برابر خواهد شد و برای صدها نفر می توانند شغل ایجاد کنند و از طرفی افزایش تولید محصول خواهند داشت. چرا باید آنها از حق قانونی خودشان محروم شوند؟! وی می گوید: از مسئولین می‌خواهیم اجازه ندهند حق مردم این روستا از بین برود. عوض زاده مدارکی را نشانم می‌دهد که در سال ۴۷ بیش از هزار و 400هکتار اراضی این منطقه  خریداری شده است، اما بخشی از اراضی را ملی اعلام کرده اند، گرچه که منابع طبیعی اعلام کرد که اگر طرح دعوا کنند، اراضی به آنها برگشت داده می شود. روستاییان نمی خواهند مجبور به مهاجرت شوند. آنها می‌خواهند در روستایشان بمانند و تولید کننده باشند؛ نه اینکه به بهانه احداث معدن چاه شان را از آنها بگیرند. در این منطقه سیر، یونجه و جو، صیفی جات با کیفیت که برخی از ارقام آن قابل رقابت در سطح کشورهستند تولید می شود و زمین‌های بکر و مستعد کشت دارد و می تواند برای ده ها نفر اشتغال‌زایی داشته باشند. با این طرح دولت، آنها املاک و اراضی و کشاورزی خود را از دست خواهند داد. اهالی می‌گویند دولت بجای ایجاد مشکل، از روستاییان حمایت کند. در حال حاضر مشکل تلفن همراه و ثابت را برطرف کند تا مردم مجبور نشوند برای تلفن زدن به برخی نقاط مرتفع و... بروند.


  یونجه فروش روستا
  علی زینلی که تابلوی یونجه فروشی اش را با عنوان یونجه‌فروشی  زینلی را در ورودی روستا دیدیم و سال ها در این منطقه کشت یونجه داشته و یونجه فروشی داشته است؛ نیز می گوید امسال که اعلام کردند نمی توانند از آب چاه استفاده کنند و مجبور شده است به روستای دیگر برود و ۱۴ هکتار زمین را اجاره کند و گوجه، بادمجان و فلفل و... بکارد.
  کربلایی سلیمان عوض زاده نیز یکی از کشاورزان نمونه و سیرکار معروف منطقه است که امسال دو هکتارسیرکاشته و می گوید: اگر آب چاه به معدن منتقل شود، چشمه های روستا خشک می‌شوند و آنها آبی برای کشت نخواهند داشت. در این منطقه یونجه هفت ساله ایرانشهری نیزمی کارند که بعد از کشت، در برداشت اول ۳۲ روز بعد از کشت، برداشت می شود و بعد از آن هر ۱۵ روز می توان برداشت کنند و آن را بفروشند و درآمد خوبی برای کشاورزان خواهد شد. اما با اعلام این که آب چاه را نمی توانند استفاده کنند، تهدید امنیتی و غذایی برای ساکنان ایجاد شده است.
  عیسی حسن جمال زاده یکی دیگر از روستاییان هم از وضعیت پیش آمده بسیار نگران است و می گوید با بی آبی نخل هایش خشک می شوند. برخی از اهالی روستا هم فرزندان تحصیل کرده دارندکه به عنوان راننده آژانس و... در شهر مشغول به کار هستند. اما فرزندانشان هم تمایل دارند که در روستا کشاورزی داشته باشند.


  لایروبی و ته زنی چشمه
  وقتی به کنار یکی از چشمه ها می رویم، برخی از روستاییان می‌گویند: اگر کنار چشمه با بیل مکانیکی حفاری، لایروبی و ته زنی شود و آب چشمه و در قالب های بتنی 80سانتی متری به مزارع وکشاورزی اهالی هدایت گردد، از هدر رفت آب جلوگیری می شود. البته آب چشمه برای کشاورزی های پایین دست هدایت می شود و کشاورزی بالادست بایستی از آب چاه بهره مند شوند. روستاییان این منطقه نیز معتقدند بایداز کشاورزان حمایت کنند تا در تولیدنقش آفرینی کنند.
  از سال ۸۰ دو ردیف لوله کشی از چاه برای شستشو بطول سه و نیم کیلومتر و برای کشاورزی به طول دو ونیم کیلومتر با صرف هزینه ای حدود 70میلیون تومان و سه ونیم کیلومتر برق‌رسانی توسط اهالی صورت گرفته است و چندین مرتبه کابل برق و... به سرقت رفته است.
  در حال حاضر به آنها می گویند نمی توانند از آب چاهی که خودشان هزینه کرده اند، استفاده کنند. چاه حفاری شده ۹۰ متر بالاتر از چشمه هاست و اگر آب چاه به معدن منتقل شود، چشمه خشک می‌شود. چشمه های که یکی 260متر و دیگر300متر  با این چاه نیز فاصله دارند و عمق چاه هم ۱۱۴ متر می‌باشد. در این منطقه معدن آهک، سیمان و معدن جهت احداث کارخانه آجرپزی وجود دارد و ظرفیت اشتغال زایی برای اهالی منطقه با تشکیل تعاونی وجود دارد که برخی از اهالی پیگیرند تا این موضوع محقق شود.  گودال هایی در کنار چاه برای کاشت مرکبات حفاری شده است.  اهالی روستا می گویند: چرا به اهالی پروانه بهره‌برداری از این چاه داده نمی شود تا بتوانند تسهیلات بانکی هم دریافت کنند؟ درحالی که گفته می‌شود آب چاه آهکی است و برای کشاورزی مناسب نیست که با همین آب، سال‌ها کشاورزی و محصول برداشت شده است. از سینه کش کوه ها که بالا می رویم مناطقی را می‌بینم که جهت راه اندازی گلخانه آماده سازی شده است. ظرفیت مناسبی برای کشت محصولات سیر و پیاز و صیفی‌جات غده‌ای و... در این منطقه به وفور وجود دارد.
ظرفیت آبدهی چاه 39.4 لیتر برثانیه است و آنطور که گفته  می شود میزان نیاز آب ۵۰ لیتر بر ثانیه است. در زمان بارندگی شوری و ای سی آب چاه از ۵۰۰۰ به ۱۸۰۰ تا ۲۴۰۰ کاهش می یابد.


  خانه های قدیمی
  در میان کوهها و دره ها خانه هایی را می بینم که متعلق به حدود یک قرن قبل می‌باشد و مربوط به پدران و پدربزرگ‌های اهالی است که پس از جابجایی از این منطقه و رفتن به  نقطه دیگر و محل تجمع،  خانه ها بلا استفاده ماندند و برخی‌ها از چوب سقف آنها برای ذغال استفاده کردند و سنگ های برخی از خانه را هم بردند که بخشی از دیوارها هنوز مستحکم و پابرجا باقی مانده اند و این خانه ها را با خانه های شهری امروزی مقایسه می کنم که بعد از چند سال شکاف بر می‌دارند و فرو می ریزند.
  حسن عوض زاده نیز از بلاتکلیفی مردم روستا می‌گوید و صرف هزینه هایی برای کشت نخیلات و کشاورزی و تصمیمی که داشته است برای پرورش شترمرغ و حالا که به آنها گفته شده که از آب چاه نمی توانند استفاده کنند؛ تمام برنامه ها نقش برآب شده است. وی  نیز از مسئولان می‌خواهد که تدبیری برای آب کشاورزی روستاییان بیندیشند تا این تعداد باقیمانده‌های روستا نیز مجبور به مهاجرت و کوچ نشوند و روستا خالی از سکنه نگردد. اگر آنها بتوانند کشاورزی کنند و حتی محصول نخل پیارم بکارند، به ازای هر نفر نخل بیش از سه میلیون تومان می‌توانند درآمد داشته باشند. اگر آب داشته باشند، روستا خالی از سکنه نمی شود و آنها تولید کننده خواهند ماند و مصرف‌کننده نخواهند بود و به شهر نمی روند و برای خود، فرزندان و دیگران هم می تواند اشتغالزایی کنند. آن ها بغض فرو خفته را در گلو نگه داشته‌اند و منتظر اقدام مسئولان برای رفع مشکل شان هستند. آنها می خواهند که جاده خاکی روستا هم آسفالت شود؛ زیرا در زمان بارندگی که جاده روستا و کوچه ها پر از گل شده، مجبورند خودروی خود را در ورودی روستا گذاشته و به سختی از تپه ها و... وارد روستا شوند و چند صد متر را با پای پیاده بروند. در صورتی که اگر جاده زیرسازی شده آسفالت شود، رهگذران و اهالی این روستا می توانند به راحتی به مسجد هم رفت و آمد کرده و محصولاتشان را منتقل کنند. بیشتر فامیل‌های این منطقه عوض زاده و زینلی است که یکی از اهالی در خصوص وجه تسمیه این روستا می گوید: در گذشته درخت نخلی در خور بصورت خودرو رشد کرده است و آنها  به درخت خودرو، خورست می گویند و این روستا نیز خور خورست نامگذاری شده است. در این روستا فرهنگ مشارکت همچنان جاریست و اهالی در امور خیر بصورت گسترده مشارکت می‌کنند. آنها از مسئولان می خواهند که اجازه دهند از آب چاه برای کشاورزی استفاده کنند و کشت و زرع داشته باشند تا برای فرزندانشان اشتغال ایجاد شود و جوانان تحصیل‌کرده شان راهی شهر نشوند و  به مشاغل کاذب روی نیاورند و در روستا اشتغال داشته باشند و همچنان تولید کننده بمانند. در زمان برگشت از دوراهی فین به بندرعباس متوجه جاده‌های پینه بسته شدم که نیاز به روکش داشته‌اند. ترافیک در ایست بازرسی شهید میرزایی بخصوص برای خودروهای سنگین و تریلرها همچنان وجود دارد. از یک طرف در شب قبلش بنزین سهمیه بندی شده بود و دولت از  سهمیه بندی سوخت و لزوم صرفه جویی می گوید و از آن طرف میلیون‌ها لیتر سوخت در ترافیک هدر می رود و وقت زیادی در این ترافیک برباد می رود.

  چاه آهكي خورخورست
مدیرعامل شرکت سهامی آب منطقه ای هرمزگان در این خصوص اظهار داشت : اين چاه جهت تامين مصارف شرب اهالي منطقه توسط شركت آب منطقه اي هرمزگان و از اعتبارات استاني حفاري شده كه پس ازحفر چاه مذكور از نظر كيفي بررسي شده و كيفيت آن مناسب شرب نيست. عده‌اي از اهالي جهت مصارف آب غير شرب روستا (بهداشتي وفضاي سبز) استفاده نموده اند.هوشنگ ملایی افزود: از آنجایي كه پروانه بهره برداري به نام شركت آب منطقه اي مي باشد ، هرگونه برداشتي بايد با هماهنگي اين شركت باشد و به اهالي اعلام گرديده تا نسبت به اعلام جمعيت به منظور برآورد نياز آبي اقدام نمايند.اراضي كشاورزي از طريق چشمه موجود در منطقه تامين آب مي گردد و اعلام گرديده تا اراضي تحت شرب چشمه را مشخص و ليست بهره برداران را ارائه نمايندكه در اين شركت پروانه بهره برداري تاكنون براي آب چشمه به ثبت نرسيده است .
  ملایی گفت: آبدهي چاه به علت كيفيت نامناسب جهت شرب،صرفاً جهت مصارف بهداشت و فضاي سبز و صنعت قابل استفاده است و اولويت با اهالي منطقه و سپس طرح هاي صنعتي موجود در منطقه از جمله معدن آهن رضوان است.
  وی خاطرنشان کرد: تامين آب معدن از طريق مختلف از جمله خريد چاه در رضوان،خط انتقال و ساير منابع ديده شده و بخش كمي ازآب چاه موجود در نظر گرفته شده است.
  مدیرعامل شرکت سهامی آب منطقه ای هرمزگان تصریح کرد: قطعا بهره برداري مناسب ازچاه هيچ آسيبي به منابع آب منطقه نخواهد داشت و روستايي كه در حال حاضر عملاً خالي از سكنه شده و براساس اعلام مرکز آمار ایران هفت خانوار در این روستا سکونت دائمی دارند و حتي شهرك طراحي شده توسط بنياد مسكن هم اجرا نشده است، با قانونمند نمودن بهره‌برداري و مشخص كردن سهم هر بخش ،باعث رونق و توسعه روستا خواهد شد.وی افزود: در صورتي كه بهره برداري آب در حد مجاز مي باشد، هيچگونه خسارتي در پي نخواهد داشت و هرگونه كاهش آبدهي احتمالي چشمه توسط شركت آب منطقه اي از محل همين چاه جبران خواهد شد.
  ملایی میزان آب مورد نیاز معدن آهن رضوان را 30لیتر بر ثانیه اعلام کرد وافزود: حداکثر 50 درصد آب مورد نیازمعدن از این چاه استفاده می شود. مدیرعامل شرکت آب منطقه ای هرمزگان گفت: تاکنون هیچگونه هزینه ای بابت آب از زمان حفر چاه از روستاییان اخذ نشده است و کشاورزی فقط بایستی با آب چشمه صورت گیرد و آب چاه های آهکی فقط برای شرب و فضای سبزخانگی و... قابل استفاده است و استفاده از آب چاه آهکی برای کشاورزی تخلف و غیرقانونی محسوب می شود.
  وی افزود: البته این سنگ معدن چاهی را در دشت رضوان خریداری کرده که به آنها اجازه برداشت نداده ایم تا دشت رضوان به سرنوشت دشت کهورستان دچار نشود واز منابعی دیگر، مابقی آب موردنیاز معدن تامین شود.

علی زارعی / دریا