دریا نیوز







حکایت نامهربانی به محرومان خانه های لرزان و بی دیوار در قطب اقتصاد ایران

دریا نیوز: اینجا خانه ها بیشترشان همشکل هستند .یکی دواتاق دارند وبرخی دیوار دارند و برخی دیوارهم ندارند و اجازه احداث دیوارهم ندارند ودیوارشان خراب می شود .برخی آب وبرق دارند وبرخی بدون آب وبرق مانده اند.

، 08:30   /   کد خبر: 32865   /   تعداد بازدید: 165


دریا نیوز: اینجا خانه ها بیشترشان همشکل هستند .یکی دواتاق دارند وبرخی دیوار دارند و برخی دیوارهم ندارند و اجازه احداث دیوارهم ندارند ودیوارشان خراب می شود .برخی آب وبرق دارند وبرخی بدون آب وبرق مانده اند. بعضی خانه ها سال ها از عمرشان می گذرد.سال گذشته هم حتی پدرومادر شهید "نعمت ا...آشوری" که پس از چند دهه به دور خانه شان دیوارکشیده بودند و سحرگاهان تخریب شد و باعث وحشت این پدرومادرپیرشهید شد و پس از بازتاب این موضوع و واکنش منفی اقشار مختلف نسبت به این موضوع ،دیوارش را ساختند و هنوز این خانواده شهید بامشکلات فراوانی در این حاشیه شهری که قلب اقتصادایران است ، مواجهند وکسی به فریادشان نمی رسد . وقتی که به این خانواده ها اینگونه بی مهری می شود ، دیگر بر سایر افراد جامعه چه می گذرد؟ این وضعیت را در "کوی ملت" بندرعباس می توان به روشنی دید.آنچه که می بینیم، هیچ سنخیتی باخانه به عنوان محل آرامش ندارد.برخی از خانه ها برقله کوه وبرخی در زیرکوه ساخته شده اند که با هر حادثه ای مانند زمین لرزه ممکن است آوار شوند و خانواده هایی زیر آوار مدفون شوند. بسیاری از ساکنان از روستاها آمده اند ودر این حواشی ،تلاش کرده اند با هرسختی برای خودشان سرپناهی باچندبلوک و چوب بسازند و قرض کرده اند و وام گرفته اند. برخی حتی اینقدر پول نداشته اند که سهم آورده شان رابدهند و در مسکن مهر سکنی گزینند وبه ناچار در این حاشیه زندگی می کنند. فرزندان شان هم برای رفت وآمد به مدرسه مشکل دارند.مدارسی که دورهستند و از طرفی وضعیت ظاهری مدرسه هم چندان رضایتبخش نیست.دربرخی مدارس هم تنبیه بدنی دیده می شود. 

ترس از تازه واردها 

وقتی تازه واردی را می بینند که به اطراف نگاه می کند ویاعکاسی و تصویربرداری می کند ،هراسان ونگران می شوند .وقتیکه در حال عکس گرفتن بودم، خانمی پیشم آمد و پرسید که شما کی هستید و چرا عکس می گیرید؟ گفتم خبرنگارم و می خواهم از مشکلات این محله و ساکنانش گزارش تهیه کنم.می گوید کارت شناسایی دارید نشان دهید؟ می گویم بله وکارتم را نشانش می دهم تا خیالش راحت شود.بعد می گویم حالا از مشکلات تان بگو. می گوید خودتان که دارید می بینید. اصلا امنیت نداریم .اجازه نمی دهند دور خانه مان دیوار بکشیم و به همین دلیل فقط تعدادی بلوک روی هم گذاشته ایم که سارقان راحت می آیند و وسایل مان را می دزدند.معتادان هم اینجا استعمال وتزریق و سرقت می کنند .حتی چندروز پیش دوتادانش آموز اینجا آمده بودند و شیشه می کشیدند.با۱۱۰و ... تماس گرفته ایم، اما کسی به این منطقه نمی آید. نمی دانم دردمان رابه چه کسی بگوییم . یک نفر مدتی قبل آمده بود و می گفت از ارگانی آمده بود و وضعیت ساکنان را بررسی می کرد؛ باورش می شد که درآمدمان۸۰۰هزار تومان است وبا آن زندگی مان را می گذرانیم.

مدتی قبل می خواستند دختر من و همسایه را از همین جا بدزدند که همسایه مان متوجه می شود. همین دخترم را می خواستم پیش دبستانی ثبت نام کنم که پول نداشتم ،بدهم. وقتیکه این موضوع را مطرح کرد؛ "رضا ساعد " مدیر موسسه قرآنی "بیت النور" که در همین محله فعالیت قرآنی دارد وشعباتی را در سراسر استان دارد و برخی از شعباتش در برخی مناطق بدلیل شرایط نامساعد مالی تعطیل شدند که همراهم بود ، به این خانم نامه ای داد که دخترش را شیفت عصر پیش دبستانی "بیت النور" بصورت رایگان ثبت نام کند .ساعد اما می گوید که کودکان زیادی هستند که بدلیل وضعیت مالی والدین شان از پیش دبستانی محرومند و تلاش می کنیم آنها راشناسایی وثبت نام کنیم واز خیرین و دستگاه های مختلف انتظار داریم که حمایت های لازم را داشته باشند تا بتوانیم از محرومین حمایت کنیم. 

ماهم حق زندگی در خانه مناسب داریم 

ساکنان این منطقه گلایه دارند و می گویند:اینجا و مردمانش را هیچ مسولی نمی بیند.اجازه نمی دهند که خانه ای مناسب داشته باشیم.مگر ما حق زندگی کردن در خانه مناسب نداریم؟ می گویند زمین متعلق به بیت المال است.خوب بیت المال متعلق به همین مردم است .مگر محرومان و مستضعفان حقی ندارند؟آنها حق زندگی در مسکن خوب را ندارند.فرزندان آنها بایستی در فلاکت زندگی کنند؟ خانواده هایی وجود دارند که گرسنه سر بربالین می گذارند و حتی برای نان خالی درمانده اند و نان خوردن ندارند. هیچکس این بدبختی ها و مشکلات مردم را نمی بیند.برخی بیمار هستند و حتی توان درمان ندارند.برخی هم عزت نفس دارند و سعی می کنند کسی از فقرشان باخبر نشود.این فقرا در شهرثروتمند کشور تنها مانده اند و دیده نمی شوند.

یکی دیگر از همسایه ها به نام "مرادی" هم که چندسال قبل  از روستای "طاشکوییه" حاجی آباد  بدلیل خشکسالی و وضعیت نامناسب کشاورزی به حاشیه شهربندرعباس مهاجرت کرده است وبه سختی از کوچه پس کوچه ها وسرابالایی می آید تا به خانه اش برسد ،هم می گوید:آب وبرق نداریم و می گویند تیربرق دور است و نمی توانیم برق بدهیم.این مسیر که روبروی مسکن مهرامام رضا(ع) سایت اسلام آباد است ،فاقد اتوبوس و تاکسی است.اهالی می گویند:اگر بخاطر فقر نبود که حاضرنبودیم در این کوه ها که پراز ماروعقرب و ...  است واین وضعیت  بدون آب وبرق  زندگی کنیم که امنیت هم نداریم و اراذل و اوباش اینجا هستند. یکی از خانم ها می گوید: تاجایی که بتوانیم،سعی می کنیم که جایی نرویم؛ زیرا رفت وآمد بسیار مشکل وطاقت فرساست.اگرهم که باران ببارد که وضعیت بدتر می شود .ما اگرکه یک و نیم میلیون تومان اولیه داشتیم ، می توانستیم در مسکن مهر ثبت نام کنیم که نداشتیم.از مدیران می خواهیم که فکر مستضعفین هم باشند.یکی از همسایه ها هم سه مرتبه تصادف کرده است و الان هم مشکل جسمانی دارند ونمی تواند کارکند. 

سه شنبه های مهدوی 

از انجا می آییم در سمت خیابان "کارگر شرقی" که موسسه قرآنی "بیت النور " است و در سمت مقابل شان هم تعدادی از جوانان در طرح "سه شنبه های مهدوی" شرکت می کنند ودر روزهای سه شنبه به نام و یاد امام زمان (عج)  اقدام به توزیع شربت وشیرینی می کنند.صحنه های زیبایی در عصرهای سه شنبه در این منطقه می توان دید.

بچه های این منطقه هم مانند بزرگسالان از وضعیت خور آبنما که کثیف است و بوی تعفن می دهد،گلایه مندند و روی این خور هم پل های نیم متری و بیش از یک متری اما بدون حفاظ وجود دارد که تاکنون هم چند نفر در آن سقوط کرده اند .آنها خواستار احداث پارک بزرگ و مجهز هستند تابتوانند بازی وتفریح کنند.دانش اموزان از وضعیت کلاس های گرم ،تنبیه شدن توسط برخی از معلمان ،نبود آب خنک ،عرضه لواشک در بوفه مدرسه وبرخورد انتظامات بادانش آموزانی که لواشک می خرند، نداشتن معلم قرآن و امکاناتات ورزشی و.... گلایه مندند. مدرسه راهنمایی هم ندارند. یکی از آنها می گوید:چهارسال پول توجیبی خودم راجمع کرده ام ، اما نمی توانم دوچرخه بخرم.زمین ورزشی هم برخی از  چراغ هایش خراب است.در محله مان بعضی کوچه هاتاریک وپر از موش وسگ است.گلشهری هابیایند دوهزار راببینند تا آن وقت تفاوت ها راببینند که چیست.آنهااز استاندار و فرماندار وشهردار و مدیران آب وبرق می خواهند که بیایند و وضعیت زندگی آنها را از نزدیک ببینند وآن وقت برای شان نسخه شفابخش و درمانگر بپیچند . آیا آنها حاضر هستندیک ساعت از عمرشان را اینگونه زندگی کنند؟

علی زارعی / دریا