دریا نیوز







تکیه بر دیوارهای پوشالی زیر پوست شهر/آموختن الفبای اعتیاد به فرزندان در قلب تاریک شهر

دریا نیوز: مقصد اول مان کوچه هایی در خیابانی است که کوچه هایش نامگذاری نشده اند و مسجدی معروف به مسجدعبدا... کریم در این خیابان است. به چند کوچه شمالی مسجد که می روم، از دیدن آن صحنه ها توان راه رفتن ندارم و پایم سنگین می شود

، 14:39   /   کد خبر: 33978   /   تعداد بازدید: 533


دریا نیوز: مقصد اول مان کوچه هایی در خیابانی است که کوچه هایش نامگذاری نشده اند و مسجدی معروف به مسجدعبدا... کریم در این خیابان است. به چند کوچه شمالی مسجد که می روم، از دیدن آن صحنه ها توان راه رفتن ندارم و پایم سنگین می شود. کودکان پنج شش ساله هم به همراه پدر و مادرشان آمده اند و نظاره گر تزریق و استعمال موادمخدر هستند و شاید بتوان گفت برای این کودکان بی گناه، کلاس آموزشی برگزار شده است. دست کودکی در دستان مادرش است و وارد کوچه می شود و به جمع زنان و مردانی می پیوندد که در این کوچه نشسته اند و خمارند و در حال تزریق و استعمال مواد خانمان سوزی هستند که هستی و نیستی شان را بر باد داده است.

لحظه ای از دیدن این صحنه ها، چشمم به تاریکی می رود و توان حرکت ندارم. می ایستم و میخکوب می شوم. با خودم می گویم مگر این کودکان چه تقصیری دارند که باید شاهد این صحنه باشند. معصومیت را در چشمان دخترکان و پسرکانی می تواند دید که با الفبای این مواد و آلاتش آشنایی ندارند و گویا این مادران و پدران قصد آموختن الفبای اعتیاد را به فرزندان شان دارند. وقتی از برخی مادران می شنوم که برخی کودکان چهارساله تا هشت ساله نیز با مواد آشنایی دارند و انواع و اقسام مواد سنتی و صنعتی را می شناسند؛ باورم نمی شود. اما این هم واقعیت تلخی است که وجود دارد. کودکانی که در خانه و کوچه شاهد انواع این مواد هستند و استعمالش را نظاره گر هستند و برخی هم دوست دارند آنرا تجربه کنند و در بازی کردن های شان ادای معتادان را درمی آورند و چند صباحی نمی گذرد که برخی از آنها بصورت واقعی در دام اعتیاد گرفتار می شوند.

مادری می گوید نمی دانم فرزندم چه سرنوشتی را خواهد داشت؟ پدرش در نشست و برخاست با دوستانش گرفتار اعتیاد شد و خانه مان چندسالی است که پاتوق دوستانش شده است. با هم که دعوا می کنیم، تا چند روز به داخل کوچه های محله می روند و چند صباحی دیگر برمی گردند و روز از نو و روزی از نو. دو فرزند دختر و پسر دارم و از آینده تاریک شان می ترسم و هیچکس هم به فریادمان نمی رسد.ای کاش معتادان را جمع می کردند و می بردند و ترک شان می دادند. وسایل خانه مان را برده و فروخته و خرج مواد کرده و درآمدی نداریم.

یکی دیگر از ساکنان می گوید: آیا مسئولان خودشان حاضرند در چنین شرایطی زندگی کنند که هیچ اقدامی برای این محله انجام نمی دهند؟ آیا مسئولان فقط وظیفه دارند به مکان های شیک و لوکس بروند و حتی به خودشان زحمت نمی دهند از مناطق حاشیه ای و بافت های فرسوده بازدید کنند. مگر نمی گویند این انقلاب به پابرهنگان و محرومان تعلق دارد؛ پس چرا در عمل برخلاف این شعارهای زیبا عمل می کنند؟ مگر محرومان حق زندگی در شرایط ایده آل را ندارند؟ مگر فرزندان ما نباید مانند کودکان سایر مناطق از اماکن تفریحی، فرهنگی ، ورزشی و... بهره مند شوند و چرا باید استعدادهای شان در بخش های مختلف سوخت شود؟ چرا مسئولان همانگونه که برای آینده فرزندان خودشان برنامه ریزی می کنند، اندکی برای فرزندان این جامعه که مسئولیت شان برعهده آنان است برنامه ریزی و اقدام نمی کنند؟

تجربه های تلخ کودکان

بیشتر می اندیشم که به راستی چه تعداد از این کودکان، با دیدن این صحنه ها، تلاش خواهند کرد این صحنه ها را خودشان تجربه کنند و در دام اعتیاد بیفتند؟ شاید هم برخی از جوانانی هم که در این کوچه ها و در این پاتوق های 20 و 30 نفره مختلط زن و مرد حضور دارند، خودشان هم قربانی پدران و مادرانی بوده اند که در کودکی به این پاتوق ها آمده اند. اما گویا کسی درس عبرت نگرفته و بیشتر نقش الگویی را بازی کرده اند. الگویی با آینده ای تلخ و شاید راهی بی بازگشت برای خیلی ها. چند روز دیگر از این کوچه ها گذر می کنم و گاهی می بینم موتورسواران نیروی انتظامی هم دراین کوچه ها گشت دارند؛ اما نمی دانم چرا دوباره همان صحنه ها تکرار می شود؟ فورا یادم می آید که گهگاهی از کلام مسئولان نیروی انتظامی شنیده ام که برای پاکسازی چنین محلاتی، عزم تمام دستگاه را می طلبد تا جمع آوری معتادان و پاکسازی ها منجر به بازگشت شان نشود.

برخی از جوانانی هم دیده می شود که در کوچه ها و خیابان های محله پیاده و سواره درحال گشت و گذار هستند و گفته می شود، اینها فروشنده و ساقی هستند و حواس شان به همه چیز است تا اگر نیروی انتظامی وارد محله شد، به همدیگر خبر دهند تا به پناهگاه شان در کوچه ها و خانه ها بروند و یا از آن منطقه دور شوند.

پشت مسجد سقاخانه ابوالفضل (ع) هم کوچه ای است که دهها معتاد زن و مرد در آن با خاطری آسوده بساط می کنند و حتی خادمه این مسجد از مزاحمت هایی می گوید که برخی از موادفروشان ایجاد می کنند و قرص های شان را در پنجره خانه و مسجد شان می گذارند و بارها با پلیس تماس گرفته اند و اقدام نشده است. اگر این کوچه و برخی کوچه های دیگر که اکنون به پاتوق معتادان، موادفروشان، مشروب فروشان و سارقان تبدیل شده است، مسدود شوند، شاید که این پاتوق ها کمتر شود.

برخی از ساکنان هم که اهل دود و دم و فروش مواد و مشروب هم نیستند و پیگیری های شان برای ساماندهی وضعیت محله بی نتیجه مانده و مایوس شده اند هم از مسئولان می خواهند این محله قدیمی بندرعباس را ببینند و یک ایستگاه پلیس در محله راه اندازی شود. برخی می گویند تا یکی دو دهه قبل وضعیت محله اینگونه نبود و بی توجهی هایی که نسبت به محله آیت ا... غفاری شده است، باعث گردیده این محله امنیت کاملی برای معتادانی داشته باشد که حتی بیشترشان از سایر مناطق کشور به اینجا می آیند. روز به روز بر تعدادشان افزوده می شود و مسئولان هم بجای جمع آوری کردن آنها، حتی برای شان چندین خوابگاه و... راه اندازی کرده اند تا به آنها خوش بگذرد و تعدادشان بیشتر شود.

یکی از ساکنان می گوید زن و دخترم چرا باید مجبور شود از میان کوچه هایی بگذرند که معتادان نشسته اند و در برخی از کوچه ها هم سرنگ های شان را می ریزند؟ ضامن امنیت و سلامت مان کیست؟ چرا کسانی که توانایی مهاجرت از این محله را ندارند محکوم هستند که در چنین شرایطی زندگی کنند؟ برخی از ساکنان چندین نسل در این محله قدیمی زندگی کرده اند و در آن زمان چنین خبرهایی نبود. برخی از مسئولان استان نیز در همین محله بزرگ شده اند؛ اما اینکه چرا محله را در میان معتادان و مواد فروشان و مشروب فروشان رها کرده اند، جای تامل است؟ در این محله خانواده های آبرومند و شهید و جانباز و دومین شهید مدافع حرم از استان هرمزگان یعنی شهید خلیل تختی نژاد زندگی کرده و انتظار توجه بیشتر را به این منطقه دارند و به هیچ وجه قابل قبول نیست که حتی استاندار به همراه مسئولان مربوطه از این محله بازدید نمی کنند تا برای رفع مشکلاتش چاره اندیشی کنند.

لاین بندی و روشنایی کوچه ها

چرا کوچه های محله لاین بندی نمی شود تا گشت زنی نیروی انتظامی با خودرو و حضور آمبولانس و آتش نشانی راحت تر باشد. کوچه های تنگ و تاریک باعث افزایش بزه و خلاف در محله شده است. حتی اگر اداره برق هم کوچه های تاریک را روشن می کرد، وضعیت بهتر و امنیت افزایش می یافت. چرا حتی برای روشنایی محله و کوچه ها اقدام نمی شود؟بارها با اداره برق تماس گرفته ایم، اما اقدامی نشده است.

برخی دیگر از ساکنان با انتقاد شدید و اظهار گلایه از بی تفاوتی متولیان شهر و استان و حتی کشور نسبت به اینگونه مناطق، خواستار پاسخگویی مسئولان مربوطه نسبت به عملکردشان در این حوزه هستند. بگویند چه کاری برای ساکنان محروم این محله انجام داده اند.حتی نهادهای حمایتی نیز چندان به خانواده های تحت پوشش شان رسیدگی نمی کنند.

آنها عنوان می کنند مگر رفع مشکلات این مناطق برای دولت غیرممکن است و یا اینکه عزمی در این حوزه وجود ندارد و نمی خواهند معضلات و آسیب های اجتماعی این مناطق برطرف شود؟

اخذ سند

برخی دیگر از ساکنان هم نسبت به هزینه های بالای اخذ سند ناراضی هستند و عنوان می کنند همین موضوع باعث شده که ساکنان محروم این محله نتوانند برای املاک فرسوده شان سند بگیرند و املاک فاقد سند هم از تسهیلات نوسازی محروم هستند و نیاز است استانداری برای رفع این مشکل در این محله و مناطق مشابه چاره اندیشی کند تا نوسازی بافت های فرسوده با مشارکت ساکنان و حتی سرمایه گذاران سرعت گیرد. مشخص نیست چرا پس از گذشت سال ها، گره های این کلاف در استان باز نمی شود و اقدام مناسبی هم صورت نمی گیرد؟ دراین محله تکریم معتادان و موادفروشان بنظر می رسد بیشتر از ساکنان باشد. اگر تعدادی پارک، زمین ورزشی، اماکن آموزشی و... در محله وجود داشت و ساکنان بهره مند می شدند، شاید نوجوانان و جوانان هم اوقات شان را در این اماکن می گذراندند و کمتر در باتلاق آسیب ها و اعتیاد و... غرق می شدند. آیا واقعا هیچ دستگاهی در این بخش مسئولیت ندارد؟ اگر دارند، پس چرا اقدام شایسته و بایسته ای انجام نمی دهند؟

یکی دیگر از ساکنان می گوید بنطر می رسد برخی می خواهند وضعیت این محله هیچ تغییری نکند و اقدامی صورت نگیرد که دراین حوزه اقدامی صورت نگرفته است. به راستی چه کسانی از تداوم این وضعیت سود می برد که اقدامی نمی شود؟ آیا مافیا ورانتی در این حوزه هم وجود دارد؟ من که مرتب اخبار رسانه ها را دنبال می کنم، بارها در خبرگزاری ها، روزنامه ها، صداوسیما و... در مورد این محله نوشته شده و پخش شده است و زمانی که خانه های فرسوده در بارندگی فروردین هم خراب شدند که بیشتر این اخبار منتشر شد، اما نمی دانم مسئولان اخبار را دنبال نمی کنند و یا چندان برای شان مهم نیست که در زیر پوست شهر در شهناز چه می گذرد؟ یا شاید فکر می کنند ساکنان چنین مناطقی شایسته خدمات بهتر نیستند و بایستی بدترین شرایط را تحمل کنند و اقدامی برای شان صورت نگیرد. وی به حضورش در یکی از ادارات درخصوص این محله اشاره می کند که پیگیری هایش بی نتیجه مانده و از یکی از کارکنان می شنود که خدمات مناسبی دراین محله داده نمی شود تا خانه های فرسوده هم تخریب شوند و اهالی مجبور شوند این محله را تخلیه کنند. واقعا این چه دیدگاهی است که برخی ها دارند؟ این اجحاف است در حق مردم این محله که با این شرایط سخت زندگی می کنند و هیچکس هم حاضر نیست برای رفع مشکلات شان اقدامی انجام دهند و محکوم به زندگی در شرایط سخت در خانه های فرسوده و در میان معتادان و موادفروشان و مشروب فروشان هستند.

آیا استانداری، فرمانداری، نیروی انتظامی، شهرداری، شورای شهر، بهزیستی، کمیته امداد، فنی وحرفه ای، برق و.... به وظایف شان در این محله عمل کرده اند؟

حجت الاسلام "غلامعباس یارالهی" امام جماعت مسجد صاحب الزمان(عج) محله آیت ا... غفاری بندرعباس و مسئول قرارگاه طرح تحول این محله نیز از پیگیری جهت تعیین تکلیف اخذ سند املاک فاقد سند محله، بازگشایی معابر و خیابان کشی، تامین روشنایی محله، تاسیس مرکز نیکوکاری محله جهت حمایت از خانواده های بی بضاعت(درماه مبارک رمضان به 50خانواده کمک شد)، برگزاری دوره هایی در حوزه خانواده با حضور کارشناس خانواده و... به عنوان بخشی از اقدامات این قرارگاه نام برد و افزود: در حال حاضر نیز قرار شده است رئیس و برخی از اعضای شورای شهر بندرعباس با معتمدین محله جلسه داشته باشند تا نکته نظرات معتمدین را در حوزه های مختلف از جمله اخذ سند و... بشنوند و در مصوبات شان در این حوزه مورد توجه قرار دهند.

وی افزود: رفع مشکلات مربوط به وجود معتادان و موادفروشان و مشروب فروشان نیازمند برخورد قاطع دستگاه قضایی و نیروی انتظامی است تا دوباره به محله برنگردند و از طرفی می توان از ظرفیت بسیج هم در این حوزه بهره برد.

یارالهی گفت: اگر مشکلات برطرف شود، آنگاه راحت تر می توان برنامه های فرهنگی را اجرا کرد و بازدهی بیشتری نیز دارد.

مسئول قرارگاه طرح تحول محله شهناز با اظهار تاسف از عرضه و مصرف مواد و مشروب در محله برای مردم و مسئولان گفت: انتظار داریم دستگاه های متولی اقدامات متناسب را داشته باشند و ارتباط بیشتری بین معتمدین محله و نیروی انتظامی برای برخورد با خلافکاران وجود داشته باشد.

وی گفت: انتظار داریم استاندار و فرماندار و... از محله بازدید میدانی داشته باشند و وضعیت را از نزدیک ببینند و نظرات معتمدین و ساکنان را هم در حوزه های مختلف بشنوند.

به گفته یارالهی به زودی نیز دوره های آموزشی نظیر خیاطی، شیرینی پزی، بسته بندی جعبه و... را با همکاری مرکز جامع خانواده جبهه فرهنگی انقلاب اسلامی استان برای بانوان محله برگزار می کنیم.

در انتظار مسئولان

مردم محله قدیمی شهناز همچنان منتظرند ببینند آیا مسئولان نسخه ای شفابخش را برای این محله خواهند پیچید و یا اینکه همچنان پرونده این محله در بایگانی باقی خواهد ماند و قصد ندارند اقدامی اساسی برای رفع مشکلات و چالش های این محله را داشته باشند؟

علی زارعی/دریا