دریا نیوز







حاشیه نشینان بندرعباس ناشادند:کودکان ونوجوانان حق ورزش و تفریح دارند

دریا نیوز: کودکان و نوجوانان ساکن در مناطق حاشیه ای ،بافت های فرسوده و روستایی هم مانند ساکنان مناطق مرفه نشین ،حق بهره مندی از امکانات تفریحی،ورزشی و فرهنگی دارند و حتی بایستی توجه به این مقوله در چنین مناطقی بیشتر باشد

، 09:35   /   کد خبر: 32903   /   تعداد بازدید: 63


دریا نیوز: کودکان و نوجوانان ساکن در مناطق حاشیه ای ،بافت های فرسوده و روستایی هم مانند ساکنان مناطق مرفه نشین ،حق بهره مندی از امکانات تفریحی،ورزشی و فرهنگی دارند و حتی بایستی توجه به این مقوله در چنین مناطقی بیشتر باشد.زیرا در مناطق مرفه نشین ازیک طرف امکانات بیشتر است وساکنان چنین مناطقی می توانند از چنین اماکنی استفاده کنند واز طرفی دیگر ،والدین توان مالی دارند ومی توانند فرزندان شان را حتی در بهترین مکان تفریحی ،فرهنگی ،ورزشی در سایرنقاط ببرند ، اما محرومان نمی توانند چنین کاری را انجام دهند وبایستی به آنها توجه بیشتری شود تاعدالت در تفریح و ورزش راببینند که درحال حاضر اینگونه نیست .

متاسفانه در هرمزگان این موضوع برعکس است و مسولان، کودکان و نوجوانان وجوانان حاشیه ای و روستایی رابه حال خود رها وفراموش  کرده اند. اگر که به مناطق حاشیه ای حتی مرکز استان بروید بخوبی متوجه بی مهری ها در این مناطق خواهید شد .مناطقی که فرزندانش گاهی در خیابان های خاکی وفاضلاب روان بازی می کنند و  مسولان هم این صحنه ها رانمی بینند. بارها که برای تهیه گزارش به مناطق حاشیه ای رفته ایم ،یک موضوع را ساکنان این مناطق به نوعی بیان کرده اند و آن این بوده که محلات شان که "گلشهر" نیست تا مسولان بخواهند به آنها توجه کنند .متولیان شهر واستان تصور می کنند که بندرعباس فقط منحصر به  گلشهر است که بایستی به آن رسیدگی شود و بقیه مناطق به فراموشی سپرده شده اند وحتی مسولان حاضر نیستند که به مناطق حاشیه ای وبافت های فرسوده که دوسوم شهر را هم دربرمی گیرد، بروند ومشکلات را از نزدیک ببینند و برای رفع مشکلات و تامین خواسته های ساکنان این مناطق اقدامی انجام دهند.

 مدیران بدلیل اینکه ترجیح می دهند در اتاق خود وپشت درب های بسته تصمیم گیری کنند واز مشاوران متعهد ،متخصص و دلسوز بهره مند نیستند، بطورطبع نخواهند توانست نسخه ای شفابخش برای حاشیه نشینان بپیچند و نتیجه اش این شده که پس از گذشت چنددهه ،هنوز وضعیت حاشیه نشینان تغییر محسوسی نداشته است و فقط بر وسعت آن بدلیل مهاجرت ها افزوده شده است و نیاز است که مسولان استان در این بخش تدبیری اساسی بیندیشند تا که در آینده ای نه چندان دور ،محرومیت از چهره حاشیه شهر رخ بربندد و آنها نیز از حقوق شهروندی مناسبی برخوردار شوند و رنگ تبعیض و بی عدالتی را نبینند.کودکان حاشیه نشین نباید تبعیض در بهره مندی از فضاهای تفریحی وپارک ببینند.

شهری که لقب قطب اقتصاد وتجارت کشور را یدک می کشد ،اما از درآمد دهها میلیاردی خود سهمی ندارد و حتی بندقانونی در بازگشت ۵۰درصد مازاد درآمد استان هم در آن اجرا نمی شود واستان همواره باکمبود اعتبار مواجه است.از درآمد گمرکات ،بنادر،صنایع و... بهره ای نمی برد.

 

محله" آیت ا... غفاری"

 

وقتیکه به کوچه بعثت۴در خیابان مدرس در محله قدیمی "آیت ا... غفاری"  می روم تا چند پارک محله کوچک که قراربود از سال گذشته ساخته شود راببینم، متوجه شدم  که هیچکدام ساخته نشده اند وفقط دریکی از آنها که چندماه قبل چندوسیله ورزشی برای بزرگسالان گذاشته اند، تعدادی کودک و نوجوان  جمع شده اند و برخی بازی می کنند وبرخی نشسته اند وبرخی هم به طرف همدیگرسنگ وکلوخ پرتاب می کنند. برخی از پدرومادرها هم آنجا هستند که می گویند قرار بود وسایل بازی بگذارند که نگذاشته اند وبچه هایمان جایی در محله برای بازی کردن ندارند. اگر چهارتا وسیله بازی می گذاشتند ،حداقل بچه ها سرگرم می شدند وبازی می کردند وباهم دعوا نمی کردند .داخل کوچه هاوقت شان هم به هدر نمی رفت.ای کاش بچه های ما هم دیده می شدند وبرایشان برنامه ریزی می شدوپارک استاندارد ساخته می شد.

محله "آیت ا... غفاری" بندرعباس یاهمان "شهناز"یکی از مناطق بسیار قدیمی بندرعباس است که سی وهشت شهید راهم تقدیم انقلاب کرده است و برخی از مدیران هم تجربه زندگی در این محله را در کودکی داشته است، اما متاسفانه در چندسال اخیر نفسش به شمارش افتاده است و ابر دود مواد مخدر و بی مهری های مسولان برسرساکنان سایه افکنده   و مسولان هم هیچگاه این محله را ندیدهاند.  در حال حاضر کوچه های محله تنگ وتاریک و مامنی برای معتادان شده است که براحتی در حال تزریق و استعمال مواد مخدر هستند و این آشفته بازار تاکنون دیده نشده است. گزارش های رسانه ای از این محله هم چندان اثرگذار نبوده است که برخی از ساکنان این محله قدیمی در قلب شهر بندرعباس می گویند که مسولان شاید این گزارش ها را نمی خوانند ویا اینکه حال و روز محله وساکنانش برای شان چندان اهمیتی ندارد.بسیاری از ساکنان تحت پوشش نهادهای حمایتی هستند و در فقر بسر می برند.

 

گلایه های ساکنان

 

یکی از ساکنان محله که یکی از خادمان مسجدسقاخانه ابوالفضل ( ع) هم می باشد، می گوید:قرار بود که شهرداری خیابانی را از کوچه بعثت ۴وضلع جنوبی این مسجد تابلوار"مادر" احداث کند که درحد وعده باقی ماند واگر این خیابان احداث می شد،بطور یقین بخشی از مشکلات محله برطرف می شد و مردم هم راحت تر می توانستند به مسجد بیایند و از طرفی نیروی انتظامی می توانست حضوربیشتری در محله داشته باشد ومعتادان و مواد فروشان راجمع آوری کند.نمی دانم چرا شهرداری و سایر سازمان ها اقدامی برای رفع مشکلات ساکنان این منطقه که مشکلات زیادی هم دارد، انجام نمی دهند؟

برخی دیگر از ساکنان این منطقه هم می گویند:شهرداری چندین منطقه را به عنوان پارک محله ای در حد ۴۰ـ۵۰متری  آماده سازی کردتا وسایل اسباب بازی رانصب کند تا کودکان ونوجوانان بتواننددر آنجا بازی کنند ،اما وسایل بازی را نصب نکرد و فقط سه وسیله ورزشی را دریکی از پارک های کوچک محله ای نصب کرد که آنها نمی توانند بازی کنند.چهار زمین دیگر هم که آماده کرده بود و در هیچکدام وسایل بازی نظیرتاب وسرسره نصب نکردو بچه های مان جایی برای بازی کردن ندارند.مگربچه های ما بخاطر بخاطر فقر مادی پدرومادرشان،حق بازی کردن و تفریح هم ندارند؟ از استاندار هرمزگان می خواهیم که به همراه معاونان و  مدیرانش بیایند و وضعیت این محله را از نزدیک ببینند و آن وقت تصمیم بگیرند که چه اقدامی برای مردم این محله باید انجام دهند؛از پشت سالن جلسات بسته که نمی توان تصمیمات کارشناسانه برای محله گرفت.همه این محله را رها کرده اند.معتادان در کوچه های محله تزریق واستعمال مواد دارند وبچه های مان می روند نگاه می کنند و بطور حتم برخی از آنها هم امتحان می کنند ودر آینده معتاد می شوند ،همانطور که برخی شده اند.حتی سرنگ های آلوده شان در کوچه ها وفاضلاب های رهاشده در کوچه ریخته می شود و احتمال دارد به بدن فرزندان مان وارد شود وایدز،هپاتیت و...بگیرند. می خواهیم از آقای استاندار بپرسم مگر بچه های ما حق ندارند که پارک مناسبی برای شان ساخته شودتا در آنجا کودکی شان را خوش بگذرانند؟ آیا فرزندان مدیران حتی چنین صحنه های را می بینند؟ مگر بچه های ما حق ندارند در محیطی ایمن و غیرآلوده زندگی کنند ؟گناه آنها این است که پدرومادرشان پول چندانی ندارند که در گلشهر زندگی کنند.آیا می دانید وقتیکه فرزندان مان چنین رفتارها وتبعیض هایی را می بینند ، بر روحیه شان اثرات منفی می گذارد؟ چرا شهرداری اجازه نمی دهد که برای خانه های مان سند بگیریم و می گوید این محله متعلق به من است وباید از من بخرید؟ در همین خانه ها چندین خانوار زندگی می کنند و نمی توانند آواره شوند.چرا به وضعیت محرومان در استان رسیدگی نمی شود؟ مگر امام راحل(ره) و مقام معظم رهبری به کرات بر رسیدگی به امورات محرومان تاکید نکرده اند؟ پس چرا مسولان در این راستا گام برنمی دارند؟

 

گلایه از شورای شهر

 

برخی دیگر از ساکنان این محله از بی توجهی متولیان شهری و شورای شهر به این محله بسیار گلایه مندند و می گویند : برخی از اعضا ورییس شورای شهر  در زمان تبلیغات به محله مان می آمدند و وعده می دادند که اگر به ما رای بدهید، پس از ورود به شورا پیگیری می کنیم و مشکلات محله را برطرف می کنیم؛ اما پس از کسب رای ، وعده هایشان را فراموش کرده اند و مشکلات مردم را از یادبرده اند وحتی دیگر به این محله نیامدند و می دانیم که تا چندماه مانده به انتخابات بعدی نمی آیند و همواره همین طور می باشد.

چرا استانداری،فرمانداری،شهرداری و شورای شهر برای رفع مشکلات مردم فکر اساسی نمی کنند؟تاکی باید مردم با این مشکلات دست وپنجه نرم کنند؟ بچه های مان همیشه از ما می پرسند که چرا برخلاف بقیه محلات ،برای مان در محله پارک درست نمی کنند؟ چرا کوچه های مان پر از معتاد است؟ چرا محله تاریک است و حتی لامپ هایی که جلوی خانه مان می زنیم را می دزدند؟ چرا وضع زندگی مان اینگونه است و خانه های مان در حال خراب شدن است و زمانی که باران می بارد از سقف و دیوار خانه مان آب باران وارد می شود؟ یکی از ساکنان می گفت که دختر دانشجویش مجبور است از میان معتادان داخل کوچه ها عبور کند وبه دانشگاه برود وبرگردد. خواستگار خوبی دارد ،اما نمی توانیم آدرس دهیم تابیایند. می ترسیم وقتیکه بیایند ومجبور شوند از میان معتادان از داخل کوچه عبورکنند و سرنگ های آلوده ریخته شده در کوچه ها راببینند، آن وقت قضاوت دیگری داشته باشد.ما دردمان را به چه کسی بگوییم؟ هیچ مسولی فکر نکنم تاحالا به داخل محله مان آمده باشد وحال و روزمان را دیده باشد. شهرستانی ها فکرمی کنند که مردم بندرعباس در بهترین شرایط زندگی می کنند وهیچ مشکلی ندارد.اگر وزیری از دولت می آمد و وضعیت مردم را می دید و در دولت مطرح می کردند، آن وقت شاید فکری برای مان می کردند. حتی نمایندگان مجلس هم در دوره های مختلف به این محله نیامده اند.فقط "احمد مرادی "  چند مرتبه آمد و اینقدر پیگیر مشکلات مردم در شهرهای مختلف بود و غصه خورد که مریض شد وقلبش عمل شد؛ خدابه ایشان خیر وشفا بدهد.ای کاش مسولان مانند ایشان پیگیر مشکلات مردم بودند که متاسفانه نیستند. ماهمچنان چشم براه مسولان برای رفع مشکلات مان هستیم.

علی زارعی/ دریا