دریا نیوز







نارضایتی بیماران و کمبود پزشک و پرستار درهرمزگان

دریا نیوز: ورودی اورژانس و قسمت "تریاژ" بیمارستان، بیماران معاینه و خلاصه وضعیتی از آنان اخذ می شود و به اورژانس و بخش های مختلف معرفی شود تا خدمات درمانی دریافت کنند

، 10:07   /   کد خبر: 33238   /   تعداد بازدید: 60


دریانیوز: ورودی اورژانس و قسمت "تریاژ" بیمارستان، بیماران معاینه و خلاصه وضعیتی از آنان اخذ می شود و به اورژانس و بخش های مختلف معرفی شودتا خدمات درمانی دریافت کنند.

بیماری روی تخت را آوردند که توانایی نشستن روی صندلی را هم نداشت و فشارخونش را روی تخت گرفتند ومانیتوری که بالای سربیمار بود، وضعیت قلب بیمار را نشان می داد. هنوز مراحل معاینه این بیمار تمام نشده بود که پیرمرد بیماری را آوردند که پرستاری که در تریاژ بود، اول به همراهش گفت بایدببرید درمانگاه بیمارستان و وقتی که دید پیرمرد حتی توانایی راه رفتن راهم ندارد واظهار درد در قسمت های مختلف بدن دارد، رضایت داد که همانجا پزشک بیمار راببیند و گفت منتظر بنشینید. هنوز بیمار اول و دوم به اورژانس معرفی نشده اند که زنی با دردی که مشخص نبود از آپاندیسیت است یا دردی دیگر را که روی تخت خوابانده بودند، آوردند و از درد فریاد می زد وبایستی منتظر می ماند که دو نفر اول پذیرش شوند که این وضعیت نشان می داد در این واحد نیاز است پزشک وپرستاران بیشتری برای پذیرش بیماران حضور داشته باشند تا معطلی بیماران کمتر شود و از طرفی بیمارانی که درد بیشتری دارند، زودتر پذیرش شوند.

در اورژانس هم که بسیار شلوغ است و جای خالی چندانی برای ورود تخت جدید بیمار وجود ندارد و هرگاه بیماری را با تخت می آورند، مجبور می شوند صندلی وچهارپایه بین تخت ها که همراه بیماران نشسته اند رابردارند تا تخت های بیماران را به همدیگر نزدیک ترکنند و بچسبانند تا جا برای تخت بیمار دیگری باز شود. بیمارانی هستند که مدت زمان زیادی منتظرند تا پزشک ویا پرستاری بیاید و وضعیتش را بررسی کنند.

بنظر می رسد تعداد پرسنل متناسب با نیاز نیست وبه همین دلیل زمان زیادی می گذرد تا پزشک بر بالین بیمار بیاید. مردی همراه دختر و همسرش  که بانشانه های درد در قفسه سینه مراجعه کرده است وقلب و قفسه سینه خود را ماساژ می داد و بر روی تخت خوابانده شد و گویا بدون سابقه قبلی و به یکباره قلبش درد گرفته و به بیمارستان مراجعه نموده است و حال منتظرحضور پزشک بر بالینش می باشند که مدتی می گذرد و پزشک نمی آید تا اینکه زن فریاد می زد وسروصدا می کند تا پزشک بیاید شوهرش راببیند و دراین هنگام پزشک می آید وبه خانم می گوید تا دخترش در کنار بیمار بماند و زن بیرون برود، وگرنه بیمار را نمی بیند وزن به ناچار از کنار همسر بیمارش می رود.

وضعیت این بیمارستان که تنهابیمارستان دولتی دانشگاهی شهر می باشد و بایستی بیماران این شهر وسایر شهرهای استان و حتی استان های همجوار را هم پذیرش کند، چندان رضایتبخش نیست.

حتی برخی سرویس های بهداشتی از وضعیت مناسبی برخوردار نیستند وحتی بسته نمی شوند وهمراه بیمار بایستی از پشت درب رابگیرد.

بیماری دیگر که از شب قبل دردشدیدی را درقفسه سینه دارد وظهر به بیمارستان مراجعه می کند وپس از گرفتن نوارقلب، رادیولوژی، تزریق سرم و... وبعد از گذشت چند ساعت وبدون اینکه این درد تسکین یابد، از بیمارستان ترخیص می شود و گویا مشخص نیست که آیا مراحل درمانی نباید تا تشخیص و درمان کامل ادامه داشته باشد؟ آیا اگر با بازگشت به خانه، حال بیمار بدتر شد، چه کسی پاسخگوست؟

بیماری دیگر که از بیمارستان میناب به بندرعباس منتقل شده و صورتش براثر تصادف دچار جراحات شده بود، به بخش اورژانس هدایت شد و منتظر حضور پزشک بر بالینش بود.

یکی از بیماران از نحوه پذیرش و تکریم در برخی از بیمارستان های کشور می گوید که قابل مقایسه با بندرعباس نیست و در بیمارستان های آنجا، امورات بیمار را پرستار، بیماربر و... انجام می دهند و دربندرعباس بخشی از امورات بایستی توسط همراهان بیمار انجام شود که نیاز است پرسنل مورد نیاز در بخش های مختلف تامین شود تا حقوق بیماران در هرمزگان محقق شود.

عکس ممنوع

یکی از قوانین نانوشته ای که دراین بیمارستان وجود دارد، ممنوع بودن عکس گرفتن از بیمار می باشد که بلافاصله نگهبان می آید و می گوید که عکس گرفتن در بیمارستان ممنوع است. وقتی علت را جویا می شوید،

 می گوید اینجا محیط اداری است و عکاسی ممنوع است. البته این پاسخ ودرخواست حذف عکس ها از تلفن باعث می شودکه برخی عکس ها را حذف کنند وگاهی هم بگومگو بین نگهبانان و برخی همراهان بیمار بالابگیرد. البته بیمارستان که محیط نظامی نیست که عکاسی ممنوع باشد ودر ادارات هم عکس گرفتن ممنوع نیست. دوم اینکه اطلاع رسانی نشده است وبایستی بر روی درب ودیوار بیمارستان بااستناد به قانون عنوان شود که عکاسی ممنوع است. سوم اینکه مگر عکس گرفتن از بیمار توسط همراه بیمار چه پیامدی دارد؟ حتی برخی ها عکس بیمارشان را درگروه های خانوادگی می گذرند واطلاع رسانی می کنند تا دیگران هم اطلاع داشته باشند وعیادت بیایند.

درمانگاه بیمارستان

برخی بیماران چندان خاطرات خوشی از این بیمارستان ودرمانگاهش ندارند. شهروندی می گوید: چند ماه پیش که مجبور شدم مادرم را به دلیل عفونت شدید "ریه" به بیمارستان ببرم، به مواردی برخوردم که لازم می دانم بیان کنم، نخست اینکه فضای فیزیکی برخی بخش ها به هیچ وجه مناسب نبود به عبارتی فاقد هرگونه شاخص های لازم یک فضای درمانی بود.

دیگر اینکه اتاق تزریقات به هرچیزی شبیه بود جز اینکه به مکانی مناسب برای تزریق آمپول و یا سرم به بیماران!!! مورد بعدی که تعجب من را چندبرابر کرد صف بیماران منتظر برای خالی شدن تخت و تزریق سرم بود که بعضا حالشان وخیم بود اما مجبور بودند علی رغم تحمل درد و رنج بیماری شان، درد کمبود تخت را هم به جان بخرند و صبوری کنند. خلاصه پس از ویزیت مادرم توسط دکتر شیفت، تشخیص دکتر این بود که مادرم حتما باید داروهایی را برای درمان ریه اش به همراه سرم تزریق کند، مادرم به محض ورود به اتاق تزریقات و مشاهده وضع موجود و همچنین مشاهده وضع نامناسب فضای فیزیکی بیمارستان راضی به حتی بستری سرپایی نمی شد ولی مجبور شدم مادرم را متقاعد کنم تا سرم را در اتاق تزریقات درمانگاه تزریق کند.

مدت کوتاهی از تزریق سرم گذشت که یکباره بوی فاضلاب، فضای محقر و نامناسب اتاق تزریقات را فراگرفت، این بو به حدی بد و غیرقابل تحمل بود که صدای اعتراض نه تنها بیماران بستری در اتاق تزریقات، بلکه دیگر بیماران درصف انتظار که خارج از اتاق بودند را نیز درآورد و وقتی علت آن را جویا شدیم، پرستار شیفت به همراهان بیماران دراتاق تزریقات گفت چه کسی شیر آب را بازکرد که بوی فاضلاب پخش شد؟ خب مگر همراهان بیمار کف دستشان را بو کرده بودند که نباید از شیر آب روشویی در اتاق تزریقات استفاده کنند؟ بیماران با مشکلات ریه باید در فضایی کاملا بهداشتی و مناسب تحت درمان قرار گیرند اما متاسفانه درمانگاه بیمارستان فاقد هرگونه استانداردهای بهداشتی است.

چند ماهی از این ماجرا گذشت تا اینکه یک شب خودم به دلیل دندان درد شدید و عفونت لثه گذرم به درمانگاه مزبور افتاد، پس از ویزیت، تشخیص دکتر شیفت، تزریق سرم و داروهایی برای ازبین بردن عفونت شدید لثه به همراه سرم بود.باز اتاق تزریقات و .... .حس خوبی نداشتم، حال بدی که دفعه قبل به خاطر بوی فاضلاب بهم دست داده بود یکباره بهم دست داد ولی دندان درد به حدی امانم را بریده بود که بی معطلی به اتاق تزریقات رفتم و سرم رو زدم، اما باز یکی از همراه بیماران ندانسته شیر آب را باز کردو قصه پخش شدن بوی فاضلاب در اتاق تزریقات و سالن درمانگاه تکرار شد. سوال من اینجاست، چرا علی رغم گذشت چندماه و اطلاع کادر درمانی درمانگاه از وضعیت استفاده از شیر آب و بوی فاضلاب، هنوز این مشکل به قوت خود پابرجا بود؟

کمبود پزشک و پرستار

اجرای طرح تحول سلامت نیز نتوانست مشکلات بهداشت ودرمان استان را برطرف نماید و حضور بیشتر بیماران به مراکز درمانی باعث شد که علی رغم تلاش های صورت گرفته توسط مسولان بهداشت و درمان استان، اما شیفت های پرسنل بیشتر وسنگین تر شود و استخدام های مورد نیاز هم در استان صورت نگرفت و کمبود امکانات و تجهیزات در مراکز بهداشتی درمانی و بخصوص شهرستان ها وجزایر بیشتر باشد و مردم از نبود آمبولانس دریایی در جزیره شهیدپرور هرمز گلایه مند شود و در سایر مناطق هم مشکلاتی وجود داشته باشد.

علی رغم بهبود وضعیت بیمارستان شهیدمحمدی بندرعباس نسبت به گذشته، اما کمبود پزشک و پرستار در این بیمارستان وسایربیمارستان های استان، باعث شده است که برخی بیماران از خدمات دریافتی چندان رضایتی نداشته باشند و پزشکان و پرستاران هم به دلیل شیفت های سنگین و پشت سرهم و خستگی نتوانند آنگونه که می خواهند خدمات درمانی ارائه نمایند. از طرفی تعویق در پرداخت کارانه و... هم گهگاهی باعث گلایه های این قشر می شود. این وضعیت کمبود نیروی انسانی باعث می شود که پرستاران حتی در زمانی که با مشکلی مواجه شده ویابیمار می شوند هم در بیشتر مواقع نمی توانند از مرخصی استفاده نمایند و حتی گاهی برخی بامشکلات خانوادگی، جسمی و روحی بدلیل استراحت نداشتن و شیفت های طولانی وبدون استراحت مواجه می شوند. برخی مجبور می شوند شیفت های پشت سرهم را دربرنامه داشته باشند و حتی به امورات شخصی و خانوادگی واستراحت لازم نمی توانند برسند واین خستگی ها بر خدماتدهی به بیماران اثرگذار است که بایستی برای رفع کمبودهای موجود چاره اندیشی کرد. زیرا این شب بیداری ها و شیفت های ممتد پرستاران و پزشکان گاهی باعث بداخلاقی بابیماران و همراهان، خطای دید وتشخیص و... شده و خدمات دهی بهینه به بیماران را مختل خواهد نمود.

حتی بیمارانی هم که به مطب ها و مراکز خصوصی هم مراجعه می کنند، بامشکلات زیادی مواجهند وحتی برای چند روز ویاچند هفته بعد بایستی نوبت بگیرند وبصورت گروهی ویزیت شوند که مشکلات بیماران در این بخش همچنان ادامه دارد. یکی از شهروندان می گوید: چندروز قبل متوجه لکه خون در چشم پدرم شدم. خواستم برایش نوبت بگیرم تا چشم پزشک پدرم را معاینه کند که منشی های چند چشم پزشک برای چندروز بعد نوبت می دادند. دراین شهر اگر که برای کسی بیماری پیش بیاید، چه کار باید بکند؟ کمبود پزشک و آزمایشگاه، سونوگرافی، ام آر آی و... حتی در بخش خصوصی هم وجود دارد و حتی طرح تحول سلامت هم نتوانست این مشکل را برطرف کند و کماکان بیماران زیادی بایستی برای درمان به تهران، شیراز، یزد و.... بروند و نیاز است که دولت برای رفع کمبودهای حوزه بهداشت ودرمان در هرمزگان محروم از امکانات، چاره ای بیندیشد.

مشارکت صنایع در بهداشت و درمان

درحالی بندرعباس به عنوان قطب اقتصادکشور مطرح می باشد که صنایع و معادن مختلف، پالایشگاه های نفت وگاز، پتروشیمی، فولاد، گمرکات، بنادر، کارخانجات و.... در این شهر واستان وجود دارد و دهها هزار نیروی انسانی شاغل در صنایع غرب بندرعباس واستان وخانواده های شان از مراکز درمانی استان استفاده می کنند که اگر این مراکز در بخش بهداشت ودرمان مشارکت داشته باشند وحداقل یک بیمارستان تخصصی و فوق تخصصی توسط این مراکز در بندرعباس برای استفاده پرسنل شان و عموم مردم احداث نمایند، بطور یقین بخشی از مشکلات این حوزه برطرف می شود.

همچنین نیاز است که دستگاه های اجرایی مختلف همکاری و مشوق های لازم را داشته باشند تا بخش خصوصی متمایل شود در استان بیمارستان و کلینیک تخصصی احداث نمایند واز طرفی دولت هم برای احداث بیمارستان تخصصی دولتی دانشگاهی در بندرعباس سرمایه گذاری نماید. همچنین بایستی از ظرفیت خیرین در احداث چنین مراکزی وتامین تجهیزات مورد نیاز بیشتر استفاده نمود.

از یک دهه قبل بحث احداث " بیمارستان مادر و کودک" در مسکن مهر و بیمارستانی دیگر در ابتدای بلوار امام حسین (ع) بندرعباس مطرح بود که تاکنون ساخته نشده است و کمبود هزار تخت بیمارستانی در استان وجود دارد ونیاز است که متولیان بهداشت ودرمان استان و کشور، استانداری، نمایندگان مجلس و... در این بخش تدبیری بیندیشند. از طرفی هرساله استان هرمزگان مبالغی به عنوان مازاد درآمد را که به خزانه واریز می نماید وبراساس قانون بایستی ۵۰درصد این مازاد درآمد به استان برگردد که تاکنون محقق نشده است ودرصورت تحقق آن و اختصاص بخشی از این مازاد درآمد به حوزه بهداشت ودرمان واحداث مراکز بهداشتی درمانی مورد نیاز، می توان گره کلاف این مشکلات و کمبودها را باز نمود تا اینکه بیماران مجبور نباشند برای امورات درمانی خود به سایر استان های کشور مراجعه نمایند.

علی زارعی/دریا